Την 1η Απριλίου του 1957, το πιο διακεκριμένο δελτίο ειδήσεων της βρετανικής τηλεόρασης, μετέδωσε ένα ρεπορτάζ για τις καλλιέργειες μακαρονιών στην Ελβετία. Την επόμενη μέρα, εκατοντάδες τηλεθεατές τηλεφώνησαν στον σταθμό, για να μάθουν πώς να προμηθευτούν σπόρους για μακαρονόδεντρα. Η απάντηση του σταθμού ήταν: «Τοποθετείστε ένα μακαρόνι σε τενεκεδάκι από σάλτσα ντομάτας και ελπίστε για το καλύτερο». Η ιδέα ανήκε στον καμεραμάν Τσαρλς ντε Γέγκερ, ένας καθηγητής του οποίου συνήθιζε να λέει ότι ο Γέγκερ και οι συμμαθητές του ήταν τόσο ανόητοι που αν τους έλεγαν ότι τα μακαρόνια φυτρώνουν στα δέντρα, θα το πίστευαν.
Ο Γέγκερ ήταν γνωστός πλακατζής και είχε κοροϊδέψει ακόμα και το BBC. Κατά τη διάρκεια γυρισμάτων, χρειάστηκε να αγοράσει μία σαλοπέτα, για να προστάτεψει τα ρούχα του και το κανάλι αρνήθηκε να τον αποζημιώσει για τα έξοδα. Γι’ αυτό, ο Γέγκερ δικαιολόγησε την αγορά ως «ψυχαγώγηση για τον εκπρόσωπο τύπου, κύριο Σαλοπέτα» και το BBC πλήρωσε χωρίς να καταλάβει ποτέ το αστείο. Μια φορά στο Βατικανό, ο Πάπας ακύρωσε το ραντεβού τους και όταν ο γραμματέας του, το κανόνισε για άλλη ημερομηνία, ο Γέγκερ απάντησε: «Ναι, αλλά κρατάει το λόγο του ο Πάπας;» Ο Γέγκερ πρότεινε την ιδέα στον αρχισυντάκτη του δελτίου, Μάικλ Πίκοκ, ο οποίος ενθουσιάστηκε και του έδωσε 100 λίρες για να την πραγματοποιήσει. Ο καμεραμάν ταξίδεψε στην Ελβετία, βρήκε ηθοποιούς και στρώθηκε στη δουλειά.
Στην αρχή κρέμασε από τα δέντρα άβραστα μακαρόνια, αλλά παρατήρησε ότι μετά από λίγο, τα μακαρόνια ξεραίνονταν και έπεφταν. Δοκίμασε ξανά με βρασμένα μακαρόνια, αλλά ήταν πολύ μαλακά και γλιστρούσαν από τα κλαδιά. Τελικά χρησιμοποίησαν άβραστα μακαρόνια, που τα φυλούσαν ανάμεσα σε βρεγμένες πετσέτες μέχρι το γύρισμα, για να διατηρούνται νωπά. Το σενάριο περιέγραφε τη συγκομιδή μακαρονιών από μία οικογένεια στην Ελβετία, που είχε παράδοση στην καλλιέργεια μακαρονόδεντρων. Οι κοπέλες μάζευαν τα μακαρόνια απ’ τα δέντρα και τα τοποθετούσαν σε μεγάλα καλάθια, για να στεγνώσουν απ’ τον ήλιο. Επόμενο βήμα, ήταν το κείμενο του ρεπορτάζ που εκφωνήθηκε από τον παρουσιαστή του δελτίου, Ρίτσαρντ Ντίμπλντι. Ο παρουσιαστής ήταν η πιο σεβάσμια τηλεοπτική φιγούρα της Βρετανίας και ενέπνεε τέτοια εμπιστοσύνη στους τηλεθεατές, που θα πίστευαν ό, τι και να τους έλεγε. Την 1η Απριλίου του 1957, ώρα 8 το απόγευμα, 10 εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολούθησαν το δελτίο και άκουσαν τον Ντίμπλντι να μιλάει για το «ζιζάνιο των μακαρονόδεντρων» που τυραννά τους καλλιεργητές και το ψύχος, που επηρεάζει τη γεύση των μακαρονιών. Το ρεπορτάζ έκλεισε με τα εξής λόγια: «Για όσους αγαπούν αυτό το πιάτο, τίποτα δεν συγκρίνεται με τα μακαρόνια από ντόπιες καλλιέργειες. Τώρα σας καληνυχτίζουμε, αυτή την πρώτη μέρα του Απρίλη». Την επόμενη μέρα, το κανάλι δέχθηκε χιλιάδες τηλεφωνήματα τηλεθεατών, που ζητούσαν πληροφορίες για τα μακαρονόδεντρα. Η επίσημη απάντηση του σταθμού ήταν: «Τοποθετείστε ένα μακαρόνι σε τενεκεδάκι από σάλτσα ντομάτας και ελπίστε για το καλύτερο».
Το ρεπορτάζ έπεισε ακόμη και τον διευθυντή του BBC, Σερ Ίαν Τζέικομπ. Μετά την μετάδοση, ο Τζέικομπ και η γυναίκα προβληματίστηκαν τόσο για το αν υπάρχουν μακαρονόδεντρα, που έψαξαν στην εγκυκλοπαίδεια Britannica, αλλά δεν βρήκαν κανένα λήμμα που να αναφέρεται στα μακαρόνια. Όταν τον ενημέρωσαν για το αστείο, ο Τζέικομπ ξεκαρδίστηκε στα γέλια και συνεχάρη τους εργαζόμενους για την φαντασία τους. Οι Βρετανοί πείστηκαν τόσο εύκολα για την ύπαρξη μακαρονόδεντρων, επειδή ακόμα τα μακαρόνια δεν είχαν διαδοθεί σε όλο τον κόσμο και θεωρούνταν ένα σπάνιο και εξωτικό φαγητό. Στα σούπερμάρκετ έβρισκαν μακαρόνια μόνο σε κονσέρβες με σάλτσα ντομάτας και πολλοί δεν γνώριζαν τίποτα άλλο για την παρασκευή του προϊόντος. Παρακολουθείστε το ρεπορτάζ του BBC για τις καλλιέργειες μακαρονιών: «Η άνοιξη δεν εξέπληξε μόνο τους Βρετανούς φέτος. Εδώ στο Ticino, στα σύνορα Ελβετίας και Ιταλίας, η φύση γύρω από τη λίμνη Λουγκάνο έχει ανθίσει δύο βδομάδες πριν απ’ το συνηθισμένο. Βέβαια, οι καλλιέργειες μακαρονιών εδώ στην Ελβετία δεν συγκρίνονται με τις ιταλικές. Πολλοί από εσάς, είμαι σίγουρος, θα έχετε δει εικόνες από τις τεράστιες εκτάσεις με μακαρονόδεντρα στη κοιλάδα του Πο, στην Ιταλία. Για τους Ελβετούς, όμως, είναι περισσότερο οικογενειακή ενασχόληση….Για όσους αγαπάνε αυτό το φαγητό, τίποτα δεν συγκρίνεται με μακαρόνια από ντόπιες καλλιέργειες».
www.mixanitouxronou.gr
