Με την ομιλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και την ονομαστική ψηφοφορία που θα ακολουθήσει ολοκληρώνεται απόψε στη Βουλή η συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ κατά της κυβέρνησης.
Παρά το γεγονός ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να υπερψηφιστεί από ακόμη τρία κόμματα της αντιπολίτευσης (τους ΑΝ.ΕΛ., τη Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ), η διαδικασία αυτών των ημερών στη Βουλή απέδειξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μείνει μόνος του. Και αυτό γιατί από την πρώτη κιόλας ομιλία βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή του ισχυρού άνδρα του κόμματος και μέντορα του αρχηγού του Γιάννη Δραγασάκη, άπαντες αντελήφθησαν ότι στόχος της Κουμουνδούρου δεν ήταν να προκαλέσει πρόβλημα στην κυβέρνηση, αλλά να καταφέρει να συσπειρώσει τις σπαρασσόμενες συνιστώσες και να τις πείσει ότι ο κ. Τσίπρας έχει πρόγραμμα.
Ακόμη και στον ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, δεν ήταν λίγα τα στελέχη που πέρα από το προφανές και επικοινωνιακό επιχείρημα περί στριμώγματος της κυβέρνησης δεν μπορούσαν να εξηγήσουν με πειστικό τρόπο την επιλογή για πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης. Πόσο μάλλον όταν αφορμή για όλο αυτό ήταν η επέμβαση των ΜΑΤ στην ΕΡΤ, κάτι το οποίο οι ίδιοι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας είχαν ζητήσει μία εβδομάδα πριν από την κυβέρνηση με ερώτηση στη Βουλή.
Το γιατί προχώρησε ο κ. Τσίπρας σε αυτή την επιλογή το γνωρίζουν μόνον ο ίδιος και το στενό του περιβάλλον. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα αποφασίστηκαν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το αποδεικνύει αυτό και το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας έφτασε στην Αθήνα από το Τέξας στη 1.30 το μεσημέρι της Πέμπτης και στις 5 το απόγευμα ήταν ήδη στη Βουλή για να ανακοινώσει την πρόταση μομφής. Καταλυτικό ρόλο στην απόφασή του φαίνεται ότι έπαιξαν τα δεκάδες μηνύματα που βρήκε στο κινητό του όταν, επιστρέφοντας από ΗΠΑ, κατέβηκε στη Φρανκφούρτη για να ανεβεί στο αεροπλάνο της ανταπόκρισης. Τα μηνύματα ήταν του στιλ «SOS», «Πάρε τηλέφωνο επειγόντως» και προέρχονταν από κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Ν. Βούτσης.
Ο κ. Τσίπρας επικοινώνησε με Αθήνα και μαθαίνοντας όσα είχαν συμβεί στην ΕΡΤ απλώς επιβεβαίωσε ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσει στην πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης. Μια σκέψη άλλωστε που «βασάνιζε» το μυαλό του εδώ και καιρό. Η πρώτη φορά άλλωστε που έφτασε πολύ κοντά στο να το πραγματοποιήσει ήταν τον περασμένο Μάρτιο, όταν και σκέφτηκε να προχωρήσει σε πρόταση μομφής κατά του Γιάννη Στουρνάρα για τη στάση που είχε κρατήσει στο Eurogroup πριν από το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο.
Αυτό που ωστόσο προκαλεί έντονο προβληματισμό στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η διήμερη διαδικασία έδειξε ότι δεν θα βρει εύκολα συμμάχους στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρά το γεγονός ότι η πρότασή του στηρίζεται από ακόμη τρία κόμματα. Πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ, το οποίο, αν και ψηφίζει την πρόταση, ούτε λίγο ούτε πολύ παρομοίασε τον κ. Τσίπρα και τις μεγαλεπήβολες υποσχέσεις του με τον Γιώργο Παπανδρέου κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2009.
Η ευχή της Κουμουνδούρου ότι η ΔΗΜ.ΑΡ. θα στήριζε την πρόταση δεν ευοδώθηκε, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ θα προσεύχονταν ένα μαγικό χέρι να εξαφάνιζε τη Χρυσή Αυγή ώστε να μην ψηφίσει την πρότασή του και δώσει έτσι δικαίωμα σε πολλούς θιασώτες της θεωρίας των δύο άκρων να ξιφουλκήσουν εναντίον του. Κάπως έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ μένει να ελπίζει σε μελλοντική συμμαχία μόνο με το κόμμα του κ. Καμμένου, με το οποίο πάντως σε συγκεκριμένα θέματα, όπως τα εθνικά, μεσολαβεί άβυσσος.
Ενδιαφέρον έχει ωστόσο η κατάσταση που θα επικρατήσει στο ΠΑΣΟΚ, καθώς αρκετοί βουλευτές -και κυρίως η λεγόμενη ομάδα Σκανδαλίδη- εμφανίζονταν μέχρι πρότινος έτοιμοι να βγουν στο «αντάρτικο». Τώρα όμως βρίσκονται ενώπιον ενός σαφούς διλήμματος, ότι αν δεν πειθαρχήσουν στην κυβερνητική γραμμή, θα υπάρξουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις τις οποίες στην παρούσα φάση δεν επιθυμούν.
Υστερα και από αυτό αρκετοί οδηγούνται στο «μακιαβελικό» συμπέρασμα ότι ο κ. Τσίπρας εκμεταλλεύτηκε την εξέλιξη με την ΕΡΤ για να σκληρύνει, ανέξοδα, την αντιπολιτευτική ρητορική του, αλλά και να υποχρεώσει σε συσπείρωση το κυβερνητικό στρατόπεδο. Κατά τους ίδιους παράγοντες, δεν θέλει ούτε ο κ. Τσίπρας εκλογές αυτή την περίοδο και γι’ αυτό επιδιώκει τη μετάθεση των πολιτικών εξελίξεων για μετά την ελληνική προεδρία (το πρώτο εξάμηνο του 2014), ώστε ακόμη και αν κερδίσει την εξουσία να μην είναι αυτός που θα πρέπει να βγάλει τα κάστανα των νέων μέτρων από τη φωτιά…
Γιώργος Λυκουρέντζος
