ΟΠΟΙΟΣ πίστευε (ή περίμενε) ότι θα εξαχθούν πολιτικά συμπεράσματα στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές μάλλον αγνοεί πώς παίζεται το συγκεκριμένο παιχνίδι! Δεν υπήρχε καμία περίπτωση ούτε για «ανατροπή» ούτε για «ψήφο εμπιστοσύνης» στην κυβέρνηση. Η «δημοκρατία» μας το είχε ξεκαθαρίσει αυτό από την πρώτη στιγμή.
ΣΤΙΣ συγκεκριμένες εκλογές σημαντικό -αν όχι κυρίαρχο- ρόλο έχουν άλλα πράγματα! Μην το συζητάμε τώρα και χάνουμε τον χρόνο μας με τα αυτονόητα! Δεν ψηφίζει κανείς υποψήφιο δήμαρχο ή περιφερειάρχη επειδή είναι υπέρ ή κατά του Μνημονίου που ισοπέδωσε την Ελλάδα. Το πιο πιθανό δε είναι να μη γνωρίζει καν τις απόψεις του επί του θέματος.
ΓΙΑ ΝΑ μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, στον πρώτο γύρο συνέβησαν τα εξής: Πρώτον, οι κεντρικές επιλογές του Μαξίμου (σε περιοχές με ιδιαίτερη σημειολογία) ηττήθηκαν κατά κράτος! Βλέπε Σπηλιωτόπουλος, Ιωαννίδης, Κουμουτσάκος, Καλαφάτης – σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αττική και Κεντρική Μακεδονία. Αρα γιατί δηλώνει ευχαριστημένη η Ν.Δ.;
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ο ΣΥΡΙΖΑ (αυτοδιοικητικά ανύπαρκτος, αφού έως πριν από τις εκλογές του Μαΐου κινούνταν σε επίπεδα του 4%-5%) δεν εισέπραξε αυτά που ονειρευόταν στις Περιφέρειες. Δεν καταλαβαίνω γιατί πανηγυρίζει η… Βαβέλ (sorry, το κόμμα) της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την κατάκτηση μιας κορυφής που δεν είχε ποτέ!
ΤΡΙΤΟΝ και κυριότερο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Χρυσή Αυγή αύξησε θεαματικά τα ποσοστά της σε όλη τη χώρα, κονιορτοποιώντας τις απόψεις εκείνων (που ζουν σε άλλη «πραγματικότητα»), που θεωρούσαν ότι, αν τη βαφτίσουν «εγκληματική οργάνωση» (με το ζόρι), θα την απενεργοποιήσουν πολιτικά και θα τη συρρικνώσουν. Κολοκύθια τούμπανα…
ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει, η Κυριακή που έρχεται είναι στ’ αλήθεια κρίσιμη λόγω ευρωεκλογών. Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να βάλει τον Τσίπρα στη γωνία (αν δεν καταφέρει να ξεπεράσει σε ποσοστό το άθροισμα των δύο της συγκυβέρνησης) ή να οδηγήσει σε ραγδαίες εξελίξεις για αλλαγή σχήματος με άλλον πρωθυπουργό ή ακόμη και σε πρόωρες εθνικές κάλπες.
ΛΑΧΤΑΡΑ στον Δήμο Αριστοτέλη (όπου και οι Σκουριές με τα Μεταλλεία Χρυσού). Τελικά εξελέγη ο αντίπαλος του θλιβερού Χρήστου Πάχτα (ο Γιάννης Μίχος). Θα ήταν αμαρτία έπειτα από τόσους αγώνες, τόσα χημικά και τόσα δακρυγόνα…
Χ.