Ο άνθρωπος δεν είναι μονοσήμαντο πλάσμα. Είναι πολυδιάστατο, σύνθετο, επινοητικό, απαιτητικό. Το συναίσθημα και η λογική συντίθενται και καθοδηγούν τις αποφάσεις του, πάντα υπό την αίρεση της ανάγκης. Η επίκληση του πολιτικού κόσμου στη λογική των ψηφοφόρων είναι θετική, θεμιτή και αναμενόμενη. Δυστυχώς, στις παρούσες συνθήκες η επίκληση στην κυριαρχία της λογικής των εκλογέων έναντι του θυμικού είναι ατελέσφορη. Οι Ελληνες έχουν κάθε διάθεση να υποστείλουν τη σημαία της οργής, αλλά δεν τους βοηθούν οι περιστάσεις. Η συνισταμένη της ανάγκης δεν τους αφήνει να σκεφτούν μακροπρόθεσμα.
Υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι, υποαμειβόμενοι, υποαπασχολούμενοι, χαμηλοσυνταξιούχοι, νέοι που ασφυκτιούν, άνθρωποι που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις άμεσες ανάγκες τους. Δεν μπορούν να πληρώσουν ενοίκια, είδη διατροφής και ένδυσης, καύσιμα για τα οχήματά τους και λογαριασμούς των ΔΕΚΟ.
Συνεπώς, η κατεπείγουσα και μη εξυπηρετήσιμη ανάγκη καθιστά περιττή πολυτέλεια τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς για το απώτερο μέλλον. Οταν έχεις ελάχιστο χρόνο και χώρο για να εκφράσεις την άποψή σου, ασυναίσθητα σου έρχεται να ουρλιάξεις για να γίνεις αντιληπτός από το περιβάλλον σου.
Αυτή η συμπεριφορά είναι τόσο κατακριτέα όσο τα φυσικά φαινόμενα. Οι μετεωρολόγοι ουδέποτε κατηγορούν τη θύελλα όταν ξεσπά, τον τυφώνα όταν πλήττει μια περιοχή. Προσπαθούν να προβλέψουν την έκταση του φαινομένου, την ένταση και τον χρόνο που θα διαρκέσει, ώστε να δώσουν χρήσιμες οδηγίες στους πολίτες.
Ετσι και οι υπεύθυνοι πολιτικοί άνδρες έχουν την υποχρέωση να διαχειριστούν αυτή την οργή που θα εκφραστεί, κατά το μάλλον ή ήττον, την Κυριακή των εκλογών. Οφείλουν στη χώρα και στον λαό να ενσωματώσουν (με σοφία, μέτρο και φαντασία) τις κραυγές που θα ηχήσουν στα νουνεχή σχέδιά τους. Δύσκολο, όχι ακατόρθωτο…
