Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φτάνει σήμερα, Τρίτη, στην Αγκυρα για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ έχοντας μία και μοναδική ουσιαστική υποχρέωση στο πρόγραμμά του: το επίσημο δείπνο που παραθέτει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το βράδυ.
Και ίσως αυτή η συμμετοχή να αποτελεί την εξαίρεση στον γνωστό κανόνα των διεθνών σχέσεων: Αν δεν κάθεσαι στο τραπέζι, κινδυνεύεις να βρεθείς στο μενού. Ο Μητσοτάκης όμως φαίνεται να καταφέρνει το αμφίρροπο: να είναι ταυτόχρονα και στο τραπέζι και στο μενού. Διότι στο πρόγραμμά του δεν υπάρχει καμία διμερής συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ, τη στιγμή που η Σύνοδος λαμβάνει χώρα δίπλα στα σύνορά μας και είναι αναμενόμενο ότι ιδιαίτερο βάρος θα έχει η περιοχή μας, αυτή της ανατολικής Μεσογείου.
Η χώρα που τα ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάζουν συστηματικά ως τον πλέον στενό σύμμαχο των ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο περιορίζεται σε μια «φιλική συμμετοχή» στην επίσημη ατζέντα, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη χρονική συγκυρία.
Ο Μητσοτάκης θα καθίσει απόψε στο ίδιο τραπέζι με τον Τραμπ στο δείπνο του Ερντογάν και αύριο, Τετάρτη, θα παρακολουθήσει τις εργασίες της Συνόδου. Και αυτό είναι όλο. Κομπάρσος. Αυτή είναι η περίφημη «στενή σχέση» Ελλάδας – ΗΠΑ, την οποία η κυβέρνηση διακηρύσσει ότι βρίσκεται «στο καλύτερο σημείο της ιστορίας της».
Το χειρότερο όμως είναι ότι η ίδια η παρουσία του Τραμπ αποκαλύπτει πού βρίσκεται το πραγματικό κέντρο βάρους της Συνόδου. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δηλώσει ξεκάθαρα ότι πηγαίνει από προσωπικό σεβασμό προς τον Ερντογάν, όχι προς τη Συμμαχία. Μιλώντας πρόσφατα στον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, φέρεται ότι είπε πως πιθανότατα δεν θα είχε καν προγραμματίσει να παραστεί, αν η Σύνοδος δεν γινόταν στην Τουρκία. Δεν πάει στο ΝΑΤΟ. Πάει στον Ερντογάν. Και δεν κάνει καν τον κόπο να δει τον Μητσοτάκη.
Οπως ήταν αναμενόμενο, η τουρκική προεδρία δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Λίγο πριν από τη Σύνοδο δημοσίευσε προωθητικό υλικό που περνάει από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στη «Μεγάλη Τουρκία», παρουσιάζοντας τη φιλοξενία της Συνόδου ως απόδειξη της διεθνούς αναβάθμισης της Αγκυρας. Τα τουρκικά ΜΜΕ ακολούθησαν πιστά, στήνοντας αφήγημα με πρωταγωνιστή με τον Ερντογάν στο κέντρο και τον Τραμπ στον ρόλο του επισκέπτη που ήρθε «για να τον κάνει πολύ χαρούμενο».
Η ελληνική διπλωματία επιμένει ότι η απουσία διμερούς δεν σημαίνει τίποτα και ότι οι σχέσεις Αθήνας – Ουάσινγκτον κρίνονται από τις συμφωνίες, όχι από τις φωτογραφίες. Προφανώς η αξία της εικόνας δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτή από τους αρμοδίους, που μένουν ικανοποιημένοι με μια καρέκλα στο δείπνο του Ερντογάν.
