Ενα ρομποτικό χέρι το οποίο είναι 1.000 φορές πιο δυνατό από το ανθρώπινο και μπορεί να σηκώσει αντικείμενα που είναι 50 φορές βαρύτερα από το ίδιο δημιούργησαν επιστήμονες στις ΗΠΑ.
Την καινοτομία πραγματοποίησαν ερευνητές από τα Εθνικά Εργαστήρια Lawrence Berkeley στην Καλιφόρνια, οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι πλέον ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών ηλεκτρονικών και ρομποτικών συσκευών για την αποκατάσταση των μελών του ανθρώπινου οργανισμού και όχι μόνο.
Σύμφωνα με την επιστημονική έκθεση, το νέο ρομποτικό χέρι δημιουργήθηκε με βάση ένα υλικό που ονομάζεται διοξείδιο του βαναδίου και έχει την ικανότητα, όταν θερμαίνεται, να αλλάζει το σχήμα του, το μέγεθός του, ακόμα και τη δομή του. Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να λειτουργεί σε χαμηλές θερμοκρασίες σαν μονωτικό υλικό, ωστόσο στις υψηλές θερμοκρασίες και συγκεκριμένα σε εκείνες που ξεπερνούν τους 67 βαθμούς Κελσίου γίνεται αγωγός (δηλαδή σαν να μετατρέπεται το πλαστικό σε μέταλλο).
Οπως εξηγούν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, όταν το διοξείδιο του βαναδίου θερμαίνεται, οι κρύσταλλοί του αλλάζουν δομή με πολύ μεγάλη ταχύτητα, ενώ η συστολή και η διαστολή τους γίνονται ταυτοχρόνως. Ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό αξιοποίησαν οι επιστήμονες προκειμένου να αναπτύξουν έναν στροφικό κινητήρα που λειτουργεί όπως οι ανθρώπινοι μύες, με τη διαφορά ότι είναι πολύ πιο γρήγορος και πιο αποτελεσματικός.
Μάλιστα, το νέο ρομποτικό χέρι μπορεί να σηκώσει αντικείμενα με πενταπλάσιο μήκος από το δικό του και σε χρόνο μικρότερο του ενός δευτερολέπτου! Σύμφωνα με τον επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας, δρα Junqiao Wu, το ρομποτικό χέρι κατασκευάστηκε σε πολύ μικρές διαστάσεις, άρα «μπορούν να κατασκευαστούν πολλαπλοί μικρο-μύες σε ένα μικρορομποτικό σύστημα που αναπαριστά ένα ενεργό νευρομυϊκό σύστημα».
Τόνισε δε ότι «οι λειτουργίες της κίνησης και της αίσθησης της εγγύτητας των αντικειμένων που βρίσκονται κοντά του, οι οποίες έχουν συνδυαστεί με φυσικό τρόπο, επιτρέπουν στη συσκευή να εντοπίσει κάποιον στόχο από μακριά και να ανταποκριθεί αναλόγως, ρυθμίζοντας ξανά το σχήμα του».
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
