Ο Κύριος καθημερινά ενσαρκώνεται στις καρδιές των ανθρώπων, που προσπαθούν συνεχώς να γίνονται καλύτεροι επειδή Τον αγαπούνΜην ψάξετε στις δεξιώσεις. Ούτε στις τηλεοράσεις. Ούτε στα αναρίθμητα, ξέφρενα ή και ανιαρά ρεβεγιόν των κλαμπ, των καζίνων, των πολιτικών κομμάτων, των ξένων πρεσβειών, των ποδοσφαιρικών ομάδων και των διάφορων φιλανθρωπικών σωματείων. Δεν προτιμά τα μέρη με ρηχά χάχανα και βαθιά υποκρισία.
Ο Χριστός γεννάται στα σπίτια εκείνων που υπομένουν χωρίς να βαρυγκωμούν. Θα Τον βρείτε στις φυλακές, στα κελιά όσων έχουν μετανοήσει για τις πράξεις τους, στους δρόμους όπου περιπλανώνται όσοι Τον αναζητούν, στα δωμάτια των νοσοκομείων όπου οι ασθενείς προσεύχονται για την υγεία των διπλανών τους και για τη δική τους, στα φτωχόσπιτα όπου αγαπημένες οικογένειες κάνουν με πίστη τον σταυρό τους πριν γευματίσουν, παντού όπου η υπερηφάνεια έχει μικρύνει πολύ για να δώσει χώρο να καθίσει η χάρις Του. Εκεί γεννάται και συχνάζει ο Χριστός και εκεί μπορούμε να βρούμε νόημα στη ζωή μας, αντοχή για τα δεινά της θνητότητας και ελπίδα για το τώρα, το αύριο και το πάντα.
*Στη φωτογραφία βλέπουμε έναν μοναχικό καλλιτέχνη που τραγουδά στους διαβάτες, στην περιοχή του Ζαππείου. Συστήθηκε ως «Τσάρλι» από τη Σερβία. Επί ώρα πολλή τραγουδούσε χωρίς να περνά ούτε ψυχή (κρύο αρκετό γαρ). Αυτό δεν τον απασχολούσε καθόλου. Ηθελε απλά να τραγουδά, δίχως να τον ενδιαφέρει αν θα περνούσε κάποιος που θα του άφηνε χρήματα.
Κάπως έτσι είναι οι Σέρβοι: Αγέρωχοι, χωρίς να γίνονται αλαζόνες. Σπουδαίος λαός. Βαθύς, εσωτερικός, γαλήνια άκαμπτος. Κάτι τέτοιο θαυμάσαμε το 1999, όταν η αφιονισμένη Δύση, με τα ήθη της σε ελεύθερη πτώση και την αξιοπρέπειά της μηδενισμένη, αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Σερβία για να εδραιωθεί το Ισλάμ στην Ευρώπη και να πάρουν πίσω το αίμα τους οι Γερμανοί για την αντίσταση που συνάντησαν από τους Σέρβους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και να μην ξεχνάμε: Οι Σέρβοι είναι ορθόδοξοι. Η θρησκεία παίζει τεράστιο ρόλο στο σμίλευμα της ψυχής των εθνών. Πάντα έπαιζε. Καλά Χριστούγεννα!
Παναγιώτης Λιάκος
