Τους είχαμε απολαύσει το 2007 στο Ηρώδειο με ένα έργο το οποίο για τους πλέον κακόβουλους θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι μιλάει αυτάρεσκα για τους ίδιους. Για τα «Ιερά Τέρατα» ο λόγος (δηλαδή «Sacred Monsters»), τη δουλειά που πρόκειται να μας παρουσιάσουν και αυτή τη φορά -από κοινού- στα μέρη μας η Σιλβί Γκιλέμ και ο Ακραμ Καν. Το χορευτικό δίδυμο επιστρέφει στην Αθήνα με ένα μεγαλειώδες χορευτικό υπερθέαμα, από εκείνα που μόνο δύο μεγαλοφυΐες σαν εκείνους μπορούν να δώσουν. Μια ανάσα, πριν από την πρεμιέρα τους, στις 19 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ο ινδικής καταγωγής Βρετανός Α. Καν μιλάει στη «δημοκρατία» και μοιράζεται με εμάς τον θαυμασμό του όχι μόνο για τη χορευτική του παρτενέρ Σιλβί, αλλά και την αγάπη του για την Ελλάδα, και δη την Κεφαλλονιά.
Οι παραστάσεις αυτές μάλιστα στην Αθήνα εντάσσονται στο πλαίσιο ενός μεγάλου αφιερώματος που γίνεται στην Γκιλέμ και περιλαμβάνει και το πολυαναμενόμενο comeback της ιέρειας του σύγχρονου χορού σε ρόλο μπαλαρίνας!
«Το “Sacred Monsters” στις γενικές του παραμέτρους δεν παρεκκλίνει από την αρχική του ιδέα, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας σκηνικός διαλογισμός ανάμεσα στον κλασικό και τον μοντέρνο χορό, ανάμεσα στη δυτική παράδοση και την ανατολική κουλτούρα» εξηγεί ο σπουδαίος περφόρμερ, απαντώντας στο αν η παράσταση θα εμφανίζει διαφορές από εκείνη που είχαμε δει παλιότερα στο Ηρώδειο. «Αποτελεί μια συνομιλία δύο ανθρώπων που ανταλλάσσουν τις εμπειρίες τους, ανασύρουν τις μνήμες τους, προσπαθώντας να διευρύνουν από κοινού τις γνώσεις και την αισθητική τους αντίληψη. Ακριβώς γι’ αυτό όμως δεν είναι ένα έργο στατικό, παγιωμένο. Γιατί, εν τω μεταξύ, αυτοί οι δύο άνθρωποι προχώρησαν στον χρόνο και τον χώρο, γνώρισαν άλλα, νέα πράγματα, εξελίχθησαν. Το “Sacred Monsters”, λοιπόν, υπ’ αυτή την έννοια είναι ένα έργο που εξελίσσεται και μεταλλάσσεται συνεχώς» λέει ο ίδιος.
Συνολικά, επτά παραστάσεις θα δώσουν οι δυο τους στο πολιτιστικό ίδρυμα της Βασιλίσσης Σοφίας, ενώ αμέσως μετά και έως τις 30 Δεκεμβρίου η Σιλβί θα φορέσει, έπειτα από αρκετά χρόνια, τις πουέντ της για να χορέψει στο κλασικό έργο «Μαργαρίτα Αρμάνδος» με τα μπαλέτα του Τόκιου στο πλευρό της. Αραγε ποια όψη της Γκιλέμ, την κλασική ή τη σύγχρονη, προτιμά ο ίδιος ο Καν;
«Δεν μπορείς να μην απολαύσεις τη Σιλβί σε οτιδήποτε κάνει επί σκηνής, σε οποιαδήποτε ερμηνεία της. Πάντα είναι συγκλονιστική και φυσικά και στον κλασικό χορό απ’ όπου προέρχεται. Ξέρετε, κι εγώ ξεκίνησα από το μπαλέτο. Το κατανοώ απόλυτα. Η παράδοση εξάλλου με γοητεύει, απλώς εγώ την αποδίδω με έναν τρόπο δικό μου που την κάνει σύγχρονη».
Οπως ομολογεί, το να χορεύει με τη Σιλβί δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, κυρίως λόγω διαφοράς ύψους. «Είναι αρκετά ψηλότερη από μένα, αλλά εγώ είμαι πιο γρήγορος, πιστεύω. Μας ενώνει, όμως, η πνευματικότητα στη δουλειά μας κι έχουμε κατακτήσει μια σπουδαία χημεία και ισορροπία. Προς το παρόν συνεχίζουμε να συνυπάρχουμε στο “Sacred Monsters”, ενώ η πόρτα για ακόμη μία μελλοντική συνεργασία παραμένει πάντα ανοιχτή».
«Εμπνευσή μου είναι η Ελλάδα»
Εχοντας βρεθεί πολλάκις στην Ελλάδα, ο Ακραμ Καν δηλώνει ιδιαίτερα δεμένος με τη χώρα μας. «Σκεφτείτε ότι μετά τον γάμο μου, το ταξίδι του μέλιτος το πέρασα στην Κεφαλλονιά, την οποία παρεμπιπτόντως βρίσκω πανέμορφη. Επίσης, η Ελλάδα με ενέπνευσε πάρα πολύ στις πρώτες -κυρίως- δουλειές μου. Εχετε τεράστια Ιστορία, στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων μπορούσες να το δεις, ήταν κάτι το μοναδικό. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου τόσο πλούσια Ιστορία και Μυθολογία, τέτοιο οικουμενικό πολιτισμό. Ισως να συγκρίνεται μόνο με τον πολιτισμό της Ινδίας». Η νέα του δουλειά, η οποία έκανε πρεμιέρα πριν από λίγο καιρό, με τίτλο «iTMOi», είναι αφιερωμένη στον Ιγκόρ Σταβίνσκι.
Γιώτα Βαζούρα
