Η Νίνα Κασιμάτη, ο Γιάννης Χατζηαντωνίου και ο Μενέλαος Γκίβαλος είναι τα τρία πρόσωπα που -αν και όχι πολύ γνωστά ευρέως- άναψαν φωτιές στο ΠΑΣΟΚ, οργανώνοντας στις αρχές της εβδομάδας την εκδήλωση στη Νίκαια για την επέτειο της «3ης Σεπτέμβρη», αλλά με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα!
Στελέχη της πασοκογενούς συνιστώσας Νέος Αγωνιστής οι δύο πρώτοι, παλαιός «παπανδρεϊκός» ο τρίτος, προκάλεσαν πολλές αντιδράσεις από τους παλαιούς συντρόφους τους, αλλά αυτό δεν φαίνεται να εμποδίζει τις μαζικές μετακινήσεις από το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ στο κόμμα που τώρα εμφανίζεται ως διεκδικητής της εξουσίας. Αυτό φάνηκε άλλωστε και με την παρουσία της πρώην βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Σοφίας Γιαννακά στην εκδήλωση της Νίκαιας. Για την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ το εκτεταμένο άνοιγμα στις «πασοκογενείς» δυνάμεις αποτελεί σε αυτή φάση κεντρική επιλογή. Ετσι εξηγείται και η απόφαση του κ. Τσίπρα να δεχτεί να μιλήσει σε μια εκδήλωση από κοινού με στελέχη «μεσαίου» βεληνεκούς προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη πλευρά, αυτό δημιούργησε παρασκηνιακές αντιδράσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ από τα στελέχη και τις συνιστώσες που βλέπουν τέτοιου είδους προσεγγίσεις με μεγάλη καχυποψία και ανησυχία για την ιδεολογική φυσιογνωμία του κόμματος. Ετσι, λοιπόν, έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό και των δύο κομμάτων ένας ακήρυχτος πόλεμος (διαφορετικός στο καθένα) για τις «μεταγραφές» από την Ιπποκράτους στην Κουμουνδούρου…
Γενικός γραμματέας Αθλητισμού επί Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ο πατέρας της Νίνας Κασιμάτη, που μίλησε μαζί με τον κ. Τσίπρα στην εκδήλωση της Νίκαιας. Η ίδια περιγράφεται ως άτομο με φιλοδοξίες από μικρή, πρώην μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και φίλα διακείμενη στον Γιώργο Παπανδρέου, αν και είχε διαφωνήσει με τις θέσεις του για το περίφημο άρθρο 16 σχετικά με τα πανεπιστήμια. Το 2009, πάντως, σε ομιλία της στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ δεν έκρυβε τη λατρεία της για τον κ. Παπανδρέου. «Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο ηγέτης που με την ιστορική μνήμη, την ιδεολογική δομή και αισθητική, την αποφασιστικότητα και ειλικρινή συλλογική θεώρηση μπορεί να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στον τόπο των κοινωνικών του συμμαχιών, των προοδευτικών του συνεργασιών και των γνήσιων σοσιαλιστικών του στόχων» ήταν ένα απόσπασμα της παρέμβασής της, που είχε προκαλέσει αίσθηση.
Πιο γνωστή στη Β’ Πειραιά ήταν η μητέρα της Μαίρη Κασιμάτη, η οποία -αν και δεν διέθετε τα αναγκαία μορφωτικά προσόντα- διορίστηκε κατά τις «ένδοξες» εποχές του ΠΑΣΟΚ γενική διευθύντρια στον Οργανισμό Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος (ΟΔΙΕ). Πολλές συζητήσεις είχε προκαλέσει και το γεγονός ότι (κατά την περίοδο που υφυπουργός Αθλητισμού ήταν ο Ανδρέας Φούρας) μέλη της οικογένειας Κασιμάτη βρέθηκαν με άδειες πρακτορείων ΠΡΟ-ΠΟ. Η Μαίρη Κασιμάτη υπήρξε και υποψήφια βουλευτής στη Β’ Πειραιά, αλλά ουδέποτε κατάφερε να εκλεγεί, ενώ δεν μπόρεσε να προωθήσει στη συνέχεια στην ίδια περιφέρεια την κόρη της, μολονότι είχε τη στήριξη πολύ ισχυρών στελεχών εκείνης της περιόδου, όπως ο Στέφανος Τζουμάκας.
