Μια αποκαλυπτική ανάρτηση από κάτοικο της Μυτιλήνης φέρνει στο φως τις πραγματικές διαστάσεις του μεταναστευτικού προβλήματος και τις συνθήκες που βιώνουν καθημερινά οι νησιώτες μας. Παράλληλα, αναδεικνύεται η κυβερνητική υποκρισία, καθώς οι επίσημες διακηρύξεις περί μείωσης του ρόλου και της επιρροής των ΜΚΟ διαψεύδονται από την πραγματικότητα, με τις οργανώσεις αυτές να αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δύναμη και ρυθμιστικό ρόλο στις τοπικές κοινωνίες.
Με αφορμή τη δημιουργία αθλητικών υποδομών, αναδεικνύεται πώς το προσφυγικό μετατρέπεται σε όχημα για την επιβολή πολιτικών ένταξης, με τις ΜΚΟ σε ρόλο συνδιαμορφωτή της κοινωνικής πραγματικότητας του νησιού, χωρίς καμία προηγούμενη διαβούλευση με τους πολίτες.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση του κατοίκου της Μυτιλήνης:
Τελικά το σχέδιο φαίνεται όλο και πιο καθαρά. Μέσα από το προσφυγικό χρηματοδοτούνται έργα που παρουσιάζονται ως προσφορά στην τοπική κοινωνία και στη συνέχεια τα ίδια έργα γίνονται εργαλεία «ένταξης».
Στη Μυτιλήνη εγκαινιάστηκαν τα νέα γήπεδα beach volley στα Τσαμάκια. Ένα έργο για το οποίο η ίδια η ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση δηλώνει ξεκάθαρα:
«Μέσα από το προσφυγικό μπορούν να γίνουν έργα που ωφελούν τις τοπικές κοινωνίες».
Άρα το μοντέλο είναι απλό: το προσφυγικό φέρνει τη χρηματοδότηση, η ΜΚΟ συμμετέχει στην υλοποίηση της πολιτικής ένταξης και η τοπική κοινωνία καλείται να αποδεχτεί το αποτέλεσμα ως «καλή πρακτική».
Το ερώτημα, όμως, παραμένει: ποιος αποφάσισε ότι οι ΜΚΟ θα έχουν τόσο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινωνικής πολιτικής του νησιού; Ποιος ενημέρωσε τους πολίτες και πότε έγινε πραγματική δημόσια συζήτηση;
Γιατί άλλο ένα αθλητικό έργο για τα παιδιά της Μυτιλήνης και άλλο να παρουσιάζεται το νησί ως εργαστήριο ένταξης, με τις ΜΚΟ σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Όλα για την ένταξη, λοιπόν… Χρηματοδότηση από το προσφυγικό, έργα στην τοπική κοινωνία, ΜΚΟ στην πρώτη γραμμή και οι κάτοικοι απλοί θεατές.