Οι κίνδυνοι που καλούνται να διαχειριστούν σήμερα οι επιχειρήσεις δε θυμίζουν σε τίποτα εκείνους της προηγούμενης δεκαετίας.
Η κλιματική κρίση, οι κυβερνοεπιθέσεις, οι διακοπές λειτουργίας, οι αυξήσεις στο κόστος αποκατάστασης ζημιών και οι νέες κανονιστικές υποχρεώσεις μεταβάλλουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται την ασφάλιση.
Αυτό που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αντιμετωπιζόταν ως μια τυπική ασφαλιστική δαπάνη εξελίσσεται πλέον σε βασικό εργαλείο διαχείρισης επιχειρηματικού κινδύνου και διασφάλισης της βιωσιμότητας.
Η κλιματική κρίση ανεβάζει τον λογαριασμό
Οι φυσικές καταστροφές δεν αποτελούν πλέον εξαιρετικά γεγονότα, αλλά επαναλαμβανόμενο επιχειρηματικό κίνδυνο.
Πλημμύρες, πυρκαγιές και ολοένα συχνότερες χαλαζοπτώσεις προκαλούν σημαντικές ζημιές σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αποθήκες, εμπορικά καταστήματα και αγροδιατροφικές επιχειρήσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο μέσα σε δύο ημέρες, τον Ιανουάριο του 2026, οι έντονες βροχοπτώσεις στην Ελλάδα οδήγησαν σε ασφαλιστικές αποζημιώσεις περίπου 20 εκατ. ευρώ.
Το κόστος των ακραίων καιρικών φαινομένων αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο, καθιστώντας την προστασία της επιχειρηματικής περιουσίας περισσότερο αναγκαία από ποτέ.
Οι κυβερνοεπιθέσεις ξεπερνούν τις φυσικές καταστροφές
Την ίδια στιγμή, οι ψηφιακές απειλές εξελίσσονται στον σημαντικότερο επιχειρηματικό κίνδυνο διεθνώς.
Σύμφωνα με το Allianz Risk Barometer 2026, οι κυβερνοεπιθέσεις βρίσκονται για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά στην κορυφή των κινδύνων που απειλούν τις επιχειρήσεις.
Η διάδοση της Τεχνητής Νοημοσύνης επιταχύνει ακόμα περισσότερο την εξέλιξη αυτών των επιθέσεων, με τα phishing emails που δημιουργούνται από AI, τα deepfakes και τα εργαλεία αυτοματοποιημένου hacking να αυξάνονται με πρωτοφανείς ρυθμούς.
Για πολλές επιχειρήσεις, μια κυβερνοεπίθεση μπορεί να σημαίνει διακοπή λειτουργίας, απώλεια δεδομένων, οικονομικές απαιτήσεις τρίτων και σοβαρή βλάβη στη φήμη τους.
Παρά τη μεταβολή του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, η ασφαλιστική συνείδηση στην Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την ασφάλιση ως λειτουργικό κόστος και όχι ως επένδυση στη συνέχεια της λειτουργίας τους.
Το αποτέλεσμα είναι να εμφανίζονται συχνά φαινόμενα υποασφάλισης, όπου η πραγματική αξία του εξοπλισμού, των εγκαταστάσεων ή των εμπορευμάτων δεν καλύπτεται επαρκώς, αφήνοντας σημαντικά οικονομικά κενά σε περίπτωση ζημιάς.
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
