Βήμα βήμα (μέσα από ένα ιστορικό λεύκωμα) το 25χρονο ταξίδι του ομίλου που δημιούργησε ο Πόντιος επιχειρηματίας Δημήτρη Μελισσανίδη που έχει στο πλευρό του τον γιο του ΓιώργοΟ Φιλέας Φογκ, για να κερδίσει ένα στοίχημα, έκανε τον γύρο του κόσμου σε 80 μέρες. Και από τότε πέρασε στην ιστορία της μυθιστοριογραφίας. Ο Πόντιος επιχειρηματίας Δημήτρης Μελισσανίδης, από τη μεριά του, έβαλε το δικό του στοίχημα.
Να φτάσει την Aegean και την ελληνική σημαία στα πέρατα του κόσμου. Το ταξίδι ξεκίνησε πριν από 25 χρόνια από τον Πειραιά. Σήμερα οι 
άνθρωποι της Aegean δηλώνουν περήφανοι για το χθες και έτοιμοι για το αύριο. Στο λεύκωμα (κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίλητος) γίνεται ένα αφιέρωμα στην ιστορία της Aegean και τα βήματα που τη μετέτρεψαν από μια ελληνική εταιρία σε έναν παγκόσμιο παίκτη.
Ο τόμος που κυκλοφόρησε είναι ο πρώτος πολλών που θα ακολουθήσουν, καθώς η Aegean ήρθε για να μείνει και να γράψει ακόμη πολλές σελίδες επιτυχίας στο επιχειρείν. Τόσο στη θάλασσα όσο και στη στεριά.
Εγγυητές, ο ιδρυτής του Ομίλου Δημήτρης Μελισσανίδης αλλά και ο διάδοχός του Γιώργος Μελισσανίδης, που όχι μόνο επένδυσαν και επενδύουν στην ενέργεια, αλλά έχουν πολλή ενέργεια μέσα τους (και την ευχή του πατέρα και παππού Ζώρρα) για δημιουργία, καθώς το ταξίδι συνεχίζεται…
Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του λευκώματος ο αναγνώστης μπορεί να βρει τη μυστική συνταγή της επιτυχίας. Οπως επισημαίνει και ο εκδότης: «Οταν πίσω από τη δόξα και το χρήμα κρατάς την πίστη σου στον άνθρωπο, είναι βέβαιο ότι θα έρθεις αντιμέτωπος εκτός από την επιτυχία και με μια μεγάλη ηθική ικανοποίηση».
Ο πρόλογος
«Ερχονται στιγμές», αναφέρει στον πρόλογο του βιβλίου ο Δημήτρης Μελισσανίδης, «που κάνω λογαριασμό με τον εαυτό μου κι αναλογίζομαι πώς έφτασα μέχρι εδώ. Ποια αόρατη δύναμη με ταξίδεψε από μια φτωχογειτονιά της Κοκκινιάς στον κόσμο των μεγάλων επιχειρήσεων, των ποντοπόρων δεξαμενόπλοιων και της Ουώλ Στρητ… Βρέθηκα μέσα σε λίγα χρόνια να υπογράφω συμφωνία με την Texaco και λίγα χρόνια αργότερα συμβόλαιο με το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας για τον ανεφοδιασμό του Αμερικανικού Στόλου. Χωρίς να έχω σπουδάσει ούτε σε κολέγια, ούτε σε αγγλόφωνα πανεπιστήμια».
Ακόμη και το όνομα που επιλέγει, Aegean, είναι σαν να γεννήθηκε μέσα από τα κύματα και τους αφρούς του Αιγαίου «μυρίζοντας» Ελλάδα. Το σήμα της, μια «μαργαρίτα», παραπέμπει στην ευαισθησία της για το περιβάλλον, ενώ από τα χρώματά της το μπλε στον ουρανό, το λευκό στον αφρό της θάλασσας και το κόκκινο στην ενέργεια.
Και με αυτά τα σύμβολα η Aegean έγινε αναγνωρίσιμη στα πέρατα του κόσμου, στους τομείς της ενέργειας, της ναυτιλίας, της εμπορίας πετρελαιοειδών και λιπαντικών και της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Το τελευταίο αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση για τον όμιλο, καθώς η φιλοσοφία του είναι επικεντρωμένη στην προστασία του περιβάλλοντος που τόσο οι άνθρωποι έχουμε πληγώσει με δράσεις και συμπεριφορές.
