Ο κ. Παπαδόπουλος εκφράζει την έντονη αντίθεσή του με τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις των αρμοδίων της αντισεισμικής προστασίας, οι οποίοι προκρίνουν ως λύση την τοποθέτηση προειδοποιητικών πινακίδων και τη διενέργεια ζώνωσης κινδύνου. Ο ίδιος διερωτάται για ποιο λόγο δεν έχει εμπλακεί ακόμα η Ελληνική Αρχή Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), ενώ τονίζει με έμφαση ότι στην παρούσα φάση η ασφάλεια των λουομένων και των επισκεπτών της παραλίας δεν είναι σε καμία περίπτωση εγγυημένη.
Το «κρυφό» ιστορικό και το επιταχυνόμενο φαινόμενο
Σύμφωνα με τον σεισμολόγο, οι κατολισθήσεις συμπεριφέρονται ως ένα κλασικό επιταχυνόμενο φαινόμενο. Το έδαφος δεν υποχωρεί απαραίτητα μονοκόμματα, αλλά παρουσιάζει ασυνεχείς μικρομετακινήσεις —όπως αυτές που καταγράφηκαν την περασμένη Πέμπτη— μέχρι να οδηγηθεί στην τελική, μαζική κατάρρευση, ο χρόνος εκδήλωσης της οποίας παραμένει άγνωστος.
Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να επισπεύσουν αυτό το καταστροφικό στάδιο:
Οι έντονες βροχοπτώσεις.
Ένας ισχυρός σεισμός, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν.
Μνήμες από τον σεισμό του 2014
Ο κ. Παπαδόπουλος φέρνει στη δημοσιότητα φωτογραφικό υλικό από τις αυτοψίες που πραγματοποίησε η επιστημονική του ομάδα αμέσως μετά τη δόνηση των 6,0 Ρίχτερ στις 26 Ιανουαρίου 2014. Τότε, ο σεισμός είχε προκαλέσει εκτεταμένες, μεγάλες κατολισθήσεις που μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα κάλυψαν ολόκληρα τμήματα της ακτής.
Κλείνοντας, ο έμπειρος επιστήμονας αφήνει αιχμές για τη γραφειοκρατική διαχείριση της κατάστασης, υπογραμμίζοντας ότι όσοι θεωρούν πως μια νέα μελέτη ζώνωσης ή μερικές πινακίδες προσφέρουν απόλυτη ασφάλεια, αναλαμβάνουν εξολοκλήρου και την ευθύνη για ό,τι συμβεί στο μέλλον.
