Το μεγάλο ταξίδι στον χώρο της ναυτιλίας και στα μέσα ενημέρωσης
Γράφει ο
Δημήτρης Καπράνος
Πολλά γράφτηκαν, ειπώθηκαν και θα γράφονται για τον Μίνω Κυριακού. Επιτρέψτε μου να προσθέσω κι εγώ μερικά, ως αποχαιρετισμό σε έναν άνθρωπο της ναυτιλίας και των μέσων ενημερώσεως, τα οποία υπηρετήσαμε αμφότεροι…
«Θαλασσινός δεν είμαι; Μπορώ και ταξιδεύω στα κύματα των ωκεανών, και δεν μπορώ να ταξιδέψω στα ερτζιανά;» μου είπε το 1988, όταν μου ανακοίνωσε ότι θα έφτιαχνε ραδιοφωνικό σταθμό, και του είπα «πού πάτε να μπλέξετε;»…
Οχι μόνο έμπλεξε, αλλά και διέπρεψε, όπως άλλωστε και στη ναυτιλία, σε έναν στίβο ιδιαιτέρως ανταγωνιστικό, γεμάτο παγίδες και προβλήματα…
Διότι μπορεί ο Μίνως Κυριακού να είχε προγόνους (προ-παππούδες και παππούδες) πρωθυπουργούς και μεγαλόσχημους, μπορεί η ναυτιλιακή εταιρία της οικογένειας να είχε ιδρυθεί προ πολλών δεκαετιών, αλλά, όταν ο Μίνως αποφάσισε να ασχοληθεί -νεότατος- με τη ναυτιλία, δεν είχε ούτε καρυδότσουφλο!
Τι είναι, όμως, η ναυτιλία; Ενας στίβος για ριψοκίνδυνους, για ρισκαδόρους δουλευταράδες, που θέλει γερά νεύρα, ξενύχτια και, πάνω απ’ όλα, πίστη στον τελικό στόχο. Τι είχε να χάσει ο Κυριακού;
Το άλμα
Επεσε με τα μούτρα στη θάλασσα, εργάστηκε για λίγο σε μεγάλες εταιρίες και, μόλις κατάλαβε ότι μπορούσε να κάνει το άλμα, το έκανε!
Στη θάλασσα, αν δεν έχεις και τύχη, δεν στέκεσαι! Του «κάθισαν» οι δυο τρεις πρώτοι ναύλοι, ο ένας έφερε τον άλλον, οι τράπεζες άνοιξαν τα πουγκιά, ο Μίνως ήξερε να μιλά όμορφα και να πείθει, είχε και τα καλά του αποτελέσματα, να τος! Ξεπετάχτηκε και στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ήταν «όνομα»…
«Γλυκός άνθρωπος» μου είπε η γυναίκα μου την πρώτη φορά που τον συνάντησε, σε μια δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, επί Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Ηταν, πράγματι, γλυκός και ευπροσήγορος, αλλά στις διαπραγματεύσεις και στα ναυλοσύμφωνα, όπως λένε οι συνεργάτες του, «σου έβγαζε το λάδι»! Αν δεν είσαι «τζώρας» στη ναυτιλία, λεφτά δεν κάνεις – είναι κανόνας!
Ισχυρή εταιρία
Εως το 1988 είχε δημιουργήσει μια πολύ ισχυρή εταιρία, με δεξαμενόπλοια τα οποία ναύλωνε σε μεγάλες πετρελαϊκές. Το μεγάλο προσόν του ήταν η δημιουργία «σταφ», δηλαδή η σωστή επιλογή συνεργατών. Τους διάλεγε και τους «παντρευόταν»!
Οταν, στα μέσα του ’90, στη Δάφνη Επικοινωνίες, βγάλαμε με τον Γιάννη Φιλιππάκη και τον αξέχαστο Γιώργο Δραγώνα το «Greek Shipping Vision», το δυνατότερο περιοδικό που εκδόθηκε ποτέ στον χώρο της ναυτιλίας, ο Μίνως Κυριακού ήταν ένα από τα εξώφυλλά μας.
«Θα έλθω για συνέντευξη» του είπα στο τηλέφωνο. «Θα έρθεις για καφέ! Δεν δίνω συνεντεύξεις σε φίλους!» μου είπε.
Πήγα στο γραφείο του και μιλήσαμε για πολλά. Θυμηθήκαμε το 1988, όταν του είπα «όχι» σε συνεργασία με τον -υπό σύσταση ακόμη- ραδιοφωνικό ANT1, όταν αρνήθηκα να φύγω από το Mega για να πάω στον τηλεοπτικό ΑΝΤ1.
«Βεβαίως, εσύ έχασες, αλλά εκτιμώ το ότι δεν θέλησες να αφήσεις ανθρώπους που σου είχαν δείξει εμπιστοσύνη!» μου είπε.
Δεν μου έδωσε συνέντευξη. «Πήγαινε στον Χόντο (σ.σ.: το Νο2 της Athenian) για να σου δώσει όλα τα στοιχεία. Και γράψε όσο μπορείς λιγότερα για εμένα» μου είπε… Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε και αργότερα ο Ομιλος Antenna αγόρασε τη Δάφνη!
