Τα παιχνίδια της Ευρώπης με το Βυζάντιο και τη σύγχρονη ΕλλάδαΑπό τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο*
Αρκετά χρόνια πριν από την 29η Μαΐου του 1453, ημέρα πτώσεως της Πόλης στα χέρια των Οθωμανών, οι Τούρκοι και οι βορειοδυτικοί Ευρωπαίοι συνεταίροι τους είχαν αρχίσει τμηματικώς το πλιάτσικο, τη δήωση, την ατίμωση, την τελική απώθηση του Νέου Ελληνισμού στη λίστα των λαών του αποκαλούμενου «τρίτου κόσμου».
Η νοτιότερη Μ. Ασία, η Μακεδονία, η Θράκη, η Θεσσαλία, η Πελοπόννησος, διάφορα νησιά, ακόμη και ο ίδιος ο Βόσπορος στέναζαν ήδη από καιρό υπό τη μερικότερη κατάληψη Οθωμανών, αλλά και… Δυτικοευρωπαίων, Βενετσιάνων, Γενουατών κ.λπ. κ.λπ.! (Πώς νομίζετε, άραγε, ότι έφθασε αργότερα και ο Μοροζίνι να… βομβαρδίσει την Ακρόπολη των Αθηνών;) Οι Δυτικοευρωπαίοι, ενώ εκαλούντο από τους τελευταίους αυτοκράτορες του Ελληνικού Βυζαντίου να το βοηθήσουν εναντίον των Τούρκων, εκείνοι έβρισκαν την ευκαιρία να στρατοπεδεύσουν προς ίδιο όφελος στις ακτές του Βοσπόρου!
Λες και δεν ήσαν αρκετές έως τότε οι χρονολογούμενες ήδη από τον 11ο αιώνα μ.Χ. αλλεπάλληλες λεηλασίες τους εναντίον του Νέου Ελληνισμού με τις (ακυρώνυμες βεβαίως…) «σταυροφορίες» τους! Οι οποίες τυπικώς μεν έλεγαν ότι αφορούσαν την εκδίωξη των μουσουλμάνων από τους Αγίους Τόπους, πράγματι όμως απέβλεπαν στη διάλυση του Ελληνικού Χριστιανικού Κράτους… Διάλεξα το θέμα αυτό για τη στήλη όχι μόνο επειδή προσφέρεται η σημερινή ημερομηνία, αλλά κυρίως επειδή όχι μόνο οι Οθωμανοί, αλλά και οι βορειοδυτικοί Ευρωπαίοι επιμένουν πάντοτε να μας θεωρούν τριτοκοσμικούς, όπως γράφουν και λένε! Ποιους; Τους Νεοέλληνες! Για τους οποίους ο πολέμαρχος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ουίνστον Τσόρτσιλ είχε επισήμως δηλώσει μετά τη νικηφόρα άμυνά μας εναντίον του Μουσολίνι ότι «από εδώ και πέρα δεν θα λέμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες»!
Αλλο, τώρα, ότι και το ίδιο το υπερφίαλο αγγλοσαξονικό ταμπεραμέντο έφτασε να κρεμά και να θάπτει τους Νεοέλληνες της Κύπρου εντός των… φυλακών τους για να αποσοβήσει τα λαϊκά συλλαλητήρια, εάν οι κηδείες των ηρώων εγίνοντο κανονικά στους δρόμους των κυπριακών πόλεων…
Σήμερα μάθαμε να λέμε ότι είμαστε όλοι μας, τουρλού τουρλού, μία «ευρωενωσιακή» ατμόσφαιρα! Οι Εγγλέζοι, βέβαια, προλάβανε ήδη και το στρίψανε στην… απέξω, αλλά εμείς, ως… «τριτοκοσμικοί», περιμένουμε ήσυχα («ψυχραιμία» το λένε διπλωματικώς αυτό…) την ώρα και τη στιγμή που οι Γερμανοί θα μας ξαναφορέσουν, μονάχοι τους πια, τους Οθωμανούς τού Ερντογάν… κολλάρο!
Ετσι δεν μας λένε συνήθως; «Μοιράστε τα όλα μεταξύ σας σαν αδερφάκια, θα τους φέρουμε άλλωστε κι αυτούς στην ένωση αύριο μεθαύριο»! Να γίνουνε μόνο κομμάτι… «φιλελευθερότεροι» (!) Και να ‘χουνε καβάτζα και καμιά τριανταριά νησάκια στο Αιγαίο, ως… «παιδιά δικά μας κι αυτοί»! (σημ.: Αν σας θυμίζει τίποτ’ άλλο η φράση, τούτο είναι συμπτωματικό, πιστέψτε με!) Από εκεί και πέρα δηλαδή, όλα μέλι γάλα, θα τρώμε με χρυσά κουτάλια, θα χορεύουμε, ως… «τριτοκοσμικοί», τουρλού τουρλού και «ευρω-ενωσιακώς», δερβίσικα!
*Δικηγόρος Α.Π. – Συγγραφέας
