Ηταν θυγατέρα του άρχοντα της Ρώμης Ανθέμιου. Εφτασε στους Αγίους Τόπους, μοίρασε τα πλούτη της στους φτωχούς και πήγε σε σκήτη στην έρημο
H Οσία Απολλιναρία, θυγατέρα του άρχοντα της Ρώμης Ανθέμιου του Συγκλητικού, ήταν ωραία στη μορφή και αρκετά μορφωμένη. Αυτό που ζητούσε ήταν ένα: να γίνει μοναχή· κάτι που ο πατέρας της δεν δεχόταν ούτε να το ακούσει. Ετσι αναγκάσθηκε να φύγει, αφού παρακάλεσε τους γονείς της να της επιτρέψουν να πάει στα Ιεροσόλυμα. Της το επέτρεψαν, κι έτσι συνοδεία δούλων και με άφθονο χρυσάφι, άργυρο και πολυτελή ενδύματα έφθασε στους Αγίους Τόπους.
Εκεί μοίρασε όλα τα πλούτη της στους πτωχούς. Οταν ολοκλήρωσε το προσκύνημά της, χάρισε την ελευθερία στους δούλους της και τους άφησε να γυρίσουν πίσω στη Ρώμη με το δικαίωμα του ελεύθερου πολίτη. Κράτησε κοντά της μόνο δύο, με τους οποίους επισκέφθηκε την Αλεξάνδρεια. Εκεί τους άφησε και κρυφά κατέφυγε μόνη στην έρημο. Με ρούχα ασκητή παρουσιάσθηκε στη σκήτη και ζήτησε να τη δεχθούν ως ευνούχο Δωρόθεο. Ο Ηγούμενος Μακάριος τη δέχθηκε και της παραχώρησε κελί να μένει. Και σύντομα πρόκοψε τόσο στην αρετή, που όλοι τη θαύμαζαν. Κανένας από τους μοναχούς δεν γνώριζε ότι ήταν γυναίκα.
Στο μοναστήρι αυτό, στο οποίο η φήμη της αγιότητας των μοναχών ήταν πολύ μεγάλη, κατέφυγε και ο άρχοντας Ανθέμιος, ζητώντας να θεραπεύσουν τη δεύτερη κόρη του που είχε δαιμονισθεί. Οι μοναχοί την οδήγησαν στον μοναχό Δωρόθεο, του οποίου η φήμη της αγιότητας ήταν πολύ μεγάλη. Η Απολλιναρία αναγνώρισε την αδελφή της και, δίχως να πει τίποτα, τη θεράπευσε. Εκείνη, όμως, μόλις έφθασε στη Ρώμη, προκειμένου να δικαιολογηθεί για κάποια αθέμιτη εγκυμοσύνη της, κατηγόρησε τον μοναχό Δωρόθεο ότι τη βίασε. Ο συγκλητικός Ανθέμιος ζήτησε από τους πατέρες να στείλουν στη Ρώμη τον μοναχό Δωρόθεο.
Η Απολλιναρία μπροστά στη συκοφαντία αναγκάσθηκε να αποκαλυφθεί και, αφού έζησε μικρό χρονικό διάστημα με τους γονείς της, έπειτα γύρισε στη μονή της χωρίς να μάθει κανένας από τους πατέρες τίποτα μέχρι την κοίμησή της. Οταν μετά την κοίμησή της διαπιστώθηκε ότι ήταν γυναίκα, όλους τους εξέπληξε το γεγονός, τη θαύμασαν και τη μακάρισαν για την ανδρεία της και τον μεγάλο πνευματικό αγώνα της. Γι’ αυτό και ο συναξαριστής την ημέρα της μνήμης της, στις 4 Ιανουαρίου, τονίζει με τον στίχο του ότι στους ουρανούς οι άγγελοι παίρνουν την Απολλιναρία εφόσον ήταν άξια να κατοικεί εκεί αιώνια.
