Τελικά, μήπως η καλή λειτουργία του ήπατος είναι θέμα γονιδίων; Μήπως με θεραπείες που επικεντρώνονται στη γενετική μας προδιάθεση θα μπορούσε κανείς να αποτρέψει την εμφάνιση διάφορων ηπατικών νόσων; Ερευνητές από το πανεπιστήμιο Imperial College του Λονδίνου έκαναν το πρώτο βήμα προς μία ολοκληρωμένη απάντηση. Ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν 69 γονίδια σε 42 περιοχές του ανθρώπινου DNA, τα οποία σχετίζονται με την εύρυθμη λειτουργία αυτού του ζωτικού οργάνου.
Τα περισσότερα, μάλιστα, από αυτά είναι η πρώτη φορά που τα συσχετίζουν με τη λειτουργία του ήπατος, παρότι γνώριζαν ήδη ότι παίζουν ρόλο στην εμφάνιση φλεγμονών, στον μεταβολισμό της γλυκόζης και των υδατανθράκων. Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι ερευνητές μέτρησαν τις συγκεντρώσεις ηπατικών ενζύμων σε 61.000 ανθρώπους, αναλύοντας ταυτόχρονα τον γενετικό τους κώδικα και παραλληλίζοντας τα ευρήματα με το προσωπικό τους ιατρικό ιστορικό.
Το επόμενο βήμα είναι να αναγνωρίσουν με ποιους τρόπους τα γονίδια που ανακάλυψαν επηρεάζουν την υγεία του ήπατος, ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν στο μέλλον νέες θεραπείες που θα διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία και θα αποτρέπουν την εμφάνιση ηπατικών βλαβών.
«Τα προβλήματα στο συκώτι επηρεάζουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων και μπορεί να έχουν συντριπτικά αποτελέσματα στην ποιότητα ζωής τους» τονίζει ο καθηγητής Πολ Ελιοτ. «Αυτή η έρευνα αποτελεί μία τεράστια ανακάλυψη, που ανοίγει νέους δρόμους για την έρευνα».
Οι επιστήμονες δεν διευκρίνισαν ποιες ακριβώς παθήσεις του συκωτιού μπορεί να επηρεάζονται από γονιδιακές δυσλειτουργίες. Ωστόσο, σύμφωνα με τον δρα Τζον Τσέιμπερς, επικεφαλής της έρευνας, «το συκώτι είναι ένας κόμβος του σώματος και, επειδή έχει τόσες διαφορετικές λειτουργίες, συνδέεται με μία σειρά από ασθένειες». Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υψηλές συγκεντρώσεις ηπατικών ενζύμων που μετρήθηκαν σε κάποιους από τους συμμετέχοντες στην έρευνα υποδηλώνουν λιπώδη νόσο του ήπατος ή «παχύ συκώτι», κίρρωση του ήπατος, διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακές παθήσεις. Η νέα έρευνα δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Genetics».
Μυρτώ Μπούτση