Από τότε λέω στον Γιάννη Φιλιππάκη ότι του άρεσε τόσο η συνέντευξη, που αγόρασε όλον τον όμιλο!
Εως τότε, ο Μίνως Κυριακού είχε δημιουργήσει μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων. Συνέχιζε να κινείται επιτυχώς στη ναυτιλία, ενώ στα ΜΜΕ είχε γίνει πλέον ο σημαντικότερος «παίκτης», καθώς ο ΑΝΤ1 ήταν μόνο δικός του και όχι «συνεταιρικός».
Το ότι «έπαιζε μόνος του» τον έκανε δημοφιλή στον κόσμο των ΜΜΕ και της σόουμπιζ, καθώς είχες να κάνεις με ένα άτομο και δεν έπρεπε να περάσεις από συμβούλια και παρατρεχάμενους, όπως στο άλλο μεγάλο μαγαζί…
Αν σκεφθεί κανείς ότι, μόλις 23 ετών, τόλμησε να ιδρύσει ναυτιλιακή επιχείρηση από το μηδέν, την Athenian Tankers Inc, και σε λίγα χρόνια είχε τέσσερα σούπερ τάνκερ, καταλαβαίνει με τι «δαίμονα της θάλασσας» είχε να κάνει… Το 1976 δημιουργεί δύο εταιρίες εμπορίου πετρελαιοειδών, την Bacoil International και την Athenian Oil Trading Inc, ενώ το 1981 ο στόλος του διαχειρίζεται 16 πλοία που φέρουν σημαία των Νήσων Μάρσαλ.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στις αρχές του νέου αιώνα, οι εταιρίες του Athenian Sea Carriers και Athenian Tankers συμμετέχουν σε μεγάλες συμφωνίες ναυλώσεων, αγοραπωλησιών, μεταπωλήσεων και ναυπηγήσεως νέων πλοίων, άξιας δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Σούπερ τάνκερ
Το 2004, ενώ η Ελλάδα ζει τον μύθο της, εκείνος «ξεπουλά» στη θάλασσα, για να επανέλθει το 2006 με τη ναυπήγηση στα ναυπηγεία Hyundai τεσσάρων σούπερ τάνκερ VLCC, μεταφορικής ικανότητας 310.000 τόνων και αξίας 127.000.000 το καθένα!
Στον ΑΝΤ1 λειτούργησε όπως στη ναυτιλία! Με μοναδικό κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και τη σωστή επιλογή συνεργατών. Εως προχθές, στον ΑΝΤ1 είχαν παραχθεί περισσότερες από 220 τηλεοπτικές σειρές, περισσότερες από 150.000 ώρες τηλεοπτικών προγραμμάτων και είχε δοθεί εργασία σε χιλιάδες εργαζομένους.
Φρονίμως ποιών, έβαλε στη δουλειά γρήγορα τα παιδιά του και οι επιχειρήσεις έμαθαν να λειτουργούν και χωρίς τη δική του, πληθωρική παρουσία. Παρέμενε πάντα ο «συντονιστής», αλλά απέφευγε να ρίχνει τη βαριά σκιά του…
Σήμερα, ο Ομιλος Αntenna λειτουργεί σε διεθνές επίπεδο, με τηλεοπτικά κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς, εταιρίες, επενδύσεις και συνεργασίες σε 12 κλάδους και σε 20 χώρες – στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στη Βόρεια Αμερική, στην Αυστραλία και την Ασία!
Είναι μια επιχείρηση που συντηρείται από τα δικά της έσοδα, μακριά από τη διαπλοκή με το Δημόσιο, σε κάθε τομέα!
Φίλαθλος και λάτρης των τεχνών!
Φίλαθλος και φιλότεχνος, διετέλεσε πρόεδρος του Πανελληνίου και της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, καθιερώνοντας ως διεθνές το μίτινγκ στίβου Τσικλητήρεια. Υπήρξε μέγας λάτρης και των τεχνών, και επιτρέψτε μου να κλείσω με μια προσωπική εμπειρία.
Το 2005, όταν ήμουν αντιπρόεδρος του Φεστιβάλ Αθηνών, ο Μίνως Κυριακού έστειλε μια κυρία από τις δημόσιες σχέσεις του ΑΝΤ1. «Εχουμε εντολή από τον πρόεδρο να συνεργαστούμε μαζί σας με την καλύτερη διάθεση και να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα» μου λέει. Του τηλεφώνησα για να τον ευχαριστήσω. «Εμείς οι ναυτικοί έχουμε τον δικό μας κώδικα» μου απάντησε γελώντας.
Ενα βράδυ, στο Ηρώδειο (ήταν τακτικός και αθόρυβος θεατής), πλησίασα για να τον χαιρετήσω. «Μίνω, σε ευχαριστούμε για τη στήριξη του φεστιβάλ!» του λέει ο τότε υπουργός Τουρισμού, στο υπουργείο του οποίου υπαγόταν ο οργανισμός. «Α, δεν το κάνω για εσάς – για τον φίλο μου τον Δημητράκη το κάνω, που είμαστε και οι δύο ναυτικοί!» απάντησε ο Κυ-ριακού και… τον έστειλε! Δεν είχε ανάγκη κανέναν. Γι’ αυτό και ήταν ωραίος…
