Κατόπιν εορτής φαίνεται ανακάλυψε ο Άδωνις Γεωργιάδης το «γκρίζο» τοπίο γύρω από τις κλινικές αντιγήρανσης και μακροβιότητας, καθώς μετά τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη προαναγγέλλει τώρα νομοθετική παρέμβαση για να μπουν…. κανόνες στη λειτουργία τους.
Η εξαγγελία του υπουργού Υγείας προκαλεί εύλογα ερωτήματα για όσα δεν έγιναν μέχρι σήμερα. Και αυτό διότι ο ίδιος παραδέχεται πλέον δημοσίως ότι πρόκειται για ζήτημα δημόσιας υγείας, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζει την ύπαρξη «γκρίζων ζωνών» στο θεσμικό πλαίσιο. Ζωνών που, όπως φαίνεται, χρειάστηκε μια τραγωδία για να μπουν στην κυβερνητική ατζέντα -όπως πάντα άλλωστε.
«Όσον αφορά το ζήτημα με τα κέντρα αυτά και τις διαφημίσεις τους που είναι θέμα δημόσιας υγείας, θα συστήσουμε άμεσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή από εξειδικευμένους γιατρούς και νομικούς ώστε να υπάρξει ένα πολύ συγκροτημένο πλαίσιο για το πώς θα δουλεύουν αυτά τα κέντρα» δήλωσε νωρίτερα σήμερα το πρωί.
Το «γκρίζο» πλαίσιο που ανακάλυψε μετά την τραγωδία
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επόμενη παραδοχή του υπουργού: «Η αντιγήρανση, η μακροβιότητα είναι πλευρά της επιστήμης που έχει μεγάλη ανάπτυξη αλλά το πλαίσιο είναι γκρίζο. Σε όλες τις χώρες του κόσμου οι τεχνικές μακροβιότητας έχουν ξεπεράσει τα ρυθμιστικά πλαίσια των κρατών, υπάρχουν γκρίζες ζώνες παντού». Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει. Εφόσον το υπουργείο γνώριζε ότι ένας ολόκληρος και ταχύτατα αναπτυσσόμενος κλάδος λειτουργούσε μέσα σε «γκρίζες ζώνες», γιατί το συγκροτημένο θεσμικό πλαίσιο εξαγγέλλεται μόλις τώρα;
Ιδίως όταν ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν ήταν ένας μακρινός παρατηρητής της συγκεκριμένης αγοράς. Μόλις πριν από λίγους μήνες είχε βρεθεί, μαζί με τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργο Πατούλη, σε εγκαίνια αντίστοιχου κέντρου μακροζωίας στη Γλυφάδα, σε μια εκδήλωση με επιχειρηματίες, διπλωμάτες και celebrities.
Η παρουσία ενός υπουργού Υγείας σε τέτοιες φιέστες αναπόφευκτα προσδίδει θεσμικό κύρος. Γι’ αυτό και σήμερα δεν αρκεί η επίκληση ενός «γκρίζου» πλαισίου. Αντιθέτως, γεννά το ερώτημα γιατί η πολιτική ηγεσία δεν φρόντισε εγκαίρως να το ξεκαθαρίσει.
«Η πλασμαφαίρεση γινόταν τελείως παράνομα»
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι, πάντως, η ίδια η παραδοχή του Άδωνι Γεωργιάδη για την πλασμαφαίρεση, καθώς ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι «η πλασμαφαίρεση απαγορεύεται να γίνει εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος». Με άλλα λόγια, την ώρα που εμφανίζεται τώρα έτοιμος να θεραπεύσει τις «γκρίζες ζώνες» με νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και νέες ρυθμίσεις, ο ίδιος παραδέχεται ότι για τη συγκεκριμένη ιατρική πράξη το τοπίο μόνο γκρίζο δεν ήταν: υπήρχε απαγόρευση.
Μάλιστα, ο υπουργός προχώρησε ακόμη περισσότερο, δηλώνοντας ότι «η πράξη της πλασμαφαίρεσης γινόταν τελείως παράνομα», καθώς «το ιατρείο είχε νόμιμη άδεια για παθολογικό ιατρείο που περιλαμβάνει αρκετές πράξεις αλλά η πλασμαφαίρεση δεν ήταν σε αυτές». Και κάπου εδώ το αφήγημα περί ανάγκης για ένα νέο, «πολύ συγκροτημένο πλαίσιο» αρχίζει να… μπάζει νερά. Διότι, εφόσον η συγκεκριμένη πράξη ήταν ήδη απαγορευμένη στο συγκεκριμένο περιβάλλον, το ερώτημα δεν είναι μόνο τι νόμο θα φέρει αύριο ο κ. Γεωργιάδης, αλλά ποιος έλεγχε χθες αν εφαρμόζονταν οι νόμοι που υπήρχαν.
Ακόμη πιο σοβαρά ερωτήματα εγείρονται για τους προηγούμενους ελέγχους. Ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης, υποστήριξε ότι το ιατρείο λειτουργούσε με άδεια παθολογικού ιατρείου και ότι στον φάκελό του δεν υπήρχε καταχωρημένο μηχάνημα πλασμαφαίρεσης. Την ίδια ώρα, όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν έρθει στο φως, σχετικές θεραπείες και τεχνικές φέρονταν να διαφημίζονται διαδικτυακά.
Και το ερώτημα πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία νομοπαρασκευαστική επιτροπή: πώς γίνεται μια ιατρική πράξη που, κατά τον ίδιο τον υπουργό, πραγματοποιούνταν «τελείως παράνομα» να φέρεται να προβάλλεται δημοσίως, αλλά ο κρατικός και θεσμικός μηχανισμός να ξυπνά ουσιαστικά μετά την τραγωδία; Αν οι κανόνες υπήρχαν αλλά δεν εφαρμόζονταν, τότε το πρόβλημα δεν ήταν μόνο το «γκρίζο» θεσμικό πλαίσιο. Ήταν και οι τρύπες στους ελέγχους, για τις οποίες σήμερα όλοι δείχνουν κάποιον άλλον.
Οι ευθύνες δεν τελειώνουν στην πόρτα του ΙΣΑ
Ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε σπεύσει από την πρώτη στιγμή να επισημάνει ότι «η αρμοδιότητα του ελέγχου των ιατρείων είναι στους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους», ζητώντας από τον ΙΣΑ να πραγματοποιήσει έλεγχο. Μόνο που η επίκληση των αρμοδιοτήτων δεν εξαφανίζει την πολιτική διάσταση της υπόθεσης. Πολύ περισσότερο όταν μόλις το περασμένο καλοκαίρι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας βρέθηκε στο επίκεντρο σφοδρών αντιδράσεων για τη νομοθετική παρέμβαση σχετικά με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τη δυνατότητα διορισμού προσωρινής διοικούσας επιτροπής.
Τώρα, μετά τον θάνατο ενός ανθρώπου, ο υπουργός ανακοινώνει νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, αυστηρότερο πλαίσιο και κανόνες για τις κλινικές μακροβιότητας. Όλα αυτά μπορεί πράγματι να είναι αναγκαία, αλλά όπως πάντα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και στο Υπουργείο Υγείας ειδικά, κατόπιν εορτής.