Με το νέο μοντέλο ενίσχυσης των παραγωγών ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές (αιολικά, φωτοβολταϊκά), οι μονάδες θα ενταχθούν στο σύστημα υπό καθεστώς που επιβαρύνει λιγότερο νοικοκυριά και επιχειρήσειςΑπό τον
Φώτη Κόλλια
Σημαντικά μειωμένο θα είναι το ενεργειακό κόστος όχι μόνο για τα νοικοκυριά αλλά και τις επιχειρήσεις με βάση τις τιμές πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά και φωτοβολταϊκά, όπως προέκυψε από τους διαγωνισμούς για νέες μονάδες που διενεργήθηκαν αυτή την εβδομάδα.
Ως πρόσφατα οι καταναλωτές πλήρωναν υψηλές εγγυημένες τιμές για την ενέργεια που παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές (ΑΠΕ), δηλαδή κυρίως από αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα. Με το νέο μοντέλο ενίσχυσης των παραγωγών ενέργειας από ΑΠΕ οι νέες μονάδες θα ενταχθούν στο σύστημα υπό καθεστώς που επιβαρύνει λιγότερο νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Στην αγορά ενέργειας επισημαίνουν ότι εκτός από το μειωμένο ενεργειακό κόστος οι διαγωνισμοί της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) για τα νέα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, με τις χαμηλότερες τιμές, μπορούν να ξεκλειδώσουν και σημαντικές επενδύσεις στις ΑΠΕ που κινούνται κοντά στα 10 δισ. ευρώ για τα επόμενα χρόνια.
Οπως εξηγούν, οι τιμές που διαμορφώθηκαν στους τελευταίους διαγωνισμούς κυμαίνονται μεταξύ 55 και 65 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh) για τα νέα αιολικά πάρκα. Ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές υπήρξαν και για τα νέα φωτοβολταϊκά, καθώς κινούνται μεταξύ 63 και 72 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Δηλαδή οι επενδυτές των νέων αιολικών και φωτοβολταϊκών που κέρδισαν στον πρόσφατο διαγωνισμό θα αποζημιώνονται με αυτές τις τιμές. Για λόγους σύγκρισης το 2017 η ενέργεια η οποία παραγόταν από αιολικά πάρκα κόστιζε μεσοσταθμικά περί τα 92,3 ευρώ ανά MWh, ενώ από φωτοβολταϊκά 292,5 ευρώ ανά MWh… Συνεπώς η ενέργεια που παράγεται από τις ΑΠΕ μπαίνει πιο φτηνά στην αγορά και φτάνει πιο φτηνά στον τελικό καταναλωτή.
Τα στελέχη της αγοράς ΑΠΕ τονίζουν ότι οι χαμηλές τιμές στους νέους διαγωνισμούς και σε όλες τις τεχνολογίες (αιολικά, φωτοβολταϊκά κ.λπ.) δείχνουν ότι οι ανανεώσιμες πηγές δεν είναι μόνο μια λύση περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον. Είναι ταυτόχρονα και η περισσότερο ανταγωνιστική οικονομικά μέθοδος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, εξέλιξη που δικαιώνει την παγκόσμια στροφή προς τις ΑΠΕ. Η συγκεκριμένη στροφή συνοδεύεται από προσπάθεια για απεξάρτηση της παγκόσμιας οικονομίας από τον άνθρακα στο πλαίσιο και των απαιτήσεων κάλυψης των περιβαλλοντικών στόχων σειράς διεθνών συμφωνιών για την κλιματική αλλαγή.
Την Τρίτη, μετά την ολοκλήρωση των διαγωνισμών ΑΠΕ, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης έσπευσε να δηλώσει ότι η διαγωνιστική διαδικασία «οδήγησε σε νέα σημαντική μείωση τιμών στις επενδύσεις αιολικών και φωτοβολταϊκών, σε σύγκριση με τον προηγούμενο διαγωνισμό του Ιουλίου 2018.
Οπως η προηγούμενη έτσι και αυτή η δημοπρασία απέδειξε ότι η αποκλιμάκωση του κόστους παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ συμβάλλει καθοριστικά στην ενίσχυση των δράσεων για τον περιορισμό του περιβαλλοντικού αποτυπώματος».
