Η απόφαση δικαστηρίου της Θεσσαλονίκης άφησε άφωνους τράπεζες και servicers, καθώς δικαίωσε τον αιτούντα, που ζει με έναν απλό μισθό
Αφωνους άφησε τράπεζες και servicers απόφαση του δικαστηρίου Θεσσαλονίκης που δικαίωσε δανειολήπτη με τεράστια χρέη, αλλά ο ίδιος δεν διαθέτει πλέον καμία απολύτως περιουσία και ζει με έναν απλό μισθό. Ο εν λόγω δανειολήπτης, υπό το βάρος των χρεών και της οικονομικής του αδυναμίας, σταμάτησε να καταβάλλει τις δόσεις των χρεών του.
Οπως προκύπτει από την πρόσφατη δικαστική απόφαση, είχε χρηματικές υποχρεώσεις σε εταιρία διαχείρισης δανείων ποσού 130.272,67 ευρώ, σε τράπεζα ποσού 28.669,28 ευρώ και προς τον Συνεταιρισμό Φαρμακοποιών Θεσσαλονίκης (ΣΥΦΑ) ποσού 191.684,43 ευρώ. Δηλαδή, οι συνολικές οφειλές του ανέρχονταν στο ποσό των 350.626,38 ευρώ.
Πώς το κατάφερε
Ο δανειολήπτης υπέβαλε αίτηση πτώχευσης μικρού αντικειμένου. Σύμφωνα με τον νόμο, εάν το δικαστήριο διαπιστώσει ότι δεν μπορεί με τα περιουσιακά του στοιχεία να «χρηματοδοτήσει» την πτώχευση, τότε το όνομά του καταχωρίζεται στο ηλεκτρονικό μητρώο φερεγγυότητας. Στην πράξη, αυτό ισούται με την αίτηση πτώχευσης, αλλά με ακόμα πιο fast track διαδικασίες, και από τη στιγμή που η περιουσία που διαθέτει δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ολικής πτώχευσης τότε απαλλάσσεται από τα χρέη του!
Αξίζει να σημειωθεί πως, με βάση τον νόμο, σε περίπτωση που ο οφειλέτης δεν διαθέτει περιουσιακή κατάσταση και επαρκές εισόδημα για να καλύψει τις δαπάνες διαβίωσής του και πάλι απαλλάσσεται από τα χρέη του εντός τριών ετών. Οπως διαπίστωσε το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης στην απόφασή του, ο δανειολήπτης εκπληρώνει τα κριτήρια για την ένταξη στην απλή διαδικασία της πτώχευσης μικρού αντικειμένου, καθώς είναι φυσικό πρόσωπο που δεν ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα και έχει περιουσία με αξία που δεν υπερβαίνει το ποσό των 350.000 ευρώ.
Με βάση την τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματος (φορολογικού έτους 2022), προκύπτει ότι το ετήσιο δηλωθέν εισόδημά του ανήλθε σε 3.835,78 ευρώ, τα ετήσια εισοδήματά του που απαλλάσσονται από φόρο σε 227,76 ευρώ και τα επιδόματα ανεργίας που έλαβε σε 1.734,48 ευρώ. Με βάση τη δήλωση Ε9 δεν διαθέτει ακίνητη περιουσία, ενώ εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος επιχείρησης με μεικτό μηνιαίο μισθό 1.100 ευρώ. Επίσης, η αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών του δεν είναι πρόσκαιρη, το ποσό υπερβαίνει τα 30.000 ευρώ, έχει σταματήσει να καταβάλλει τις δόσεις για σχεδόν έξι μήνες, ενώ η ατομική περιουσία του αιτούντος δεν επαρκεί για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας, καθώς δεν διαθέτει ακίνητη ή κινητή περιουσία και τα ετήσια εισοδήματά του υπολείπονται του ποσού των 15.000 ευρώ.
Η πτώχευση μικρού αντικειμένου (ΠΜΑ) έχει ως απώτερο σκοπό να κινείται και να περαιώνεται ταχύτερα η κήρυξη της πτώχευσης. Στη διαδικασία αυτή υπάγονται, κατά το άρθρο 78, παρ. 2 του ν. 4738/2020, οι οφειλέτες που πληρούν ένα από τα κριτήρια προσδιορισμού της «πολύ μικρής οντότητας», η οποία είναι κάθε φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, επιχείρηση ή οργανισμός κερδοσκοπικού ή μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ανήκει στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα, το οποίο, κατά τη σύνταξη του ισολογισμού του, δεν υπερβαίνει τα όρια δύο τουλάχιστον από τα ακόλουθα τρία κριτήρια:
• Σύνολο περιουσιακών στοιχείων 350.000 ευρώ.
• Καθαρό ύψος κύκλου εργασιών 700.000 ευρώ.
• Μέσο όρο απασχολουμένων, κατά τη διάρκεια της περιόδου, 10 άτομα. Εξαιρετικά, η «ετερόρρυθμη εταιρία, η ομόρρυθμη εταιρία, η ατομική επιχείρηση και κάθε άλλη οντότητα εντάσσονται στην κατηγορία των πολύ μικρών οντοτήτων, με μόνη προϋπόθεση ότι ο κύκλος εργασιών τους δεν υπερβαίνει το ποσό του 1.500.000 ευρώ, χωρίς χρήση δεύτερου κριτηρίου».
Οσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα που δεν ασκούν επιχείρηση και δεν συντάσσουν ισολογισμούς, το κριτήριο ένταξής τους στην κατηγορία της πτώχευσης μικρού αντικειμένου καθορίζεται από την αξία του συνόλου της περιουσίας τους, που δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 350.000 ευρώ. Για τον υπολογισμό της αξίας των ακινήτων του φυσικού προσώπου που βρίσκονται στην Ελλάδα λαμβάνεται υπόψη η φορολογητέα αξία του ΕΝΦΙΑ, όπως αυτή προκύπτει από την τελευταία πράξη προσδιορισμού του φόρου.
