Κάνουν ό,τι μπορούν, μήπως και ξεχαστεί η «ουδετερότητα» του Ρούμπιο… Με το πρόσχημα των διπλωματικών πηγών προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την συζήτηση από την ουσία…
Ανώτατη διπλωματική πηγή, σχολιάζοντας το επικό «άδειασμα» του Αμερικανού αξιωματούχου περί «ευαισθησιών» τρίτων χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο που φωτογραφίζουν τις τουρκικές διεκδικήσεις, επιχείρησε να διασώσει τα προσχήματα δηλώνοντας πως «η ευαισθησία δεν σημαίνει και δικαίωμα».
Η κυβερνητική τακτική επιδιώκει να ωραϊοποιήσει τη διπλωματική υποχώρηση, διακηρύσσοντας ότι οι αξιώσεις της Άγκυρας δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα ούτε ακυρώνουν τα κυριαρχικά δικαιώματα που εγγυάται το Διεθνές Δίκαιο.
Βέβαια, η ίδια η παραδοχή του Ρούμπιο ότι το έργο «περιπλέκεται» λόγω των τουρκικών αντιδράσεων αποκαλύπτει πως η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τις τουρκικές ενστάσεις ως ρυθμιστικό παράγοντα, αναγκάζοντας την ελληνική πλευρά να καταφεύγει σε επικοινωνιακά αντίμετρα.
Ταυτόχρονα, οι ίδιοι κύκλοι επικαλέστηκαν τον μανδύα της «ιδιωτικής διπλωματίας» για να δικαιολογήσουν την απουσία δημόσιων αμερικανικών εγγυήσεων, ισχυριζόμενοι ότι οι κρίσιμοι χειρισμοί εξωτερικής πολιτικής δεν επιδέχονται δημοσιότητα.
Η Αθήνα νίπτει επίσης «τας χείρας της» για την καθυστέρηση των ερευνών, μετακυλίοντας την ευθύνη επανεκκίνησης στην κατασκευάστρια εταιρεία, την ώρα που το στρατηγικό έργο παραμένει εγκλωβισμένο υπό την απειλή του τουρκικού αναθεωρητισμού.
