«Σκοτώνουν» τους εργαζομένους όταν γεράσουν!
Ραγδαία άνοδος της ανεργίας στις ηλικίες 55-64 και αντικατάστασή τους με νέους με χαμηλό κόστος και μικρότερη εμπειρία
Εντονο προβληματισμό προκαλούν η αύξηση της ανεργίας στις ηλικίες κοντά στη συνταξιοδότηση, μεταξύ 55-64 ετών, και η αντικατάστασή τους με νέους 25-34 χρόνων, δηλαδή με εργαζομένους χαμηλού κόστους και μικρής επαγγελματικής εμπειρίας.
Ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ Γιώργος Αργείτης τονίζει ότι τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΛ.ΣΤΑΤ. και αποτυπώνουν την εξέλιξη της απασχόλησης και της ανεργίας τον Ιούλιο του 2016 δείχνουν αύξηση στο ποσοστό της ανεργίας στην ηλικιακή ομάδα 55-64 από 17% τον Ιούλιο του 2015 σε 18,6% τον Ιούλιο του 2016.
Οπως επισημαίνει, «η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική, καθώς, αφενός μεν, αφορά μια πολύ ευαίσθητη επαγγελματικά και κοινωνικά ηλικιακή ομάδα, αφετέρου δε, ίσως αποκαλύπτει διαρθρωτικές μεταβολές στην αγορά εργασίας, που αποτυπώνουν τάσεις υποκατάστασης απασχόλησης μεταξύ διαφορετικών ηλικιακών ομάδων, ως μια επιπλέον αντιαναπτυξιακή επιλογή μείωσης του κόστους εργασίας».
Σύμφωνα με τον κ. Αργείτη, τα στοιχεία δείχνουν επίσης μείωση της ανεργίας στην ηλικιακή ομάδα 15-24 και οριακή μείωση στις ηλικιακές ομάδες 25-34 και 35-44. «Ωστόσο», διευκρινίζει, «στην ερμηνεία αυτής της μείωσης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν ότι η συνεχής μεταναστευτική ροή προς το εξωτερικό αφορά πρωτίστως τις προαναφερόμενες ηλικιακές ομάδες».
Εκτιμήσεις
Επίσης, εκτιμά ότι το ενδιαφέρον θα πρέπει να επικεντρωθεί στη μεγάλη αύξηση της μερικής απασχόλησης και των επισφαλών μορφών εργασίας, «καθώς επιφέρουν σημαντικές αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις». Κατά την άποψή του, το πρόβλημα της ανεργίας στην ηλικιακή ομάδα 55-64, όπως και το μείζον πρόβλημα της μακροχρόνιας ανεργίας απαιτούν άμεση αντιμετώπιση.
Αυτό που προτείνει είναι: «Πρώτον, επαναπροσδιορισμό της στόχευσης των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης στις κοινωνικές ομάδες που η επανένταξή τους στην αγορά εργασίας προϋποθέτει ποιοτική βελτίωση της εργασίας τους με εξειδικευμένα προγράμματα κατάρτισης και εκπαίδευσης.
Δεύτερον, επαναρύθμιση της αγοράς εργασίας για τον περιορισμό των συμβάσεων επισφαλούς εργασίας που χρησιμοποιούνται για την αντικατάσταση εργατικού δυναμικού με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης.
Τρίτον, ενίσχυση των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, με στόχευσή τους στις ευαίσθητες ομάδες ανέργων».
Ποιους συμφέρει να βγουν φέτος στη σύνταξη
Ασφαλισμένοι με πολλά χρόνια ασφάλισης και υψηλές αποδοχές πρέπει να εξετάσουν σοβαρά εάν τους συμφέρει να αποχωρήσουν από την εργασία τους πριν φύγει το 2016.
Υπολογίζεται ότι το μοντέλο της «προσωπικής διαφοράς» είναι πιθανό να δημιουργεί από έτος σε έτος απώλειες στις νέες συντάξεις, που σε κάποιες περιπτώσεις υπερβαίνουν και τα 100 ευρώ μηνιαίως.
Αρα είναι προτιμότερο συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων να επιλέξουν την έξοδο από την εργασία ένα έτος νωρίτερα, παρά να κινδυνεύσουν να αποχωρήσουν το 2017 ή το 2018 και να καρπωθούν αισθητά μικρότερες συντάξεις. Οι κατηγορίες των ασφαλισμένων είναι οι ακόλουθες:
• Αυτοαπασχολούμενοι (γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, συμβολαιογράφοι) που έχουν συμπληρώσει 35 έτη ασφάλισης.
• Υπάλληλοι πρώην ΔΕΚΟ και τραπεζών, οι οποίοι έχουν λάβει υψηλές θέσεις στην ιεραρχία, εισπράττουν αντίστοιχα υψηλούς μισθούς και έχουν επίσης υπερβεί την 35αετία.
• Ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ, που έχουν πια φτάσει στις ανώτατες ασφαλιστικές κατηγορίες.
• Ασφαλισμένοι του ΙΚΑ με περισσότερα από 30 έτη ασφάλισης.
• Δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν συμπληρώσει 35αετία και βρίσκονται στα υψηλότερα μισθολογικά κλιμάκια.
Ειδικοί της Κοινωνικής Ασφάλισης εκτιμούν ότι βρίσκονται στην αναμονή για να κάνουν το επόμενο βήμα και να αποχωρήσουν από την εργασία τους τουλάχιστον 90.000 ασφαλισμένοι των παραπάνω κατηγοριών. Αλλοι 70.000 θα βρεθούν σε ανάλογη θέση το 2017.
Επισημαίνεται ότι το μοντέλο της «προσωπικής διαφοράς» ολοκληρώνεται το 2019. Για το τρέχον έτος ισχύει ότι εάν η σύνταξη που προκύπτει με τον νέο τρόπο υπολογισμού είναι μικρότερη σε σχέση με τη σύνταξη που θα προέκυπτε με τον παλιό τρόπο, σε ποσοστό από 20% και άνω, τότε το 50% αυτής της διαφοράς επιστρέφεται στον συνταξιούχο ως «προσωπική διαφορά». Για το 2017 το αντίστοιχο ποσοστό επιστροφής είναι το 33%, ανάμεσα στην υψηλότερη παλιά και τη χαμηλότερη νέα σύνταξη, και το 2018 το 25%.
