Η περήφανη γη της Ανατολικής Μάνης λύγισε μέσα σε λίγες ώρες. Αυτό που ξεκίνησε το απόγευμα του Σαββάτου ως μια απότομη καλοκαιρινή μπόρα, μετατράπηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά σε έναν αδυσώπητο εφιάλτη, αφήνοντας πίσω του διαλυμένες περιουσίες, κομμένους δρόμους και ανθρώπους παγιδευμένους μέσα στα ίδια τους τα αυτοκίνητα.
Όταν η θάλασσα «κατάπιε» την ξηρά
Στο Οίτυλο, το Καραβοστάσι, το Λιμένι, την Αλύπα και το Πορτοκάγιο, η βροχή έπεφτε με πρωτοφανή μανία. Οι δρόμοι μετατράπηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους λάσπης, παρασύροντας στο πέρασμά τους φερτά υλικά, πέτρες και σταθμευμένα οχήματα, τα οποία κατέληξαν στη θάλασσα. Οικογένειες και επισκέπτες έβλεπαν αβοήθητοι τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει επικίνδυνα, ενώ οδηγοί έζησαν στιγμές αγωνίας, εγκλωβισμένοι στις λαμαρίνες των αυτοκινήτων τους την ώρα που τα νερά θέριευαν.
«Δεν έχουμε ξαναζήσει τέτοιο κακό»
Το Κέντρο Επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής δέχθηκε δεκάδες απεγνωσμένες κλήσεις για βοήθεια. Τα σωστικά συνεργεία έδωσαν πραγματική μάχη με το χρόνο για να απεγκλωβίσουν με ασφάλεια κατοίκους και ταξιδιώτες.
«Είναι μια κατάσταση πρωτόγνωρη για την περιοχή μας», εξομολογούνται με σπασμένη φωνή οι τοπικές αρχές. Κοινότητες όπως η Νύμφη, η Κοκκάλα και η Λάγια βρέθηκαν αποκομμένες, με το οδικό δίκτυο και τις γέφυρες να έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές.
Το ξημέρωμα της οργής και της θλίψης
Με το πρώτο φως της ημέρας, η εικόνα που αντικρίζουν οι Μανιάτες προκαλεί σφίξιμο στην καρδιά. Η άγρια ομορφιά του τοπίου καλύφθηκε από τόνους λάσπης. Μηχανήματα έργου επιχειρούν να ανοίξουν διόδους ανάμεσα στα συντρίμμια, ενώ οι κάτοικοι, με τα χέρια βουτηγμένα στη λάσπη, προσπαθούν να σώσουν ό,τι απέμεινε από τα σπίτια και τα καταστήματά τους.
Το μόνο παρήγορο μέσα στη γενική καταστροφή είναι πως δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές — όμως οι πληγές που άφησε η θεομηνία στην πέτρινη γη της Μάνης θα κάνουν πολύ καιρό να επουλωθούν.
