Από 8-10 Δεκεμβρίου δίσκοι και πικάπ θα έχουν την τιμητική τους στον πολυχώρο We με παράλληλες μουσικές βραδιέςΡεπορτάζ
Ελένη Σκάρπου
Πλησιάζοντας στα Χριστούγεννα, ακόμα μία γιορτή που πηγάζει από τη μουσική και τους πραγματικούς «εραστές» της έρχεται τον Δεκέμβριο για να μας θυμίσει καλλιτέχνες από το παγκόσμιο μουσικό στερέωμα και να μας παρασύρει με τον χαρακτηριστικό ήχο της βελόνας σε κάτι μοναδικό και νοσταλγικό. Η Γιορτή του Βινιλίου είναι γεγονός και, ύστερα από μια σειρά διοργανώσεων στην Αθήνα, καταφθάνει για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, στον πολυχώρο We, από τις 8 έως τις 10 Δεκεμβρίου.
Με ελεύθερη είσοδο
Με τίτλο Vinyl Ιs Βack και με ελεύθερη είσοδο, θα μας ξεναγήσει στα βινύλια μέσα από ένα τεράστιο bazaar, αλλά συνάμα θα μας ψυχαγωγήσει με παράλληλες εκδηλώσεις, lives, dj sets, εκπλήξεις, στο πλαίσιο της ευρύτερης κουλτούρας του βινυλίου. Η ψυχή του Vinyl Ιs Βack, ο Γιάννης Αλεξίου, μοιράζεται μαζί μας την εμπειρία του ως vinyl maniac και μας δίνει μια πρώτη γεύση από αυτό που θα ζήσουμε στο We, αναπολώντας τις απαρχές της διοργάνωσης.
«Η ιδέα του Vinyl Is Back γεννήθηκε στο μυαλό του Δημήτρη Αντωνάκου, πετυχημένου διοργανωτή εκδηλώσεων, όταν διαπίστωσε ότι δεν τον κάλυπτε η ακρόαση μουσικής από cd και έβαλε ξανά σε λειτουργία το παλιό του πικάπ. Ετσι, όταν θέλησε να το δημιουργήσει, τυχαία συνάντησε εμένα και τον Κώστα Δαμίγο, δύο μουσικούς δημοσιογράφους με κοινό παρονομαστή το περιοδικό “Ηχος” σε διαφορετικές εποχές, την αγάπη και τη γνώση για τη μουσική και τις συλλογές δίσκων.
Ανέλαβα την προβολή, την επικοινωνία του φεστιβάλ, τα events και πολλά ακόμη που χρειάζονται για να έρθει εις πέρας το φεστιβάλ. Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με επιτυχία τον Μάρτιο του 2013 από το Τεχνόπολις στο Γκάζι» αναφέρει ο ίδιος και θυμάται το πρώτο βινύλιό του από τους Who, με τίτλο «Who Are You», το 1978, που μόλις είχε κυκλοφορήσει.
Δεν δανείζει!
«Το αγόρασα 230 δραχμές από το δισκάδικο της γειτονιάς μου στη Ν. Σμύρνη, την Πυραμίδα, και φυσικά το έχω ακόμη» εξομολογείται και επισημαίνει ότι η δισκοθήκη του σήμερα αριθμεί 10.200 βινίλια, 1.800 δίσκους 45 στροφών και όχι μόνο, αγορασμένα όλα με θυσίες και κατανεμημένα σε είδη μουσικής, αλφαβητικά, με τα συγκροτήματα χωρισμένα, όπως και τους σόλο καλλιτέχνες. Αλλωστε, οι συλλέκτες έχουν -ως γνωστόν- τις ιδιαιτερότητές τους. «Βασικός νόμος του συλλέκτη είναι ότι δεν δανείζει δίσκους. Πολλές φιλίες έχουν χαλάσει γιατί δεν επεστράφησαν οι δίσκοι ή γιατί επέστρεψαν σε διαφορετικές κόπιες. Προσοχή! Αυτό συμβαίνει και στους καλύτερους φίλους. Οι δίσκοι πρέπει να μπαίνουν σε ράφια, τοποθετημένοι έτσι ώστε να έχουν έναν “αέρα” και να μην είναι στριμωγμένοι. Οι προστατευτικές θήκες των δίσκων δεν πρέπει να είναι κατασκευασμένες από υλικό PVC, που αποτελεί τον υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνο για το βινίλιο» εξηγεί και επιμένει ότι σαν το βινίλιο… δεν έχει, ακόμη κι αν στην εποχή μας το διαδίκτυο και το YouTube πρωταγωνιστούν.
• INFO: Vinyl Ιs back, 8-10 Δεκεμβρίου, στον πολυχώρο We.
Οι λάτρεις του CD ας δοκιμάσουν τον ήχο των 33 στροφών!
«Πολλές φορές συμβαίνει να ακούσω ένα τραγούδι ή ένα άλμπουμ ολόκληρο στο YouTube για να πάρω μια ιδέα, αλλά, όταν τελικά το μουσικό αυτό υλικό παίξει στο πικάπ μου, ακούγεται εντελώς διαφορετικό.
Καταλαβαίνω ότι πολλοί νέοι είναι εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες και είναι πολύ φυσικό, όμως τους προτείνω να δοκιμάσουν τον ήχο του βινιλίου, γιατί, αν αγαπάς πραγματικά τη μουσική, καλό είναι να την ακούς με τον σωστό τρόπο, όπως της αξίζει. Τι ποιότητα ήχου μπορεί να βγάλουν τα δύο ηχειάκια του υπολογιστή, το laptop ή το κινητό; Είναι σαν να κάνεις ζάπινγκ χαζεύοντας στην τηλεόραση, βλέποντας πολλά, αλλά τίποτα. Το βινίλιο είναι μια ρομαντική πράξη, επαναστατική για την εποχή. Το βινίλιο για μένα είναι όλη μου η ζωή» τονίζει και σίγουρα η συγκίνηση είναι μεγάλη που η γιορτή αυτή καταφθάνει στη Θεσσαλονίκη με τις καλύτερες προδιαγραφές.
«Το φεστιβάλ θα έχει πιο οικουμενική διάσταση, καθώς θα συμμετέχουν εκθέτες από όλη την Ελλάδα, και ιδιαίτερα από τη Μακεδονία, όπως και συγκροτήματα, djs και προσωπικότητες της μουσικής από τη Θεσσαλονίκη, που θα μοιραστούν τις μουσικές επιλογές τους με το κοινό» καταλήγει ο μουσικός δημοσιογράφος Γιάννης Αλεξίου.
