Η λήψη τους για μεγάλο διάστημα ενδέχεται να αυξάνει τα ποσοστά πρόωρου θανάτου!
Τα αντιόξινα φάρμακα που χορηγούνται για τις καούρες φαίνεται ότι βγαίνουν «ξινά», αφού, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, ενδέχεται να αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε περίπτωση μακροχρόνιας λήψης.
Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι όσοι τα παίρνουν για περισσότερο από ένα έτος έχουν 51% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, όσοι τα παίρνουν έξι μήνες έως έτος έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 31%, ενώ ο κίνδυνος είναι αυξημένος κατά 17% για τους χρήστες από τρεις έως έξι μήνες. Για χορήγηση έως ένα τρίμηνο δεν φαίνεται ότι αυξάνεται ο κίνδυνος.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Ιατρικής Ζιγιάντ Αλ-Αλι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Open», ανέλυσαν ιατρικά δεδομένα για περίπου 276.000 χρήστες των συγκεκριμένων φαρμάκων, καθώς και για 73.400 άτομα που έπαιρναν μια άλλη κατηγορία φαρμάκων για τη μείωση των γαστρικών οξέων, τους Η2-ανταγωνιστές.
Διαπιστώθηκε ένας αυξημένος κατά 25% κίνδυνος θανάτου για όσους έπαιρναν αναστολείς αντλίας πρωτονίων, σε σχέση με όσους έπαιρναν Η2-ανταγωνιστές. Αν κανείς παίρνει τα φάρμακα αυτά για χρονικό διάστημα έως ενός μήνα, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου δεν εμφανίζει διαφορές ανάμεσα σε όσους παίρνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων και σε όσους παίρνουν Η2-ανταγωνιστές. Ομως, ύστερα από ένα έως δύο έτη χρήσης, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου είναι σχεδόν 50% μεγαλύτερος για τους πρώτους σε σχέση με τους δεύτερους.
Αν και η συνιστώμενη θεραπεία με αναστολείς αντλίας πρωτονίων συνήθως είναι σύντομη (έως οκτώ εβδομάδες σε περίπτωση έλκους), στην πραγματικότητα πολλοί άνθρωποι καταλήγουν να παίρνουν τα φάρμακα αυτά επί μήνες ή και χρόνια. Γι’ αυτό, όπως είπε ο δρ Αλ-Αλι, «πρέπει να γίνεται περιοδική επαναξιολόγηση από τον γιατρό τού κατά πόσον όντως ένας άνθρωπος είναι ανάγκη να παίρνει αυτά τα φάρμακα», τα οποία έχουν στο παρελθόν συνδεθεί με διάφορα προβλήματα υγείας, όπως σοβαρά προβλήματα στα νεφρά, κατάγματα οστών σε άτομα με οστεοπόρωση, άνοια κ.ά.
«Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων σώζουν ζωές. Αν χρειαζόμουν, ασφαλώς θα έπαιρνα. Αλλά δεν θα το έκανα, αν δεν το είχα πραγματικά ανάγκη. Και θα ήθελα ο γιατρός μου να με παρακολουθεί προσεκτικά και να μου κόψει αυτά τα φάρμακα, από τη στιγμή που δεν τα χρειάζομαι πια» πρόσθεσε.
