Ο μοναχικός έρως κυριαρχεί – από την Απω Ανατολή μέχρι τη Βουλή κι από την αχόρταγη ΕΡΤ μέχρι το υπουργικό συμβούλιο!
Κι εκεί που λες ότι είναι μια εποχή άνευρη, άχρωμη, άγευστη, όλοι αποφασίζουν να σου κάνουν πλάκα. Από τη μια έχουμε την Ιαπωνία, την οποία απασχόλησε (έως τρομοκράτησε) το πέρασμα του τυφώνα «Malakas» (φωτό 1)! Η ίδια η λέξη είναι και το σχόλιο της ειδήσεως, αγαπητοί αναγνώστες.
Από την άλλη είδαμε καλά… δουλεμένο βίντεο της ΕΡΤ, όπου στην είδηση για την ηλεκτρονική υποβολή «πόθεν έσχες» φάνηκαν οι πρόσφατες ιντερνετότσαρκες χρήστη του υπολογιστή της κρατικής τηλεόρασης. Μια από αυτές ήταν και στο γνωστότατο τσοντοσάιτ «pornhub» (φωτό 2). Η ενημέρωση πάει σύννεφο, καθώς είδαμε.
Ομως, το καλύτερο δεν το είδαν πολλοί, αλλά λίγοι κι εκλεκτοί. Είναι ένα παλιό δοκίμιο (φωτό 3) του Αριστείδου Μπαλτά (φωτό 4), του αντιηρωικού μονομάχου της πολιτικής και της διανόησης, που έριξε το γάντι στην αριστεία (αλλά εκείνη δεν καταδέχτηκε να το πιάσει). Εκεί ιχνηλατεί την ατραπό της παλάμης. Πολλά είναι τα έργα για το σπορ αλλά οι ρέκτες του είδους, οι δημιουργικά δραστήριοι, πρέπει να επενδύσουν στις λεκτικές μπαλταδιές του υπουργού. Ο παρ’ ολίγον εργοδότης του ημίμουρλου βασανιστή γατών Γιαν Φαμπρ στο επικό -και στα σίγουρα συλλεκτικό- δοκίμιό του με τίτλο «Φιλοξενώντας τον Ζακ Ντεριντά… Στο περιθώριο επιστήμης και πολιτικής» (εκδόσεις Εκκρεμές, σελίδες 28-29) μιλάει για τον Ντεριντά, τον Ρουσώ και τις κατά μόνας ηδονές. Απολαύστε απόσπασμα: «Οπως η ομιλία ήταν, κατά τα προηγούμενα, αυτο-βιασμός έτσι και ο τέλειος ετεροερωτισμός είναι θάνατος. Η προ-σφυγή τόσο στη γραφή όσο και στον αυτοερωτισμό είναι αναγκαία για να επανασυλληφθεί μια παρουσία από της οποίας την έλλειψη δεν προηγήθηκε καμιά πληρότητα. […] Το ζεύγος ομιλία/γραφή και το ζεύγος ετεροερωτισμός/αυτοερωτισμός έχουν άρα την ίδια ακριβώς σχέση με το ζεύγος παρουσία/απουσία ή, με άλλα λόγια, μέσα στο κείμενο του Ρουσώ, η διαφωρά* εγκατοικεί και στην ερωτική επιθυμία με τον ίδιο τρόπο που εγκατοικεί στο λόγο».
Περαστικά και πάντα τέτοια!
*Τη λέξη διαφορά τη γράφει σκόπιμα με «ω» ο Μπαλτάς.
Παναγιώτης Λιάκος
