Θέλοντας να προωθήσει τη σκανδαλώδη σύμβαση, αγνόησε τις αντιρρήσεις του αντιναυάρχου Αντωνιάδη, λέγοντας ότι θα στερούσε τα κονδύλια από το ΝαυτικόΗ οσμή σκανδάλου για την περίφημη σύμβαση εκσυγχρονισμού των έξι φρεγατών τύπου S του Πολεμικού Ναυτικού στη γαλλική εταιρία THALES αναδιδόταν πολύ πριν πέσουν οι υπογραφές, το 2003, επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου. Στις 25 Νοεμβρίου 2002, στη 13η συνεδρίασή του, το ΚΥΣΕΑ, με πρόεδρο τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη και εισηγητή τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Γιάννο Παπαντωνίου, αποφασίστηκε η υλοποίηση του αμφιλεγόμενου συμβολαίου, την ώρα που στο Ναυτικό βοούσε ο τόπος για τον ακριβό εκσυγχρονισμό γηραιών φρεγατών, που μετά τις επεμβάσεις θα είναι 30 ετών και θα πρέπει εντός πενταετίας να αποσυρθούν.
Μάλιστα, η απόφαση είχε επείγοντα χαρακτήρα (!) και η υπογραφή της σύμβασης προβλεπόταν ότι έπρεπε να γίνει μέσα στο 2003. O τότε αρχηγός του ΓΕΝ Αντ. Αντωνιάδης, αν και, όπως λεγόταν, ήταν ένας από τους εκλεκτούς του υπουργού, εξέφρασε τις αντιρρήσεις του για το «χρυσό συμβόλαιο» μέσω ενός τρισέλιδου non paper, με τίτλο «Σκοπιμότης ναυπήγησης νέων φρεγατών αντί του εκσυγχρονισμού των 6 φρεγατών».
«Πρέπει να θεωρηθεί ως επιχειρησιακά μη αποδεκτή και οικονομικά αρκετά δαπανηρή, για το αποδιδόμενο όφελος, λύση που δεν ικανοποιεί τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Π.Ν.» ανέφερε ο κ. Αντωνιάδης, χαρακτηρίζοντας το κόστος δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με το αποτέλεσμα. «Εχει μεγάλη διάρκεια -79 μήνες από την υπογραφή της σύμβασης, με αναμενόμενο πέρας στα τέλη του 2009- και δεν παρέχεται η ευκαιρία ικανοποιητικής απόσβεσης της επένδυσης στον υπόλοιπο επιχειρησιακό βίο των πλοίων, ο οποίος περιορίζεται δραστικά από την αναμενόμενη διακοπή μεταξύ 2012-2015 της υποστήριξης των K/B RIM 7M/P μέχρι διακοπής αυτού έως το 2017» ήταν η επισήμανση του αρχηγού του ΓΕΝ, ο οποίος, ως γνώστης του αντικειμένου, ενημέρωνε για τη διεθνή πρακτική που ακολουθείται σε ανάλογα προγράμματα.
Οπως υπογράμμιζε, «σε προγράμματα EMZ πλοίων περιορίζεται στον εκσυγχρονισμό – αντικατάσταση επιλεγμένων συστημάτων, ώστε αυτά να εξακολουθούν να υποστηρίζονται και να είναι λειτουργικά και αξιόπιστα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας».
Μάλιστα, ο κ. Αντωνιάδης ανέφερε με νόημα πως «στην περίπτωση του εκσυγχρονισμού των φρεγατών S περί το τέλος του προγράμματος (2009) τα πλοία θα διάγουν το 30ό έτος της ηλικίας τους και θα χαρακτηρίζονται από περιορισμένο υπόλοιπο επιχειρησιακό βίο». Ο κ. Αντωνιάδης στο non paper εισηγείται τη ναυπήγηση νέων φρεγατών, χωρίς να αλλαχθούν τα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά τους. Η θέση του πολύπειρου αρχηγού διατυπώνεται ξεκάθαρα: «Επιμένοντας για εκσυγχρονισμό μέσης ζωής των S εισπράττεται από το Πολεμικό Ναυτικό ελάχιστη ωφέλεια έναντι μεγάλου κόστους. Για τον λόγο αυτό εκτιμάται ότι τα χρήματα του EMZ θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για τη χρηματοδότηση ενός προγράμματος ναυπήγησης νέων φρεγατών».
