Γράφουν και σβήνουν στο Μέγαρο Μαξίμου προσπαθώντας να υπολογίσουν τους βουλευτές που θα πουν το «ναι» για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας από τη σημερινή Βουλή, την ερχόμενη άνοιξη, ώστε να μη χρειαστεί να στηθούν κάλπες.
Μετά την αισιόδοξη πρόβλεψη του Αντώνη Σαμαρά την περασμένη Πέμπτη, σε συνομιλία του με βουλευτές της Ν.Δ., ότι «πρόωρες εκλογές δεν θα γίνουν, φαίνεται ότι τους 180 τους πιάνουμε», τα σενάρια δίνουν και παίρνουν. Αλλοι θεωρούν ότι στο πλαίσιο του σκληρού πολιτικού πόκερ, που περιλαμβάνει και πολλές μπλόφες, ο κ. Σαμαράς έκανε μια κίνηση για να διαμορφώσει περισσότερο ένα αισιόδοξο κλίμα, ώστε σε αυτήν τουλάχιστον τη φάση να ανακοπεί η φημολογία περί πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η πρωθυπουργική προσέγγιση είναι ρεαλιστική.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», μάλιστα, ανέρχονται σε 189, συνολικώς, οι βουλευτές που από το Μέγαρο Μαξίμου εκτιμάται -με βάση τους υπολογισμούς και τις συζητήσεις που γίνονται- ότι μπορεί να είναι εν δυνάμει με την πλευρά του «ναι» κατά την προεδρική εκλογή. Και με αυτό κατά νου έκανε ο κ. Σαμαράς τη συγκεκριμένη δήλωση.
Η ρευστότητα που επικρατεί ως προς τους αριθμούς υποχρεώνει άλλωστε και τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι πολύ προσεκτικός στις εκτιμήσεις του. Μπορεί τα στελέχη του να τάσσονται δημοσίως υπέρ της προσφυγής στις κάλπες και να ζητούν να μην εκλεγεί νέος Πρόεδρος Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, στις ιδιωτικές συζητήσεις τους αναγνωρίζουν ωστόσο ότι είναι πιθανό να σχηματιστεί τελικά το άθροισμα των 180.
Ετσι, παρόλο που ο Φεβρουάριος, οπότε ολοκληρώνεται η θητεία του Κάρολου Παπούλια και ξεκινούν οι διαδικασίες για τον διάδοχό του, είναι μακριά, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση αναζητούν τρόπους για να πετύχουν τους στόχους τους: Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ να εξασφαλίσουν τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών, παρατείνοντας έτσι τη ζωή της κυβέρνησης, ενώ, από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως, ψάχνει τους 120 βουλευτές που θα μπλοκάρουν τη διαδικασία και θα οδηγήσουν τον τόπο σε εκλογές.
Η κυβερνητική πλειοψηφία ξεκινά ουσιαστικά με 154 βουλευτές, τους 125 της Ν.Δ., τους 27 του ΠΑΣΟΚ και τους Ανδρέα Λοβέρδο και Χρήστο Αηδόνη. Σε αυτούς προσθέτουν και τον Δ. Μπριάνη, πρώτο επιλαχόντα της Ν.Δ. στον νομό Φθιώτιδας, που περιμένει να αναλάβει δήμαρχος Λαμίας την 1η Σεπτεμβρίου ο (προερχόμενος από τη Ν.Δ. ανεξάρτητος) Ν. Σταυρογιάννης για να πάρει τη θέση του στη Βουλή.
Καθοριστικός, από αριθμητικής πλευράς, είναι ο ρόλος των βουλευτών της ΔΗΜ.ΑΡ., με τον Φώτη Κουβέλη, σε συνέντευξή του πριν από μία εβδομάδα, να αφήνει τα πάντα ανοιχτά, συνδέοντας το θέμα της προεδρικής εκλογής «με τον κατάλληλο πολιτικό χρόνο και το πολιτικό κλίμα της εποχής». Στην κυβέρνηση η δήλωση αυτή αντιμετωπίζεται θετικά και υπολογίζουν ότι στο τέλος η ΔΗΜ.ΑΡ. θα πει το «ναι». Βέβαια, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της έχει αποδεκατιστεί και ήδη έχει περιοριστεί στους 11. Αν αποτραπούν πάντως νέες διαρροές (όχι και τόσο εύκολο) και υπολογιστούν επίσης οι τρεις βουλευτές της που αποχώρησαν πρόσφατα (Β. Οικονόμου, Γρ. Ψαριανός και Κ. Μάρκου), το άθροισμα ανέρχεται στους 169 και υπολείπονται άλλοι 11 για να συμπληρωθεί ο «μαγικός» αριθμός των 180.
