Δεν ξέρω αν το μάθατε, αλλά παραιτήθηκε ο Πάπας! Από τις 28 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους ο Βενέδικτος ο 16ος θα παίρνει τη συνταξούλα του και θα χαζεύει τηλεοπτικά προγράμματα στα κανάλια του Μπερλουσκόνι. Να ένα πρωινάδικο, να μια συνταγή μακαρονάδας μπολονέζ, δώστου κι ένα αγχωτικό μαγκαζίνο με τις περικοπές στο επικουρικό των καρδιναλίων, θα περάσει ο καιρός. Πάπαλα, φινίτο! Ο χριστιανός δεν βαστάει άλλο να λειτουργεί, να περιοδεύει μέσα στα αυτοκίνητα με τα αλεξίσφαιρα τζάμια, να ευλογεί και να φοράει τις βαρύτιμες τιάρες. Καλή του ώρα, pax vobiscum (ειρήνη υμίν στα Λατινικά) και του αξίζουν συγχαρητήρια για την αυτογνωσία και την περιφρόνηση προς την κοσμική εξουσία. Εδώ ο άλλος είναι ανθυποδιαχειριστής πολυκατοικίας και δεν του παίρνεις τη διαχείριση ούτε με πραξικόπημα τύπου Πινοσέτ κι ο παππούλης ο Βενέδικτος τα βροντάει και φεύγει απ’ ολόκληρο παπικό θρόνο. Αυτά να τα βλέπουν οι δικοί μας να παραδειγματίζονται – που δεν πρόκειται, αλλά λέμε τώρα μην τυχόν και τσιμπήσει κανείς από δαύτους. Ωστόσο, η υπόθεση της παραίτησης του Πάπα έχει μια πτυχή που σε υποχρεώνει να επανεξετάσεις τη ζωή σου.
Συντέλεια!
Αν όλα πάνε στραβά και επαληθευτεί μια προφητεία του 12ου αιώνα (του Ιρλανδού αγίου Μαλαχία), είμεθα προ των πυλών του τέλους του κόσμου! Δεν ήθελα να σ’ το πω, καλέ μου αναγνώστη, αλλά -φευ!- υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να πάμε αλά μπρατσέτα κατά κρημνού. Να παρακολουθήσουμε παρεάκι το μεγάλο φινάλε της άκαρδης -πλην υπέροχης και αναντικατάστατης- ανθρώπινης κοινωνίας. Ο άγιος Μαλαχίας είχε προβλέψει (από το 1139) όλα τα ονόματα των Παπών μέχρι σήμερα και ο Βενέδικτος ο 16ος ήταν ο προτελευταίος. Κοντολογίς, αυτός που θα αναλάβει θα είναι και εκείνος που θα το κλείσει το μαγαζί! Οπως αναφέρει η σχετική προφητεία, «κατά τη διάρκεια της δικής του Βασιλείας θα έρθει το τέλος του κόσμου».
Το κακό είναι ότι ο υπογράφων το παρόν δεν νιώθει ιδιαιτέρως έτοιμος να αντικρίσει τα πυρηνικά μανιτάρια από το μπαλκόνι του. Το καλό μέσα στη συμφορά είναι πως αν επέλθει η συντέλεια, τότε είναι σχεδόν βέβαιη η ολοσχερής διαγραφή του ελληνικού χρέους. Τέλος τα μνημόνια, τέρμα οι περικοπές, θα αρχίσει η ανάπτυξη – μόνο που θα έχει οριστικό και… πνευματικό χαρακτήρα.
Παναγιώτης Λιάκος
