Ευχολόγια για μείωση της φορολογίας και δέσμευση διατήρησης του παρανοϊκού ΕΝΦΙΑΡεπορτάζ
Μάριος Ροζάκος
Σε γενικολογίες και ευχολόγια περιορίζεται, δυστυχώς, η πολυδιαφημισμένη Ολιστική Στρατηγική Ανάπτυξης της κυβέρνησης, που αναμένεται να βρεθεί σήμερα στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών. Οι 106 σελίδες του κειμένου περιλαμβάνουν ελάχιστους ποσοτικοποιημένους στόχους (κυρίως στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων), ενώ η πρόβλεψη για έσοδα ύψους 1,5 δισ. ευρώ από τη νομιμοποίηση της κάνναβης για ιατρικούς λόγους αντικαταστάθηκε, μετά την κατακραυγή που προκάλεσε στη Γερμανία και την αντίδραση των Βρυξελλών, από μια αόριστη αναφορά στο συγκεκριμένο μέτρο.
Παρότι ο τίτλος που έχει δώσει η κυβέρνηση στην… έκθεση ιδεών της είναι «Ελλάδα: Μια στρατηγική ανάπτυξης για το μέλλον», το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου έχει στραμμένο το βλέμμα στο παρελθόν, θυμίζοντας απολογισμό πεπραγμένων εν όψει εκλογών. Ξεχωριστή αίσθηση προκαλεί η εισαγωγή, που λιθοβολεί την Ελλάδα για «το μοντέλο άναρχης ανάπτυξης» που επικράτησε πριν από την κρίση και κατέρρευσε το 2009.
Προβλέψεις
Το σχέδιο βασίζεται σε αισιόδοξες προβλέψεις για την πορεία της ιδιωτικής κατανάλωσης και άλλων παραμέτρων, καταλήγοντας στην πρόβλεψη ότι φέτος το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 2,3%, το 2019 κατά 2,5% και στη συνέχεια, μεσοπρόθεσμα, γύρω στο 2,1%. Ξεκαθαρίζει ότι οι δαπάνες για συντάξεις, παρά την αναμενόμενη ανάπτυξη, θα μειωθούν από το 17,3% του ΑΕΠ το 2016 στο 13,4% έως το 2020 και στο 12,9% το 2040, καθώς από το 2025 και μετά η κρατική χρηματοδότηση θα καλύπτει μόνο την εθνική σύνταξη. «Οι εισφορές των εργαζομένων και των εργοδοτών θα αντιπροσωπεύουν σχεδόν όλες τις εισφορές του συστήματος από το 2026 και μετά» σημειώνεται στο κείμενο.
Στο φορολογικό πεδίο η κυβέρνηση… οραματίζεται μείωση των φορολογικών συντελεστών μέσω της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής. Η υπόσχεση αυτή γίνεται ακόμα πιο θολή, αν ληφθεί υπόψη η επισήμανση του σχεδίου ότι «ο συνολικός φορολογικός συντελεστής στην Ελλάδα είναι σχετικά υψηλός, αλλά όχι τόσο υψηλός σε ευρωπαϊκή κλίμακα», κάτι που πρόσφατα υποστήριξε δημοσίως ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος. Η κυβερνητική στρατηγική δεσμεύεται επίσης να συνεχίσει να εισπράττει 2,65 δισ. ευρώ ετησίως από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ), τον οποίο είχε τόσο πολεμήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, ενώ υπόσχεται επικαιροποίηση των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων μέσω ενός μόνιμου μηχανισμού αναπροσαρμογής τους, αξιοποίηση του Περιουσιολογίου και φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις.
Και αόριστες υποσχέσεις για αύξηση του κατώτατου μισθού
Για να μη θορυβήσει τους δανειστές, που φοβούνται «ξήλωμα» των μνημονιακών μέτρων στον εργασιακό τομέα, η κυβέρνηση έχει αρκεστεί σε δύο αόριστες αναφορές περί «προσεκτικής αύξησης του κατώτατου μισθού», η οποία «μπορεί να εξεταστεί» χάρη στη βελτίωση των συνθηκών στην οικονομία και την αγορά εργασίας, και περί «επαναφοράς της αρχής της επεκτασιμότητας και της αρχής της ευνοϊκότερης μεταχείρισης, με τις ευνοϊκότερες ρυθμίσεις να υπερισχύουν έναντι των δυσμενέστερων».
Το κυβερνητικό αφήγημα προσδοκά επίσης ότι στρατηγικοί επενδυτές θα αγοράσουν ουσιαστικά τα ποσοστά του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στις ελληνικές τράπεζες, θα δημιουργηθεί Αναπτυξιακή Τράπεζα, θα αξιοποιηθούν οι συνεταιριστικές τράπεζες και θα εξαλειφθούν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls), χωρίς όμως να δίνεται συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση του σχεδίου «θα γίνονται από μια πολιτική επιτροπή υψηλού επιπέδου, υπό τον έλεγχο του πρωθυπουργού», σύμφωνα με την κατακλείδα του σχεδίου, ενώ σε τεχνικό επίπεδο οι μεταρρυθμίσεις θα παρακολουθούνται από τη Γενική Γραμματεία Συντονισμού.