Μια υποκατηγορία που εκτιμάται ότι υπό προϋποθέσεις (κυρίως όσον αφορά την αλλαγή του πολιτικού και οικονομικού κλίματος) μπορεί να ψηφίσει «ναι» είναι οι πέντε προερχόμενοι ανεξάρτητοι από τους ΑΝ.ΕΛ.: Γιώργος Νταβρής, Χρυσούλα Γιαταγάνα, Κώστας Γιοβανόπουλος, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης Καπερνάρος. Το ίδιο ισχύει και για τον Γιάννη Κουράκο από τη Νέα ΜΕΡΑ.
Υπάρχουν ακόμη τρεις βουλευτές που προέρχονται από τη Ν.Δ. και θεωρείται ότι θα μπορούσε τη δεδομένη στιγμή να είναι θετικοί: Γιώργος Κασαπίδης, Νικήτας Κακλαμάνης και Βύρων Πολύδωρας.
Οι πρώην «πράσινοι» (του περιβάλλοντος ΓΑΠ) και η (κάθετη;) άρνηση του Πάνου Καμένου
Ενα κρίσιμο στοιχείο αφορά το τι θα κάνουν οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ ανεξάρτητοι βουλευτές Μάρκος Μπόλαρης, Μίμης Ανδρουλάκης, Θόδωρος Παραστατίδης και Θεοδώρα Τζάκρη. Πέραν των άλλων παραμέτρων, όλοι τους διατηρούν καλές σχέσεις με τον Γ. Παπανδρέου, που θεωρείται ότι έχει τρόπο να τους επηρεάσει. Η δυσκολότερη πάντως περίπτωση είναι αυτή της κυρίας Τζάκρη, η οποία μέχρι στιγμής δείχνει να συμπορεύεται πλήρως με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Από τους ΑΝ.ΕΛ. κάθετα αρνητικός είναι ο Πάνος Καμμένος στη σύμπραξη με τα κυβερνώντα κόμματα για την εκλογή του διαδόχου του κ. Παπούλια. Μόλις προχθές ο γραμματέας των Ανεξάρτητων Ελλήνων Γιάννης Μοίρας δήλωσε ότι «δεν θα το γλιτώσει το πικρό ποτήρι των εκλογών ο κ. Σαμαράς και εκεί θα εισπράξει τα επίχειρα της ανάλγητης, αντιλαϊκής, υποτελούς μνημονιακής πολιτικής του. Οσο για τις 181 ψήφους, καλοκαίρι έχουμε, ας κάνει λοιπόν θερινά όνειρα». Παρ’ όλα αυτά και με βάση όσα έχουν συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν στο κόμμα του κ. Καμμένου, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα και ενώ ήδη οι Παναγιώτης Μελάς και Παύλος Χαϊκάλης έχουν αποστασιοποιηθεί μερικώς από την επίσημη γραμμή, τασσόμενοι υπέρ μιας υποψηφιότητας ευρύτερης αποδοχής, όπως του Κώστα Καραμανλή, για τη θέση του Προέδρου. Κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν ότι μπορεί να υπάρξουν και ορισμένοι άλλοι (τρεις-τέσσερις) βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. που τη δεδομένη στιγμή δεν θα θελήσουν, με την αρνητική ψήφο τους, να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές.
«Οχι» έχει πει ότι θα ψηφίσει ο προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ ανεξάρτητος Πέτρος Τατσόπουλος (που διαπραγματεύεται τώρα με το Ποτάμι), αλλά θεωρείται ότι μπορεί να μην επιμείνει σε αυτήν τη στάση έως την ώρα της εκλογής.
Υπάρχουν, τέλος, οι προερχόμενοι από τη Χρυσή Αυγή Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος και Στάθης Μπούκουρας, οι οποίοι έχουν διαχωρίσει πλέον τη θέση τους και λογικά θα δώσουν θετική ψήφο για να μη διαλυθεί η σημερινή Βουλή, οπότε το πιθανότερο θα ήταν σε μια τέτοια περίπτωση να παύσουν και οι ίδιοι να είναι βουλευτές.
