Επαναστατική γυμναστική με δήθεν αντάρτικα επιχειρεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος με φόντο τον θερμό Σεπτέμβριο, καθώς η Χαριλάου Τρικούπη επενδύει πολιτικά στις διαφοροποιήσεις από τον Αντώνη Σαμαρά. Εχοντας ως οδηγό την -τάχα- φιλολαϊκή πολιτική, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναζητά απεγνωσμένα τρόπους για την επιστροφή των ψηφοφόρων στο κόμμα του ώστε να μην εξαφανιστεί, αλλά αντιθέτως να προσκολλήσει εκ νέου σε μια μελλοντική κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή. Από την άλλη, δεδομένο θεωρείται ότι ο κ. Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ γενικότερα δεν ωφελούνται σε καμία περίπτωση από το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, κάτι που οδηγεί ορισμένους στο συμπέρασμα ότι οι κρίσεις είναι… ελεγχόμενες και γίνονται για τις εντυπώσεις.
Ενα στοιχείο, πάντως, που περιπλέκει αρκετά τα πράγματα είναι ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης πιέζεται από το συνέδριο του φθινοπώρου. Και τούτο διότι δεν αποκλείεται να τεθεί θέμα ηγεσίας, με τις πιθανότητες σε μια τέτοια περίπτωση να μην είναι με το μέρος του. Συνεπώς, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι στη Χαριλάου Τρικούπη βρίσκονται απέναντί του, ο ίδιος με όχημα τα αντάρτικα προσπαθεί να συσπειρώσει το πολυδιασπασμένο ΠΑΣΟΚ, έτσι ώστε σε περίπτωση… ατυχήματος στο συνέδριο να μην αναγκαστεί να παραδώσει τον θώκο του. Ενδεικτικό είναι ότι η τελευταία Κεντρική Επιτροπή του κόμματος πέρασε σχεδόν αναίμακτα, αφού πέραν του κηπουρού του Γιώργου Παπανδρέου Παύλου Γερουλάνου ουδείς σήκωσε τους τόνους σε μια -κατά γενική ομολογία- δίχως εντάσεις συνεδρίαση.
Την ίδια ώρα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος φαίνεται ότι λειαίνει το έδαφος με τον ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μια επόμενη κυβέρνηση. Μόνο τυχαίο δεν θα πρέπει να θεωρείται το πρόσφατο τετ α τετ του στη Βουλή, το οποίο μάλιστα έγινε κατόπιν πρωτοβουλίας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος έβλεπε τη διστακτικότητα του Αλέξη Τσίπρα και έτσι πήγε ο ίδιος να τον χαιρετίσει και να συνομιλήσουν. Ουσιαστικά πρόκειται, όπως πολλοί ομολογούν, για μια πρωτόγνωρη κίνηση από μεριάς Βενιζέλου, καθώς ο ίδιος δεν αρέσκεται να παίρνει πρώτος την πρωτοβουλία. Μάλιστα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι σκοπός του ήταν να σπάσει ο πάγος, μετά και τις σφοδρές αντιπαραθέσεις των δύο εντός και εκτός του Κοινοβουλίου, και ειδικά σχετικά με το θέμα των υποβρυχίων. Ενδεικτική, δε ήταν και η πρόσφατη δήλωση του παπανδρεϊκού Θάνου Μωραΐτη, ο οποίος, βάζοντας για πρώτη φορά τον ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι, είπε ότι δεν επιθυμεί το ΠΑΣΟΚ να προσκολλήσει στην Κουμουνδούρου. Απώτερος στόχος του κ. Βενιζέλου, σύμφωνα με έμπειρους παρατηρητές, είναι να αποδυναμώσει την ομάδα της ΔΗΜ.ΑΡ. που θέλει να κινηθεί προς τα αριστερά. Με άλλα λόγια, να βάλει εμπόδια στον Φώτη Κουβέλη, δείχνοντας ότι και ο ίδιος δεν είναι στα βήματα του Αντώνη Σαμαρά και στην πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Παράλληλα, δεν είναι λίγοι στη Χαριλάου Τρικούπη αυτοί που υποστηρίζουν ότι το «φλερτ» με τον Αλέξη Τσίπρα είναι για τα… μάτια του Αντώνη Σαμαρά, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής «πολιτικού εκβιασμού».
Είναι, λοιπόν, σαφές ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κινείται σε επικίνδυνα μονοπάτια, καθώς δεν γίνεται κάποιος να είναι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ». Εντούτοις, το γεγονός ότι βλέπει ότι το μέλλον του είναι δυσοίωνο, κυρίως εντός του ΠΑΣΟΚ, τον οδηγεί σε κινήσεις που εμπεριέχουν σαφές ρίσκο. Αν, βέβαια, αυτό του βγει θα φανεί στο εγγύς μέλλον.
