Το 2013 απέδρασε νύχτα από την Ελλάδα, όπως ήταν αναμενόμενο. Μέσα στο 2014 την τακτική του θα ακολουθήσουν κι άλλοι…
«Δήμαρχε Καμίνη, ψήφος δεν θα μείνει» σκέφτηκαν διάφοροι στιχοπλόκοι όταν παρακολουθούσαν τον δημαρχούκο να κάνει με καθυστέρηση (πάλι) την αντίστροφη μέτρηση για την αλλαγή της χρονιάς. Η γιορτή εις τας Αθήνας ήταν σουρ μεζούρ με τη μνημονιακή περίοδο που διάγουμε. Μίρλα, καντήφλα και κάκιστος ήχος. Τόσο φτωχή ηχοληψία δεν κάνουν ούτε οι πλανόδιοι οργανοπαίκτες στην Ερμού και στο Θησείο. Αποπειραθήκαμε μάλιστα, εμείς οι ορκισμένοι τηλεθεατές, να κάνουμε κέφι με Πορτοκάλογλου, αλλά δεν τα καταφέραμε. Ισως ούτε ο ίδιος να μην ήταν στην τρελή χαρά – κάτι που έδειχνε σε κάθε στροφή των τραγουδιών του. Αν κατορθώναμε να διονυσιαστούμε με τα ομολογουμένως όμορφα τραγούδια του, θα ήμασταν τα πρώτα έμβια όντα του γαλαξία, τα οποία θα «ανέβαιναν» ψυχολογικά με τη «Δίψα» ή το «Θάλασσά μου σκοτεινή». Του χρόνου ο δήμαρχος Καμίνης σίγουρα θα σχεδιάζει να γλεντήσουμε με μελοποιημένο Καρυωτάκη (στη μουσική η Λένα Πλάτωνος, στο τραγούδι η Σαββίνα Γιαννάτου). Θα είναι η αρμόζουσα συνέχεια της ξέφρενης ευωχίας του πρωτοχρονιάτικου Πορτοκάλογλου. Αληθινό ελληνικό γλέντι με τραγούδια της χαράς που περιλαμβάνονται στον δίσκο της Πλάτωνος, όπως το «Η Πεδιάς και το Νεκροταφείον» αλλά και το «Πεθαίνοντας».
Μαγκάλια
Ευτυχώς, του κ. Καμίνη δεν πρόκειται να του πολυβγεί το σενάριο, διότι στις δημοτικές εκλογές, εκτός από τις ΜΚΟ και τους παπανδρέλληνες από το Αφγανιστάν και την Τζακάρτα, ψηφίζουν και οι Ελληνες. Σε αυτούς, τους σκέτους Ελληνες, δεν αρέσει ιδιαίτερα το ενδεχόμενο επανεκλογής του δημάρχου Καμίνη και θα χάσουμε την ευκαιρία να πνίξουμε τον πόνο μας με έντεχνες μελωδίες (σ.σ.: ο δίσκος της Λένας Πλάτωνος με μελοποιημένο Καρυωτάκη είναι σπουδαίος μεν, αλλά δεν ενδείκνυται για διασπορά χαράς).
Αλλοι θρόνοι που θα τρίξουν και θα καταρρεύσουν μέσα στο 2014 είναι εκείνοι από το επιπλοποιείον «Το παλαιόν καθεστώς». Αυτό το επιπλάδικο κατασκεύαζε υπουργικούς θώκους για τους Μαντελ-Ακηδες, ρύθμιζε τα αεροπορικά ταξίδια για τους Λιάπηδες και έθετε τη σφραγίδα τού «νόμιμον άρα ηθικόν» για τους Βουλγαράκηδες.
Καλά σκαριά ήντουνε τα παραπάνω. Μασίφ μαόνι και πανάκριβο τικ, αλλά σκοροφαγώθηκαν λόγω Μνημονίου. Οι σκέτοι Ελληνες σκέφτονται να ρίξουν κι αυτά τα επιπλάκια και πολλά άλλα πραγματάκια στα τζάκια, στα μαγκάλια, σε τελετουργικές πυρές που θα στηθούν ανήμερα τις εκλογές. Χρόνια μας πολλά, ο Θεός μαζί μας και μη χειρότερα.
Παναγιώτης Λιάκος
