Η δημοσιογραφία, αν δεν είσαι και ολίγον τι… καπάτσος, μπορεί να αποδειχθεί κάπως «αχάριστο», κοπιώδες και επικίνδυνο επάγγελμα. Ωστόσο, από ηθικής και συναισθηματικής απόψεως, είναι ο κήπος των επιγείων απολαύσεων. Η Εδέμ της συνείδησης. Μπορεί, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, να έχεις την αγαθή τύχη να λάβεις τιμητικούς ονειδισμούς από όντα που θα σε έθλιβε πολύ ο έπαινός τους…
Ο Αδωνις Γεωργιάδης, σε χθεσινό λογύδριό του στην εκπομπή τηλεπωλήσεων βιβλίων στο Blue Sky, απάντησε στην κριτική της στήλης με το συνηθισμένο στιλ του. Υφος… πρίμου κοκορακίου, επιμονή στα λογικά άλματα και στην απόδοση λόγων άλλων με παραπειστικό τρόπο και -πάνω απ’ όλα- επένδυση της λογικής της άνευ όρων παράδοσης στον ισχυρό με «πατριωτικό» περιεχόμενο! «Δεν έχεις το δικαίωμα να πάρεις μια τέτοια απόφαση (σ.σ.: εννοεί να καταγγείλλεις το Μνημόνιο), όταν οι συσχετισμοί δυνάμεων είναι συντριπτικά εναντίον σου. Είναι σαν να παίρνεις έναν λαό και να τον οδηγείς στην καταστροφή του, για να κάνεις το παιχνίδι σου και να δείξεις πόσο μεγάλος πατριώτης είσαι». Λογικά, δηλαδή, μάχεσαι μόνο όταν είσαι ΗΠΑ και αντίπαλός σου η Μάλτα…
Δερβενάκια
Αν ο Ελληνισμός είχε κάνει δεκτό αυτό που προτείνει σε όλους τους τόνους ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ και νυν της Νέας Δημοκρατίας, εκείνος θα βρισκόταν σήμερα σε μεγάλη εμπορική δυσχέρεια. Δεν θα είχε ηρωικά βιβλία να πουλήσει. Δεν θα ήταν ιδιαίτερα ευπώλητοι τίτλοι όπως «Λεωνίδας – Ξέρξης, η συναίνεση που έγραψε ιστορία», «Κολοκοτρώνης – Δράμαλης. Τσίπουρο και συμπάθεια στα Δερβενάκια», «Παλαιολόγος – Μωάμεθ Β΄. Πώς παραδόθηκαν οι Ελληνες στην οθωμανική φιλία και κέρδισαν το κεφάλι τους».
Ο Αδωνις Γεωργιάδης έχει ιδεολογικοποιήσει τη λατρεία της ισχύος και την αξία της παράδοσής της σε αυτήν. Για να νιώθει καλύτερα με τον εαυτό του, έχει βαφτίσει τον νενεκισμό σε «πατριωτική και υπεύθυνη στάση» και νομίζει ότι… καθάρισε. Ωστόσο, δεν έχει καθαρίσει. Ούτε οι συνεπιβάτες του σε άλλες, παρόμοιες στάσεις της ελληνικής Ιστορίας «καθάρισαν» τόσο εύκολα. Το μερίδιο της δυστυχίας που έχει σπείρει στον λαό με τους λόγους και τα έργα του τού ανήκει. Η παράταξη, στην οποία αποδίδει την ευθύνη για τη Μικρασιατική Καταστροφή, δεν του ανήκει.
Παναγιώτης Λιάκος