Οι απόψεις του κ. Αντωνιάδη δεν εισακούστηκαν και στις 12 Φεβρουαρίου 2003 υπεγράφη η σύμβαση 010B/03 για τον εκσυγχρονισμό μέσης ζωής έξι φρεγατών (συν 2 option), ύψους 381.578.580 ευρώ. Είχε προηγηθεί η προειδοποίηση του υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου προς τον αρχηγό πως αν το Πολεμικό Ναυτικό επέμενε στον μη εκσυγχρονισμό των γηραιών φρεγατών θα του στερούσε την πίστωση των 500.000.000 ευρώ, την οποία θα έδινε στο ΓΕΣ ή το ΓΕΑ. Ετσι, οι αντιρρήσεις κάμφθηκαν και το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο άναψε το πράσινο φως για τη συμφωνία, με κόστος που άγγιζε τα 380.000.000 ευρώ.
Μόνο δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι Παν. Κρητικός και Κυρ. Σπυριούνης -στη συνέχεια διεγράφησαν από τον Κώστα Σημίτη-, αντέδρασαν όταν η συμφωνία έφτασε στη Βουλή και σε ερώτησή τους επικαλέστηκαν το non paper, ζητώντας να μάθουν αν πράγματι το Ναυτικό προβάλλει αντιρρήσεις για τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών. Η τυπική απάντηση έρχεται από τον αρμόδιο υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου, ο οποίος δεν είπε τίποτα για την ταμπακιέρα. Αν και τα σημάδια ήταν πολλά, κανείς (;) δεν θέλησε να ασχοληθεί με αυτά.
Η μαρτυρία στελέχους της THALES για το «λάδωμα»
Τον Σεπτέμβριο του 2005 το κορυφαίο στέλεχος της THALES Michel Josserand σε συνέντευξη Τύπου στη Γαλλία κατήγγειλε ότι στην Ελλάδα για να πάρεις δουλειά έπρεπε να «λαδώσεις». Αναφερόμενος στο θέμα του συστήματος C4Ι των Ολυμπιακών Αγώνων, είπε πως η THALES και η κοινοπραξία Αμερικανική SAIC – SIEMENS διεκδικούσαν τη συμφωνία.
«Ο εκεί εκπρόσωπός μας κ. Ρ. με ενημέρωσε ότι για να κερδίσουμε την υπόθεση θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι απαιτείται το “λάδωμα” 7%-10% του Ελληνα υπουργού Αμυνας. Σύντομα πληροφορηθήκαμε ότι η υπόθεση αυτή ήταν χαμένη γιατί πίσω από τη SAIC ήταν ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Dick Cheney. Ο Ρ. με πληροφόρησε ότι οι Αμερικανοί θα διαπραγματευτούν το θέμα με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Δημόσιας Τάξεως. Σήμερα, κάτω από τις ίδιες συνθήκες έχουμε κάνει συμφωνία με τον Ελληνα υπουργό Αμυνας για τον εκσυγχρονισμό των S. Η δαπάνη είναι 380.000.000 ευρώ». Μάλιστα, ο Γάλλος έκανε λόγο για μίζα που κυμαινόταν μεταξύ 25.000.000-35.000.000 ευρώ. Τότε, ο Γιάννος Παπαντωνίου προσέφυγε στη Δικαιοσύνη καταθέτοντας μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση εις βάρος της «Liberation». Ενα από τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία στο Παρίσι εκπροσώπησε τον προφυλακισμένο πλέον πρώην υπουργό. Η γαλλική Δικαιοσύνη, χωρίς ουσιαστικά να μπει στην ουσία της υπόθεσης που αφορούσε τις καταγγελίες για λάδωμα, καταδίκασε την εφημερίδα σε ποινή καταβολής του ποσού των 20.000 ευρώ, διότι δημοσιοποίησε πληροφορίες εις βάρος του χωρίς να τις ελέγξει.