Οπως λέγεται, η ταφόπλακα στις πολιτικές φιλοδοξίες τους μπήκε όταν ξέσπασε η υπόθεση παράνομων αγοραπωλησιών ταξί, στην οποία εμπλεκόταν ο (σύζυγος της αδελφής της Νίνας Κασιμάτη) Γεώργιος Καρανίκας, ο οποίος και προφυλακίστηκε. Η υπόθεση είχε να κάνει με κύκλωμα δήθεν επιχειρηματιών, που εμφανιζόμενοι μέσω αγγελιών στον Τύπο ως έμποροι ταξί με πιο ευνοϊκές τιμές από εκείνες της αγοράς αποσπούσαν μεγάλα χρηματικά ποσά επί χρόνια, εξαπατώντας επίδοξους επαγγελματίες αυτοκινητιστές, που τους πλήρωναν προκαταβολικά. Τα θύματα ήταν τόσα πολλά μάλιστα που είχαν δημιουργήσει και «Σύλλογο Εξαπατηθέντων».
Στη στροφή της Νίνας Κασιμάτη προς τον ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, φέρεται να έπαιξε ρόλο και η στενή της σχέση με τον Αλέξη Μητρόπουλο, τον οποίο και ακολούθησε όταν εκείνος προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ. Μαζί του, άλλωστε, όταν αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ, είχε συγκροτήσει και νέα πολιτική κίνηση, δίνοντας στη δημοσιότητα 14σέλιδη διακήρυξη και πραγματοποιώντας εκδήλωση στην οποία μετείχε και ο («υπαρχηγός» του Ακη Τσοχατζόπουλου) Αντώνης Κοτσακάς. Η Νίνα Κασιμάτη, που ακόμη και τώρα διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με υπολείμματα του παλαιού μηχανισμού του Κ. Λαλιώτη στη Β’ Πειραιά, στις τελευταίες εκλογές «φλέρταρε» με τη συμμετοχή της στο τοπικό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τελικά δεν συμπεριελήφθη. Δραστηριοποιήθηκε όμως έντονα υπέρ, προσβλέποντας στην «επόμενη μέρα».
Στον «μηχανισμό Μητρόπουλου» φέρεται να ανήκει και ο Γιάννης Χατζηαντωνίου. Δικηγόρος, προερχόμενος από την «αριστερή» πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ, υπήρξε μέλος και της Αριστερής Πρωτοβουλίας υπό τον Γ. Παναγιωτακόπουλο, έχοντας κινηθεί πάντως μεταξύ διαφόρων εσωκομματικών ομάδων. Ο αποκαλούμενος και «Κούρδος», λόγω του μελαψού χρώματος και της κατατομής του, σε αυτό που υπήρξε πάντοτε σταθερός ήταν η θέση του ως έμμισθος δικηγόρος της Εθνικής Τράπεζας, όπου διορίστηκε (αρχικά στη Στεγαστική Τράπεζα) κατά τη «χρυσή» δεκαετία του 1980. Ανήκε στη συντακτική ομάδα του «Νέου Αγωνιστή», όταν αυτός επανακυκλοφόρησε ως περιοδικό, υπό την καθοδήγηση του κ. Μητρόπουλου, και τώρα φιλοδοξεί να παίξει ρόλο υπαρχηγού του στην πασοκογενή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.
Πιο προσεκτικός (και πολιτικά έμπειρος) αποδείχτηκε ο Μενέλαος Γκίβαλος, που σχεδόν την τελευταία στιγμή αναδιπλώθηκε και αρνήθηκε να εμφανιστεί στη Νίκαια, υποχρεώνοντας την Κουμουνδούρου να τυπώσει νέες αφίσες χωρίς το όνομά του. Υπεύθυνος του ΚΕΜΕΔΙΑ (Κέντρο Μελετών και Διαφωτισμού) από τη δεκαετία του ’70 ακόμα, και την εποχή του ΠΑΚ, ο κ. Γκίβαλος εργαζόταν στην Αγροτική Τράπεζα και στη συνέχεια -καθώς απόλαυε της εμπιστοσύνης του Ανδρέα Παπανδρέου- έγινε καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών στον τομέα των πολιτικών επιστημών. Θήτευσε λογογράφος του Ακη Τσοχατζόπουλου και αργότερα -λόγω της συγγραφικής του δεινότητας και των θεωρητικών προσεγγίσεών του- συνεργάστηκε με τον Κώστα Λαλιώτη. Οταν επί Σημίτη ο κ. Λαλιώτης «αποκαθηλώθηκε» από τη θέση του γραμματέα και στη θέση του βρέθηκε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο κ. Γκίβαλος συγκρούστηκε μαζί του, αποχώρησε από τη Χαριλάου Τρικούπη και σταδιακά απομακρύνθηκε πλήρως από το ΠΑΣΟΚ, ασκώντας μάλιστα με την αρθρογραφία του έντονη κριτική στην πολιτική και στις αποφάσεις του.
