Καταπέλτης για τον συνδικαλιστή (;) που για να… χαλαρώσει κατά τη διάρκεια διαδήλωσης θεώρησε σωστό να πατήσει πάνω στο κενοτάφιο του Αγνωστου Στρατιώτη, προσβάλλοντας τα ιερά και τα όσια όσων έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία του τόπου μας, ήταν η ανακοίνωση που εξέδωσε ο Σύλλογος Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς.Στην ανακοίνωση, που υπογράφει ο πρόεδρος του Δ.Σ. Νικόλαος Γαβριλάκης, αναφέρεται: «Σχετικά με το πολύ δυσάρεστο περιστατικό το οποίο σημειώθηκε κατά την πρόσφατη πορεία της 25ης Απριλίου 2018 στο Σύνταγμα και στο οποίο ένας συμμετέχων στην κινητοποίηση για την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ανήλθε στην πλατεία του Μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη και πάτησε στο κενοτάφιο του Μνημείου. Τα μέλη του Συλλόγου Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς, οι οποίοι υπηρετήσαμε στην Προεδρική Φρουρά και εκτελέσαμε ευζωνική υπηρεσία είτε στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη είτε στο Προεδρικό Μέγαρο, είμαστε, ατομικά και συλλογικά, εξ ορισμού αντίθετοι με τέτοιου είδους ενέργειες και πράξεις.
Κάθε ένα από τα μέλη του Συλλόγου μας έχει εκφραστεί προσωπικά στα διάφορα social media με τον δικό του τρόπο. Κοινή βάση όλων είναι η σαφής αποδοκιμασία της ενέργειας που απαθανάτισε ο φακός και έκανε τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης».
«Ο συγκεκριμένος πολίτης δεν αντιλήφθηκε τη σπουδαιότητα του συμβολισμού του μαρμάρου πάνω στο οποίο είχε πατήσει. Είναι βέβαιο ότι δεν την είχε αντιληφθεί ούτε και το προηγηθέν χρονικό διάστημα. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος πολίτης, μεγαλύτερης γενιάς κιόλας, προάγει εικόνα έλλειψης σεβασμού προς όλους όσοι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν. Στην ντροπιαστική αυτή εικόνα οι νεότερες γενιές εκτίθενται εύκολα και μαζικά, ακριβώς λόγω της τεχνολογίας και των δυνατοτήτων που αυτή προσφέρει.
Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη κάθε εργαζομένου να αγωνιστεί για επαγγελματικά κεκτημένα και το εργασιακό του μέλλον, αλλά τέτοιου είδους πράξεις είναι πράξεις, τουλάχιστον, καταδικαστέες. Η συγκεκριμένη, μάλιστα, απομάκρυνε την κοινή γνώμη από τους λόγους της κινητοποίησης των εργαζομένων και έστρεψε τα φώτα της “δημοσιότητας” σε μία ενέργεια χωρίς αξία και χωρίς ουσία. Ακόμη περισσότερο, αν ο συγκεκριμένος είναι ενταγμένος σε κάποιον φορέα συνδικαλιστικής δράσης, θα πρέπει ίσως να αποτελέσει για τον ίδιο τον φορέα πηγή προβληματισμού, κατά πόσον ο εν λόγω πολίτης αποτελεί χρήσιμο μέλος αυτού».
