Σύγκρουση των δύο κυρίαρχων πόλων στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, με επικεφαλής τους Νίκο Φίλη, που ζητά την υιοθέτηση «αριστερής ατζέντας», και Γιάννη Δραγασάκη, που εισηγείται «συντηρητική γραμμή»Από τον
Σπύρο Κάραλη
Η μεταμνημονιακή περίοδος κατά την οποία η «ελληνική κυβέρνηση θα παραλάβει ξανά τα κλειδιά της χώρας» (φράση που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας) προκαλεί έντονες ζυμώσεις στο εσωκομματικό περιβάλλον και στο Μαξίμου για την πολιτική ταυτότητα του μεταμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ. Οι ζυμώσεις αυτές πιθανότατα θα εξελιχθούν σε ισχυρά ιδεολογικά τζαρτζαρίσματα ανάμεσα σε δύο συριζαϊκούς πόλους, που σε αυτή τη φάση συγκροτούνται από την κίνηση των «53+» υπό τον Νίκο Φίλη, στην οποία περιλαμβάνεται πλήθος κορυφαίων κομματικών στελεχών, και από εκείνον του Μεγάρου Μαξίμου υπό τον αντιπρόεδρο Γιάννη Δραγασάκη.
Ο πρώτος πόλος επιθυμεί να εισαγάγει καθαρά αριστερή ατζέντα διακυβέρνησης και θα καταθέσει την ιδεολογικοπολιτική πλατφόρμα στην επικείμενη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής, μετρώντας δυνάμεις, ενώ ο δεύτερος σαφώς πιο συντηρητικές προτάσεις, με τον φόβο μη τυχόν ξανακυλήσει η χώρα σε νέες περιπέτειες με τους ξένους. Ο τελευταίος λόγος, πάντως, για το ποια πολιτική θα ακολουθηθεί θα ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα.
Επί του παρόντος στον ΣΥΡΙΖΑ όλοι παίρνουν θέση και θα φανούν η δυναμική τους και οι πραγματικές προθέσεις τους, διότι με πρόφαση την αριστερή στροφή πολλοί στην Κουμουνδούρου προσβλέπουν σε κυβερνητικές καρέκλες. Ο Νίκος Φίλης και τα στελέχη της Κουμουνδούρου θεωρούν ότι η περίοδος των συμβιβασμών θα πρέπει να τελειώσει μαζί με την ολοκλήρωση του Μνημονίου, στέλνοντας μήνυμα ότι εξαντλείται η ανοχή της Κουμουνδούρου προς την κυβέρνηση.
Οι συνεχείς εμφανίσεις του κ. Φίλη, άλλωστε, το τελευταίο διάστημα και οι δημόσιες τοποθετήσεις που έκανε σε φλέγοντα ζητήματα, όπως αυτό των πλειστηριασμών, δίνουν τον χαρακτήρα της ιδεολογικής αντιπαράθεσης που εξελίσσεται στα ενδότερα και θα κλιμακωθεί προσεχώς.
Αυτή η αντιπαράθεση δεν θα φτάσει, βεβαίως, στα άκρα,λ καθώς προέχει η σύμπνοια εν όψει των επόμενων εκλογών, αλλά θα είναι εφ’ όλης της ύλης. Από το Μεταναστευτικό, για το οποίο ο βαθύς ΣΥΡΙΖΑ πνέει τα μένεα εναντίον του Γιάννη Μουζάλα, τον οποίον θεωρεί «άνθρωπο των Γερμανών», μέχρι θέματα όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, το Ελληνικό, ο νέος νόμος για τις απεργίες και το ζήτημα των πολιτικών συμμαχιών, καθώς το συγκεκριμένο κομματικό τμήμα, το οποίο είναι εκτενές, ουδέποτε είδε θετικά τη συγκατοίκηση στην εξουσία με τους ΑΝ.ΕΛ.
Ο ρόλος του Νίκου Φίλη στη διαμόρφωση της νέας ταυτότητας στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Ο βουλευτής τυγχάνει γενικής αποδοχής στις κομματικές γραμμές και, αντιθέτως με όσα λέγονται και γράφονται για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ότι δηλαδή ηγείται της εσωκομματικής τάσης, στην πραγματικότητα ο κ. Φίλης αποτελεί την ηγετική μορφή.
Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να εξηγηθεί η… μπηχτή που πέταξε για τον υπουργό Οικονομικών ότι «τα υπογράφει όλα». Απέναντι στον πρώην διευθυντή της «Αυγής» τοποθετείται η φιγούρα του Γιάννη Δραγασάκη, ενός ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, με το δικό του σχέδιο για την επόμενη μέρα, ο οποίος όμως, αντιθέτως με τον Νίκο Φίλη, δεν γνωρίζει την ίδια αποδοχή στον ΣΥΡΙΖΑ. Το μήνυμα, πάντως, από την Κουμουνδούρου στο Μέγαρο Μαξίμου εστάλη ήδη και δεν επιδέχεται παρερμηνειών.
«Δεν υπάρχουν από εδώ και πέρα δικαιολογίες που να καθυστερούν το παράλληλο πρόγραμμά μας», ζητώντας εδώ και τώρα μεταρρυθμίσεις υπέρ των ασθενεστέρων, με σκοπό την ανάταξη της λαϊκής απογοήτευσης από τις πολιτικές λιτότητας με πολιτικές που θα αφήσουν την κοινωνία να ανασάνει.
