UNICEF: 500.000 παιδιά σε συνθήκες ακραίας φτώχειας εντός του Μνημονίου
Ρεπορτάζ
Στάθης Βασιλόπουλος
Στην Ελλάδα της κρίσης, όπου τα τελευταία χρόνια «κυβερνούν» τα Μνημόνια και οι κοινωνικές παροχές θυσιάζονται στον βωμό της δημοσιονομικής προσαρμογής, τα παιδιά «στροβιλίζονται» στη δίνη της ανέχειας. Την ώρα που κυβέρνηση και δανειστές ετοιμάζονται να ράψουν άλλο ένα «κοστούμι» επώδυνων μέτρων, 500.000 παιδιά στη χώρα μας ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ σχεδόν ένα στα δύο Ελληνόπουλα μεγαλώνει στερούμενο ακόμη και βασικά αγαθά, καθώς το εισόδημα των γονιών του έχει συρρικνωθεί δραματικά.
Αυτά είναι τα συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης για την κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα, που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής UNICEF και βασίστηκε στα στοιχεία της Eurostat, στις επίσημες κοινωνικές στατιστικές για τις συνθήκες διαβίωσης και στα εισοδήματα των συμπολιτών μας.
Ανησυχία
Την έκθεση-καταπέλτη, η οποία αποτυπώνει γλαφυρά τις οδυνηρές συνέπειες της παρατεταμένης ύφεσης και της λιτότητας, υπογράφουν ο καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής του Πάντειου Πανεπιστημίου Χρίστος Παπαθεοδώρου και ο δρ Κοινωνικής Πολιτικής Στέφανος Παπαναστασίου.
«Τα παιδιά αντιμετωπίζουν πλέον σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας και αποστέρησης σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό. Το φαινόμενο είναι ανησυχητικό, καθώς η φτώχεια στην παιδική ηλικία οδηγεί στη συσσώρευση μειονεκτημάτων, συμβάλλοντας στη διαγενεακή αναπαραγωγή της ανισότητας» τόνισε ο κ. Παπαναστασίου.
Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε, από την πλευρά του, και ο κ. Χατζηθεοδώρου, ο οποίος επισήμανε ότι το ποσοστό παιδικής φτώχειας από το 20,7% το 2009 εκτοξεύτηκε το 2014 στο 55,1%, συμπληρώνοντας: «Αυτοί οι αριθμοί, πίσω από τους οποίους βρίσκονται ανθρώπινες ζωές, καταδεικνύουν τα καταστροφικά αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης».
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το 58,5% των οικογενειών (με παιδιά) στην Ελλάδα δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών (νερό, ρεύμα, δάνεια), σχεδόν ίδιο ποσοστό (54,4%) δηλώνει οικονομική αδυναμία να καλύψει έκτακτες δαπάνες, ενώ ένα στα δύο νοικοκυριά δεν είναι σε θέση να κάνει μία εβδομάδα διακοπών τον χρόνο. Επιπλέον, σχεδόν ένα στα τρία σπίτια δεν έχει επαρκή θέρμανση.
Στην κατακλείδα του λόγου τους, οι επιστήμονες τόνισαν ότι, για να αναχαιτιστεί η τάση επιδείνωσης της φτώχειας, είναι επιτακτική η ενίσχυση του συστήματος κοινωνικής προστασίας μέσω ενός μείγματος παροχών (σε είδος και χρήμα) και μεταρρυθμίσεων, όπως γονικές άδειες ή διευκολύνσεις για την εναρμόνιση εργασιακού και οικογενειακού βίου.
