Οπως επισημάναμε στην έρευνά μας, τα περισσότερα δάση της Ελλάδας είναι μεσογειακού τύπου Αυτό σημαίνει πως, αν δεν υπάρχει διαχείριση που να εξασφαλίζει την απομάκρυνση της πλεονάζουσας βιομάζας, είναι δεδομένο πως -αργά ή γρήγορα- θα καούν. Και όταν λέμε βιομάζα, εννοούμε όλη εκείνη τη βλάστηση που αυξάνει χωρίς να τη σταματάει τίποτα. Σήμερα ελάχιστα είναι τα κονδύλια που δίνονται για πρόληψη και αυτά κατακερματίζονται μεταξύ Δασικής Υπηρεσίας, δήμων, περιφερειών και κεντρικού κράτους.
Είναι μάλιστα πολύ πιθανό κάποια από αυτά να μην αξιοποιούνται ποτέ, αλλά να πηγαίνουν σε άλλες δαπάνες. Ειδικότερα στην Ελλάδα, κάποιες από τις σοβαρότερες αιτίες πυρκαγιάς, εκτός του εμπρησμού, είναι οι ανεξέλεγκτες χωματερές και η έλλειψη συντήρησης των δικτύων της ΔΕΗ.
Και μέσα σε όλο αυτό, οι δυνάμεις μας αναλώνονται αποκλειστικά στην Πολιτική Προστασία και καθόλου στην πρόληψη. «Είμαστε σε μία κατάσταση παγκοσμίως όπου ενισχύεται συνεχώς η πολιτική προστασία. Αδυνατούν να δούνε τις αιτίες των προβλημάτων και προσπαθούν να τα αντιμετωπίσουν μέσω της καταστολής» μας εξήγησε ο κ. Ξανθόπουλος, δασολόγος – ερευνητής και δρ πυρκαγιολόγος.