Φιλόδοξοι στόχοι
Κατά τον κ. Σταθάκη «δικαιολογείται, λοιπόν, η επιλογή μας να υιοθετήσουμε φιλόδοξους στόχους αύξησης του μεριδίου των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, όπως αυτοί έχουν αποτυπωθεί και στο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα με ορίζοντα το 2030, καθώς το κόστος των ΑΠΕ μπορεί, πλέον, να συγκριθεί ευθέως με εκείνο των συμβατικών καυσίμων».
Οι φορείς που δραστηριοποιούνται στην αγορά ΑΠΕ επισημαίνουν από χρόνια, πάντως, ότι η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα ήταν ταχύτερη στην περίπτωση που είχε ολοκληρωθεί η διαμόρφωση ενός πιο ελκυστικού – αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου. Δύο από τα κενά που έχουν επισημάνει αφορούν το ρυθμιστικό πλαίσιο για την αντλησιοταμίευση καθώς και την υλοποίηση των διασυνδέσεων των νησιών με το ηπειρωτικό σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Η… απομόνωση των νησιών δεν κοστίζει μόνο ακριβά σε όλους τους καταναλωτές που επιβαρύνονται με τις περίφημες ΥΚΩ (Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας). Κοστίζει και στην απώλεια επενδύσεων δισεκατομμυρίων ευρώ μέσω των οποίων το κόστος των ΑΠΕ, πάλι για όλους τους καταναλωτές, θα ήταν σημαντικά μειωμένο.
Τι είναι η αντλησιοταμίευση που έχει τεράστια εγχώρια προστιθέμενη αξία
Για την αντλησιοταμίευση η Ελλάδα θεωρείται ιδανική για τέτοιου είδους επενδύσεις, αλλά μέχρι στιγμής απουσιάζει το θεσμικό πλαίσιο παρά τις πολυετείς εξαγγελίες. Τι είναι η αντλησιοταμίευση; Μια αντλία ανεβάζει το νερό, τρεχούμενο ή αποταμιευμένο, σε έναν άλλον ταμιευτήρα, σε μεγαλύτερο υψόμετρο. Η αντλία λειτουργεί συνήθως με ενέργεια που παράγει ένα αιολικό πάρκο ή φωτοβολταϊκό σύστημα όταν φυσάει ή όταν έχει ήλιο.
Οταν, όμως, η ζήτηση ενέργειας στο σύστημα της χώρας είναι μεγαλύτερη, δηλαδή υπερβαίνει την προσφορά, και το σύστημα αντιμετωπίζει τη λεγόμενη περίοδο αιχμής, το νερό ελευθερώνεται, παράγει την ηλεκτρική ενέργεια που χρειάζεται και καταλήγει στον κάτω ταμιευτήρα, αναμένοντας να αντληθεί ξανά. Στην ουσία μιλάμε για μια φυσική επαναφορτιζόμενη μπαταρία, καθώς η συγκεκριμένη διαδικασία επαναλαμβάνεται.
Σε αντίθεση με άλλες τεχνολογίες ΑΠΕ (όπου εισάγουμε συστήματα από το εξωτερικό), οι επενδύσεις σε αντλησιοταμίευση έχουν τεράστια εγχώρια προστιθέμενη αξία (ξεπερνά το 70% ή και το 80%, ποσοστό σπάνιο για μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις), ενώ σε συνολικό ύψος μπορούν να ξεπεράσουν κατά πολύ το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.
Σε τι οφείλονται όμως οι χαμηλές τιμές που δόθηκαν στον τελευταίο διαγωνισμό για τις ΑΠΕ; Οι ειδικοί αποδίδουν το χαμηλότερο κόστος σε πολλούς παράγοντες και κυρίως στην τεχνολογική εξέλιξη. Εξαιτίας της τεχνολογικής εξέλιξης το κόστος για τις νέες ανεμογεννήτριες των αιολικών ή τα φωτοβολταϊκά πάνελ είναι πολύ φθηνότερα, με πρόβλεψη για περαιτέρω μείωση. Επειδή το κόστος του εξοπλισμού είναι και η μεγαλύτερη δαπάνη στις επενδύσεις σε ΑΠΕ, οι νέες επενδύσεις κοστίζουν λιγότερο. Επιπλέον, η τεχνολογική πρόοδος οδηγεί και σε πιο αποδοτικά συστήματα, δηλαδή σε αιολικά ή φωτοβολταϊκά που μπορούν να παράγουν περισσότερη ενέργεια με χαμηλότερο κόστος.
