Eμαθε τους μαθητές της (σε φτωχογειτονιά στο Λονδίνο) να χαιρετούν σε 35 γλώσσεςΑπό τη
Θεανώ Καρούτα
Εργάζεται σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά, σε ένα από τα φτωχότερα σχολεία των κακόφημων προαστίων του Λονδίνου, τίποτα όμως από αυτά δεν την εμπόδισε από το να ασκήσει το λειτούργημά της με τον καλύτερο τρόπο, με ζέση και ενθουσιασμό, και να επιλεγεί ως υποψήφια για το βραβείο του Παγκόσμιου Δασκάλου, το οποίο συνοδεύεται από ένα χρηματικό ποσό περίπου 800.000 ευρώ.
Ο λόγος για την Αντρια Ζαφειράκου, την 39χρονη Ελληνίδα που εργάζεται ως δασκάλα στο κοινοτικό σχολείο του Αλπερτον στο Μπρεντ. Στο σχολείο, το οποίο βρίσκεται σε μία από τις φτωχότερες γειτονιές της Αγγλίας, φοιτούν κατά κύριο λόγο παιδιά μεταναστών, ενώ πολλά από αυτά -με τις οικογένειές τους, που συνήθως δυσκολεύονται να συνεννοηθούν στα αγγλικά- ζουν σε κοινόβια.
Η Αντρια Ζαφειράκου δεν πτοήθηκε από καμία από τις δυσκολίες που βρήκε μπροστά της, αντ’ αυτού εκμεταλλεύτηκε το εύφορο έδαφος που της πρόσφερε η πολυπολιτισμικότητα και κατάφερε να μάθει τους μαθητές της να χαιρετούν σε 35 διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ αυτών τα πορτογαλικά, τα χίντι, τα ταμίλ, τα αραβικά, τα ρουμανικά, τα πολωνικά και, βέβαια, τα ελληνικά!
Κι αυτό ήταν αρκετό για να επιλεγεί από χιλιάδες αιτούντες από όλον τον κόσμο για την τιμητική διάκριση του Παγκόσμιου Δασκάλου, της οποίας ο νικητής θα ανακοινωθεί τον επόμενο μήνα στο Παγκόσμιο Φόρουμ Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων στο Ντουμπάι. Η ίδια αντιμετωπίζει τη δουλειά της ως κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο, και η αγάπη της για τα παιδιά την έκανε να καταφέρει να δουλέψει ακόμη και με μαθητές που έχουν σκληρά βιώματα.
Στην περιοχή της δεν είναι λίγα τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε βία προερχόμενη από συμμορίες, καθώς ο συγκεκριμένος δήμος έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά δολοφονιών στη χώρα.
«Πηγαίνει ενάντια στο κύμα»
Σε μια προσπάθεια να οικοδομήσει γέφυρες μέσα στη σχολική κοινότητα η Αντρια Ζαφειράκου έμαθε να χαιρετά και στις 35 γλώσσες που μιλάνε τα παιδιά στην τάξη της, ώστε να μπορεί να συνομιλεί μαζί τους αλλά και με τους γονείς τους, όταν πηγαίνουν στο σχολείο. «Το να χαιρετάς κάποιον στη γλώσσα του βοηθάει στην άρση των φραγμών και επιτρέπει στις οικογένειες να εμπλακούν περισσότερο στη σχολική κοινότητα».
Προφανώς, η δουλειά της δεν πέρασε απαρατήρητη. Ενας εκπρόσωπος του βραβείου είπε για την Ελληνίδα δασκάλα: «Πηγαίνει ενάντια στο κύμα, αξιοποιώντας τον χρόνο της για να καταλάβει τις ζωές των μαθητών και πέρα από το σχολείο».
