Η διεθνής μαφία που θησαυρίζει σε βάρος της ανθρωπότητας είναι κατά των διακρίσεων. Επιδιώκει άπαντες να γίνουμε δούλοι
Εγραφε χθες η εφημερίδα μας: «Οι Αλβανοί παίρνουν όσα οι Ελληνες! Στα 440 ευρώ η μηνιαία αμοιβή, που δεν απέχει και πολύ από τον κατώτατο (586 ευρώ) στη χώρα μας». Η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και την πιο δημιουργική φαντασία. Αν αυτή η αναλογία αλβανικού μισθού προς τον ελληνικό δεν αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της ανυπαρξίας ρατσισμού στην ελληνική άρχουσα τάξη, που καθορίζει την πολιτική της χώρας, τότε τι είναι; Αποχυμωτής; Μασαζοκαλσόν; Ή έξυπνη σήτα με μηνιάτικο Τιράνων; Η πατρίς μας δεν έγινε ακριβώς η «Δανία του Νότου», όπως υποσχόταν ο δυσπερίγραπτος Παπανδρέου, αλλά η Αλβανία του Νότου. Επεσε έξω μερικά χιλιομετράκια ο ΓΑΠ, αλλά τη δουλειά την έκανε. Μετασχημάτισε τόσο την Ελλάδα, ώστε την κατέστησε αγνώριστη! Αλλά δεν πρέπει να πάρει μόνος του όλες τις δάφνες για το κατόρθωμα. Δούλεψαν πολλοί επί πολύ καιρό και δούλεψαν ακόμα περισσότερους για να το κατορθώσουν.
Οι Ελληνες οικονομισάριοι, ευρωπαϊστές πολιτικοί, πνευματικοί ταγοί, καναλάρχες, πρωινατζούδες, δημοσιοκάποιοι, μαγαζάτορες «πολιτιστικών κέντρων» και κυρίως η πασοκάρα έδειξαν στους ιθαγενείς απογόνους των αρχαίων πώς είναι να τη βγάζεις με αλβανικό μισθό και ευρωπαϊκό τιμάριθμο!
Σταχτοβούτα
Ολες οι προαναφερθείσες κοινωνικές τάξεις και οι επαγγελματίες της τέχνης και της πολιτικής δεν αναφέρθηκαν στην τύχη, αλλά κάπως… επίτηδες, μια και εκείνοι είναι οι βασικοί επινοητές της μεθόδου ευρωπαϊκού εξαλβανισμού της χώρας. Συνεργάστηκαν με υποδειγματικό τρόπο για να φέρουν σε πέρας κάτι που θα φάνταζε αδιανόητο: να μεταμορφώσουν την άμαξα του παραμυθιού (τη φωνάζανε ΟΝΕ αλλά άκουγε και στο Ευρώπη) σε κολοκύθα, χωρίς να χρειάζεται να χάσει μια πριγκιποπούλα τη γόβα της. Μόνο τα σώβρακα και τα υπάρχοντα δέκα εκατομμυρίων κορόιδων πήραν οι παραμυθατζήδες. Πήραν και για χαρτζιλίκι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νέους, οι οποίοι ξενιτεύτηκαν για να βρουν μεροκάματο στους εγγονούς των δημίων μας την περίοδο της Κατοχής.
Αν το καλοσκεφτείς, δεν ήταν και τόσο βαρύ το αντίτιμο. Οι βασικοί επινοητές του παραμυθιού είναι μια χαρά. Και καλοζωισμένοι και ελεύθεροι. Οι αφηγητές παραμένουν στα στασίδια τους στα δελτία των οκτώ. Οι εγγονοί των δημίων μας δεν ανησυχούν πολύ για τα λεφτά τους και οι εγγονοί των κατοχικών συνεργατών τους βρίσκονται πρώτο τραπέζι πίστα, παντού. Διόλου άσχημα!
Παναγιώτης Λιάκος