Αφετηριακό σημείο, η ίδρυση της εταιρίας το 1993. Ολα ξεκίνησαν από μια μικρή και παλιά μπάριζα στον Πειραιά και στο εμπόριο ναυτιλιακών καυσίμων.
Ακολούθησε μέσα σε λίγα χρόνια το δεύτερο βήμα: Από τον Πειραιά στο Γιβραλτάρ, όπου η Aegean ίδρυσε τον δεύτερο σταθμό ναυτιλιακών καυσίμων, κάνοντας τη στρατηγική συμφωνία με την Texaco. Το τρίτο βήμα έγινε στον Κόλπο.
Εκεί που χτυπά η καρδιά της βιομηχανίας του πετρελαίου. Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ιδρύθηκε ο τρίτος σταθμός, ενώ το 2003 έγινε το μεγάλο deal με το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ, που αποτέλεσε το «πιστοποιητικό αξιοπιστίας» για τα επόμενα βήματα. Η ανάπτυξη που ακολούθησε «γέννησε» τον μεγαλύτερο στόλο ανεφοδιαστικών στον κόσμο.
Το 2004
Εναν χρόνο μετά η καρδιά της Ολυμπιακής Ιδέας χτυπούσε στην Αθήνα. Η Aegean το 2004 πήρε… το χρυσό, καθώς στο λιμάνι του Πειραιά ανεφοδίαζε τα κρουαζιερόπλοια από όλον τον κόσμο που είχαν καταπλεύσει στο μεγάλο λιμάνι.
Το τέταρτο βήμα έγινε το 2005 με την επέκταση της Aegean προς Δυσμάς και τον σταθμό στο KINGSTON, που επέτρεψε τη δραστηριοποίηση στην Καραϊβική.
Το πέμπτο βήμα δεν άργησε να γίνει και δεν ήταν άλλο από την επέκταση στη Σιγκαπούρη και την Απω Ανατολή. Το 2006 ήταν χρονιά-σταθμός, καθώς η εταιρία εισέρχεται στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, γράφοντας μια χρυσή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού επιχειρείν, με τη γαλανόλευκη να κυματίζει στο κτίριο της NYSE.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν η Βόρεια Ευρώπη, ο Καναδάς, η Ν. Καραϊβική, η Βόρεια Αφρική, η Δ. Μεσόγειος, ο στόλος των double full tankers μεγαλώνει και οι εξαγορές φέρνουν την Aegean να πατά σε δύο ηπείρους, ισχυροποιώντας τους θαλάσσιους δρόμους της στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Το στρατηγείο του Πειραιά και το όραμα
Το 2011 o όμιλος αποκτά το νέο του στρατηγείο-κέντρο επιχειρήσεων στον Πειραιά. Το 2013 είναι άλλη μία χρονιά-σταθμός, καθώς η εξαγορά του τμήματος bunkering του αμερικανικού ενεργειακού γίγαντα που ακούει στο όνομα HESS δίνει τη δυνατότητα για επέκταση δραστηριοτήτων στη βορειοανατολική ακτή των ΗΠΑ. Τα επόμενα χρόνια η Aegean πάει σε Λος Αντζελες, Αμβούργο, Βαλτική και «κατακτά» το οικονομικό και ενεργειακό κέντρο της Ρωσίας, την Αγία Πετρούπολη.
Η Aegean ήταν, όπως προαναφέραμε, αυτή που εισήγαγε την πρωτοποριακή διασύνδεση της ενέργειας με την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος. Η εξαγορά της εγκατάστασης της BP στη Δραπετσώνα έφερε τη HEC στην πρωτοπορία, δημιουργώντας ένα κτίριο κόσμημα που αποτελεί την έδρα της περιβαλλοντικής ασπίδας της Aegean. Ηδη τη HEC εμπιστεύονται κορυφαίες βιομηχανικές μονάδες για τη διαχείριση των καταλοίπων τους, ενώ η στρατηγική επιλογή της είναι η δημιουργία διεθνούς δικτύου «πράσινων λιμανιών». Και εάν κάποιοι θεωρούν ότι το ταξίδι τελείωσε, οι άνθρωποι της Aegean τούς διαψεύδουν. Οχι απλώς συνεχίζεται, αλλά δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ.
