Η «ειλικρίνεια» κυβέρνησης, αντιπολίτευσης και «ευρωένωσης»Από τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ την ειλικρίνεια των κυβερνώντων αριστερών. Διακηρύσσουν θεωρητικώς τη δημόσια, κρατική και κοινωνική μέριμνα για παιδιά ορφανά, εγκαταλελειμμένα, κακοποιημένα, παραστρατημένα, δυσπαίδευτα, ασθενικά… Στρέφονται όμως πρακτικώς εναντίον -ακριβώς- της… δημόσιας προσπάθειας, κρατικής, εκκλησιαστικής, συγκροτημένης ευρείας κοινωνικής (κάποτε ίσως και ιδιωτικής διά κληροδοτημάτων, αλλά υπό δημόσιο έλεγχο!) για να προστατεύονται αυτά τα παιδιά στις φτερούγες κάποιας (εννοώ επιμελούς, καθαρής και στοργικής!) δημόσιας στέγης.
Και ωθούν την υπουργό της κυβερνώσας Αριστεράς κυρία Φωτίου -αυτήν, ντε, με τις πληθωρικές μαγειρικές ικανότητες- να επιτίθεται ασυνάρτητα στους παραπάνω φορείς! Και να λέει ότι θα… απομακρύνει τα παιδιά από τα (εντόπια…) δημόσια προνοιακά περιβάλλοντα για να τα καταστήσει… μεζέδες στον -διεθνώς πρακτορευόμενο!- ιδιωτικό ετσιθελισμό ομόφυλων «μπαμπάδων» και «μαμάδων»! Μα, καλά! Κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν οι διεθνείς αριστεροί μάγειροι τι τουλάχιστον λέει ο Φρόιντ για τις συνέπειες «οικογενειακών προτύπων» στην προσωπική και την κοινωνική ζωή των παιδιών;
ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ την ειλικρίνεια των αντιπολιτευόμενων δεξιών! Σε θεωρητικό επίπεδο καμώνονται ότι «αποδέχονται» τις συστηματικές φιλοσοφικές, θρησκευτικές, κοινωνικές, εκπαιδευτικές ρίζες του Νέου Ελληνισμού, πάνω στις οποίες θεμελιώθηκε το νέο μας κράτος. Αλλά, πρακτικώς, έχουν ξεσαλώσει να μας βυθίσουν αύτανδρους στον βουρκώδη βυθό της «ευρωενωσιακής» νεοταξικής φιλοσοφίας… Αδυνατούσα να πιστέψω στ’ αυτιά μου ακούοντας όσα εξήλθαν του στόματος της κυρίας Ντ. Μπακογιάννη υπέρ της «αναδοχής τέκνων» από συναινούντες ομοφύλους! Εν πάση περιπτώσει, παραπέμπω ειδικώς την εν λόγω κυρία σε (μεταδοθείσα, αν θυμάμαι καλά, και τηλεοπτικώς…) συνέντευξη μιας καλλιπάρειας Γερμανίδος νεαράς. Η οποία, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ζητούσε νά της αναγνωρίσει η «ευρωένωση» δικαίωμα να παντρευτεί το… ρομπότ που έχει στο σπίτι! Διότι το… «έχει ερωτευτεί»! Και, ως είπε, συνιστά «αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμά της να αγαπά… όποιον θέλει»!
ΑΜΦΙΣΒΗΤΩ την ειλικρίνεια, μέχρι τη δημοκρατικότητα -μην απορείτε!- της «ευρωένωσης»! Από τη μία ξεσαλώνει υπέρ της θεωρίας των «αναφαίρετων δικαιωμάτων». Ιδού και μερικά ακόμη: η διαμαρτυρία, η απεργία, η διαδήλωση, η διεκδίκηση. Από την άλλη, όμως, διευκρινίζει: Εσείς μεν θα διεκδικείτε από τις εντόπιες κυβερνήσεις σας, θα ορίζει όμως τι μέλλει γενέσθαι η… Παγκοσμιοποίηση! Δι’ εντολών προς την κυβέρνησή σας μέσω Κομισιόν ή ΕΚΤ ή ESM ή IMF ή Intervalue κ.λπ. κ.λπ.!
Θα αποκόπτονται, λόγου χάρη, γιαβάς γιαβάς, επί οκτώ έτη (!) συντάξεις αναδρομικώς από της… απονομής τους; Και θα αυξάνονται σε αντίστοιχο ρυθμό οι φορολογικές υποχρεώσεις; Λοιπόν, οι μεν «απεργίες διαμαρτυρίας» θα γίνονται επιτοπίως, το δε μαγείρεμα (όπως και το… παραπάνω έτερο της κυρίας Φωτίου!) θα υπαγορεύεται από διεθνή κέντρα και τα σκυλιά δεμένα! Υστερα από όλα αυτά, ελάτε να μου πείτε ότι ελέγχουμε «δημοκρατικώς» τη μοίρα της χώρας…
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
