Από τη… Μέκκα έως και την Αθήνα ακούστηκε η ηχηρή σφαλιάρα στην εξωτερική πολιτική της επικίνδυνης κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η «φίλη και σύμμαχος» Σαουδική Αραβία, για την προστασία της οποίας η Ελλάδα απέστειλε ένα από τα πλέον περιζήτητα και δυσεύρετα πολεμικά συστήματα του πλανήτη, μια συστοιχία Patriot με αντίστοιχο προσωπικό και εκατοντάδες βλήματα, υπέγραψε συμφωνία αμυντικής συμμαχίας με την Τουρκία και το Πακιστάν.
Ως εκ τούτου το «φέρτε πίσω τους Patriot» πλέον δεν είναι απλά μια προτροπή προς την κυβέρνηση, αλλά ένα επιτακτικό για την εθνική ασφάλεια αίτημα, καθώς μια χώρα η οποία ανήκει σε ένα πολυμερές σχήμα με την Τουρκία και το Πακιστάν, δύο χώρες που εκπεφρασμένα επιζητούν να τορπιλίσουν τα εθνικά μας συμφέροντα -όπως τον IMEC-, δεν μπορεί να προστατεύεται από την Ελλάδα.
Κι όχι μόνο αυτό, την ώρα που υπογράφεται αυτή η συμφωνία, η Αθήνα στέλνει και ελικόπτερα Apache στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Μια κίνηση που εμπλέκει βαθύτερα τη χώρα μας στην εμπόλεμη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Στόχος να «κυνηγούν» drones και θα αναπτυχθούν σε βάση όπου σταθμεύουν και άλλες διεθνείς δυνάμεις.
Οσον αφορά τους Patriot, η παραμονή τους δείχνει ότι η Αθήνα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τον ρόλο όχι του συμμάχου, αλλά του κομπάρσου. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για μεγαλοπρεπές -αν όχι βασιλικό- άδειασμα της Αθήνας από το Ριάντ, η πραγματικότητα όμως είναι ακόμη χειρότερη, καθώς οι εξελίξεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι ραγδαίες και εις βάρος των συμφερόντων της πατρίδας μας τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.
Γιατί δεν είναι μόνον το ότι επί της ουσίας η Αγκυρα -με τις ευλογίες των ΗΠΑ- μετατρέπεται σε πάροχο ασφαλείας για τη Σαουδική Αραβία, αλλά και το ότι η ελληνική πολιτική των τελευταίων ετών πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων. Η συμφωνία της Μέκκας, πρώτο βήμα για τη δημιουργία του περίφημου «ισλαμικού ΝΑΤΟ», δεν ήταν μυστικό, αντιθέτως ήταν διακηρυγμένος στόχος της Αγκυρας.
Και απέναντι στην τουρκική επιμονή η Ελλάδα επέλεξε ακόμα μία φορά τον ρόλο του… πρόθυμου και δεδομένου συμμάχου, όχι έναντι των ΗΠΑ αλλά της Σαουδικής Αραβίας, η οποία φάνηκε πόσο… εκτίμησε την προσφορά μας από τις υπογραφές που έβαλε μαζί με αυτούς που όχι μόνον απειλούν την Ελλάδα και κατέχουν στρατιωτικά τη μισή Κύπρο αλλά και στηρίζουν τους… Χούθι.
Αφέλεια
Μόνο όσοι διακατέχονται από πασιφιστική αφέλεια μπορούν να πιστέψουν την Αγκυρα όταν δηλώνει πως μια «αμυντική» της συμφωνία με άλλες χώρες στοχεύει «στην προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας». Ειδικά δε, όταν αυτή η συμφωνία αποκαλύπτει με τον πιο εύγλωττο τρόπο το γεγονός πως η Τουρκία αυτό που ήθελε να πετύχει το πέτυχε, να πατήσει δηλαδή ακόμη πιο σταθερά με την μπότα της και στην εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Αλλωστε, της υπογραφής προηγήθηκαν πολύμηνες διαπραγματεύσεις αλλά και η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν ότι η Αγκυρα υποστηρίζει τη δημιουργία μιας ευρύτερης πλατφόρμας περιφερειακής ασφάλειας για την προώθηση της συνεργασίας και της σταθερότητας.
«Η συμφωνία της Μέκκας, που δεν στοχεύει κάποια συγκεκριμένη χώρα, θα ενισχύσει την κοινή ασφάλεια και τη συλλογική αποτροπή των τριών χωρών, συμβάλλοντας σημαντικά στην προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή μας» δήλωσε χθες σε ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα Χ ο διευθυντής επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας Μπουρχανετίν Ντουράν.
Οι τρεις χώρες εδώ και καιρό δηλώνουν τις «κοινές ανησυχίες» που έχουν για τη χαώδη κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή. Καμιά τους, όμως, δεν μιλά για τις εύλογες ανησυχίες που προκαλεί το γεγονός πως αφήνουν ασαφείς τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η καθεμία από αυτές έναντι των άλλων δύο στο πλαίσιο της συμμαχίας τους. Και κυρίως το ότι επίσης αποκρύπτουν πώς θα επηρεάσει η σουνιτική αμυντική «κολεγιά» την ευρύτερη κρίση στη Μέση Ανατολή.
Τα δεδομένα ωστόσο είναι ξεκάθαρα, θυμίζοντας αναμμένη δάδα μέσα σε πυριτιδαποθήκη, μια και η διαρκώς προκληκτική Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, η Σαουδική Αραβία είναι η ισχυρότερη χώρα του Κόλπου κι είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου στον κόσμο, ενώ το Πακιστάν είναι η μοναδική μουσουλμανική πυρηνική δύναμη. Αυτοί, λοιπόν, θα εργαστούν για την προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή;