Πώς η κίνηση που είχε γίνει πρώτη φορά στα χρονικά το 2015 (παρότι υπήρχε ως νομική υποχρέωση από το 1950) και είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων συνεχίστηκε και κατέληξε μνημονιακή δέσμευση
Από τον
Μάριο Ροζάκο
Η συγκέντρωση των διαθεσίμων όλων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης σε έναν μεγάλο «κουμπαρά» στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) και η καθιέρωση Ενιαίου Λογιστικού Σχεδίου για όλους αυτούς τους φορείς, προκειμένου να επιτευχθεί μεγαλύτερη διαφάνεια, είναι δύο από τα μεγάλα στοιχήματα που καλείται να κερδίσει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) το προσεχές διάστημα, στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων της κυβέρνησης.
Η μεταφορά των πλεονασματικών διαθεσίμων των φορέων (δηλαδή, των χρημάτων που περισσεύουν μετά την κάλυψη των υποχρεώσεών τους και αφού ληφθούν υπόψη τα προβλεπόμενα έσοδα) στην ΤτΕ ισχύει ως νομική υποχρέωση από το 1950. Ωστόσο, η μεταφορά σχεδόν του συνόλου των διαθεσίμων των φορέων στην κεντρική τράπεζα ήρθε στην επικαιρότητα και προκάλεσε μεγάλη ένταση όταν στις 20 Απριλίου 2015 επιβλήθηκε από την πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.
Aσφυκτική πίεση
Υπό την ασφυκτική πίεση της έλλειψης ρευστότητας, αφού ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης είχε τινάξει στον αέρα τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, η κυβέρνηση ανάγκασε τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης να μεταφέρουν στην ΤτΕ όσα χρήματα δεν επρόκειτο να χρησιμοποιήσουν το επόμενο δεκαπενθήμερο. Το δέλεαρ που τους δόθηκε είναι το υψηλότερο επιτόκιο που προσφέρει η ΤτΕ, σε σύγκριση με τις εμπορικές τράπεζες.
Παρά τις έντονες αντιδράσεις, η πρακτική της μεταφοράς των διαθεσίμων όχι μόνο συνεχίστηκε, αλλά κατέληξε να αποτελέσει μνημονιακή δέσμευση!
Η έκθεση συμμόρφωσης της Κομισιόν για τη δεύτερη αξιολόγηση του 3ου Μνημονίου αναγνωρίζει ότι «η κυβέρνηση έκανε βήματα προόδου για την εναρμόνιση του συστήματος ταμειακής διαχείρισής της, ενσωματώνοντας τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Κεντρικής Κυβέρνησης στον Ενιαίο Λογαριασμό Θησαυροφυλακίου και κλείνοντας τους λογαριασμούς των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης σε εμπορικές τράπεζες».
Ωστόσο, η Κομισιόν συμπληρώνει εμφατικά ότι πρέπει να συνεχιστεί «η προσπάθεια πλήρους εναρμόνισης του συστήματος ταμειακής διαχείρισης με την ενσωμάτωση και άλλων φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στον Ενιαίο Λογαριασμό Θησαυροφυλακίου».
Υπολογίζεται ότι περίπου 3-4 δισ. ευρώ παραμένουν κατατεθειμένα σε εμπορικές τράπεζες και το υπουργείο Οικονομικών φιλοδοξεί να τα μεταφέρει στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Η ενοποίηση σε έναν λογαριασμό επιτρέπει τον ευκολότερο και ταχύτερο έλεγχο των χρημάτων και την ενιαία αποτύπωση των εισροών και των εκροών, καθώς βάζει τέλος στον κατακερματισμό σε «ειδικούς λογαριασμούς», που πολλές φορές τελικά… χάνονταν στον κυκεώνα του δημόσιου λογιστικού, «στρώνοντας το χαλί» στην αδιαφάνεια και τη σπατάλη.
