Οι περισσότεροι έχουν συνδέσει τα προβλήματα υγείας με την κακή διατροφή ή τη μεγάλη κατανάλωση φαγητού, στην πραγματικότητα όμως πολλά από αυτά προκαλούνται κυρίως από την καθιστική ζωή.
Οι αρνητικές επιπτώσεις της καθιστικής ζωής έχουν αποδειχθεί από πάρα πολλές μελέτες εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια, φαίνεται όμως ότι τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά, καθώς οι επιδράσεις της είναι πολύ μεγαλύτερες απ’ ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι, και μάλιστα άμεσες. Για παράδειγμα, όσοι συνηθίζουν να κάθονται μετά το φαγητό παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα σακχάρων, ενώ, αντίθετα, όταν κινούνται, μειώνονται τα επίπεδά τους κατά 50%, γεγονός που σε βάθος χρόνου ασκεί άμεση επίδραση στην υγεία.
Οπως τονίζουν επιστήμονες στις ΗΠΑ, η καθιστική ζωή είναι βλαβερή για τον οργανισμό ακριβώς επειδή το ανθρώπινο σώμα έχει «σχεδιαστεί» για να κινείται και όχι για να είναι αδρανές. Οι μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για την παχυσαρκία και την καθιστική ζωή έχουν δείξει ότι η έλλειψη κίνησης επιβραδύνει τον μεταβολισμό, μειώνοντας την ποσότητα της τροφής που μετατρέπεται σε ενέργεια και άρα ενισχύοντας τη συσσώρευση λίπους, την παχυσαρκία και την πρόκληση ασθενειών όπως ο διαβήτης, η αρθρίτιδα, τα καρδιολογικά προβλήματα κ.ά., που εμφανίζονται όταν το σωματικό βάρος αρχίζει να αυξάνεται.
Επίσης, όπως εξηγεί δημοσίευμα του «Scientific American», πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να απαλλαγούν από διάφορα προβλήματα αν απλώς άρχιζαν να κινούνται περισσότερο, μειώνοντας τον χρόνο που περνούν στον καναπέ τους. Μάλιστα, το δημοσίευμα αναφέρει ως παράδειγμα την περίπτωση 44χρονου διαβητικού που δεν έπαιρνε ινσουλίνη αλλά μόνο κάποια φάρμακα, από τα οποία απαλλάχθηκε όταν έχασε περίπου 18 κιλά και άρχισε να κάνει βόλτες χάρη στις οποίες έκαιγε τουλάχιστον 400 θερμίδες ημερησίως.
Επίσης, άλλες μελέτες έδειξαν ότι οι άνθρωποι που ζουν στις αγροτικές περιοχές είναι πιο υγιείς επειδή κινούνται περισσότερο από ό,τι οι άνθρωποι των πόλεων, όπως και όσοι καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού αλλά περνούν λιγότερες ώρες καθιστοί.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι το τελευταίο είναι εφικτό στην καθημερινότητα, αρκεί να το θέλει κανείς και να αποκτήσει σχετικές συνήθειες, όπως να περπατά όταν μιλάει στο τηλέφωνο, να μη χρησιμοποιεί το ασανσέρ παρά μόνο στην περίπτωση που σηκώνει βάρος, να χρησιμοποιεί τα μέσα μεταφοράς για τις μετακινήσεις του στο κέντρο της πόλης κ.τ.λ.
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
