Ο υφυπουργός Ναυτιλίας μπλοκάρει την μοναδική «σίγουρη» αποκρατικοποίηση του ΟΛΠ. Φόβοι να κηρυχθεί άγονος ο διαγωνισμός!
Σε διαχρονικό εφιάλτη για τον Αλέξη Τσίπρα εξελίσσεται πλέον το ιδιόρρυθμο ζεύγος Τασίας Χριστοδουλοπούλου και Θοδωρή Δρίτσα, που εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά στα πολιτικά δρώμενα του ΣΥΡΙΖΑ για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών.
Η κυρία Χριστοδουλοπούλου, που λίγο έλειψε να «γκρεμίσει» την προηγούμενη κυβέρνηση με την καινοφανή μεταναστευτική πολιτική της, απαίτησε και πέτυχε να συμπεριληφθεί σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, παρότι αποτελεί κόκκινο πανί για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων ψηφοφόρων, ενώ ο σύζυγός της Θ. Δρίτσας επανακατέλαβε τον θώκο του υπουργείου Ναυτιλίας, απειλώντας να τινάξει εκ νέου στον αέρα τη σύμβαση παραχώρησης του ΟΛΠ.
Ο κ. Δρίτσας έχει εξελιχθεί σε πραγματικό πονοκέφαλο, καθώς επιχειρεί τώρα με υπόγειες διεργασίες, ετερόκλητες συμμαχίες και «πόλεμο χαρακωμάτων» να μπλοκάρει την επένδυση στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, παραχωρώντας με το «έτσι θέλω» τμήματα της περιουσίας του ΟΛΠ σε όμορους δήμους για τη δημιουργία «χώρων αναψυχής, εκπαίδευσης, πολιτισμού και πρασίνου».
Το ΤΑΙΠΕΔ, από την πλευρά του, ανθίσταται σθεναρά σε αυτήν τη μεθόδευση και προειδοποιεί την κυβέρνηση να μην κάνει πίσω στη σύμβαση παραχώρησης του ΟΛΠ, για τον απλούστατο λόγο ότι, αν αίφνης αλλάξει η χωροθεσία στο βόρειο άκρο του λιμανιού που εξασφαλίζει και τον μοναδικό ελεύθερο χώρο για τη δημιουργία νέων εγκαταστάσεων, η επένδυση αυτόματα καθίσταται λιγότερο ελκυστική, το τίμημα γκρεμίζεται και ασφαλώς η διαγωνιστική διαδικασία κινδυνεύει να εξελιχθεί σε φιάσκο.
Εκταση 120 στρεμμάτων
Το μήλον της Εριδος αφορά μια έκταση 120 στρεμμάτων που έχει παραχωρηθεί στον ΟΛΠ και εκτείνεται στο λεγόμενο παραλιακό μέτωπο Δραπετσώνας και Κερατσινίου, ξεκινώντας από το τέλος της Ε-1 πύλης του λιμανιού και φτάνοντας ως την ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου. Η συγκεκριμένη λωρίδα γης, η οποία παραμένει λιμενικά αναξιοποίητη, αποτελεί και τη μόνη διέξοδο για την επέκταση του πειραϊκού εμπορικού και επιβατικού κόμβου με τη δημιουργία νέων εγκαταστάσεων υποδοχής πλοίων και φορτοεκφόρτωσης.
Το λιμάνι του Πειραιά είναι -κατά γενική ομολογία- κορεσμένο, ενώ στην ίδια λεκάνη εξυπηρετούνται και τα κρουαζιερόπλοια, η αύξηση της παρουσίας των οποίων αποτελεί κρίσιμο στοίχημα για τον ελληνικό τουρισμό.
Μια πρόσθετη και πολύ σημαντική παράμετρος είναι ότι, κατά κύριο λόγο, η μεταφορά των επιβατών γίνεται με ταυτόχρονη μεταφορά Ι.Χ., φορτηγών και εμπορευμάτων προς τα νησιά, γεγονός που τα τελευταία χρόνια έχει επιφέρει συνθήκες συμφόρησης και κυκλοφοριακού μπλακάουτ στις σημερινές εγκαταστάσεις του λιμανιού. Η μοναδική διέξοδος επέκτασης είναι προς τη βόρεια πλευρά, όπου βρίσκεται και η διαμφισβητούμενη παραθαλάσσια έκταση.
Η επίμαχη λωρίδα γης
Με τις ευλογίες του κ. Δρίτσα τρεις δήμαρχοι (Περάματος, Δραπετσώνας – Κερατσινίου αλλά και… Πειραιώς!) διεκδικούν να εξαιρεθεί η επίμαχη λωρίδα γης, «ώστε να ανοίξει ο ορίζοντας των υποβαθμισμένων συνοικιών προς τη θάλασσα» (σ.σ.: σε μια ακτή, όμως, που είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένη και είναι αδύνατο να μετατραπεί σε δημοτική Ριβέρα!) Επιπλέον, τα σχέδια «αξιοποίησης» από τους δήμους είναι πολύ αμφίβολα ως προς την υλοποίηση και τη χρηματοδότηση, ενώ, από την άλλη πλευρά, με τα αντισταθμιστικά οφέλη που θα εισρεύσουν στα ταμεία των δήμων, αν προχωρήσει η επένδυση, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει περιθώριο για ουσιαστικές δράσεις εις όφελος των πολιτών. Προς αυτή την κατεύθυνση η νέα σύμβαση παραχώρησης μεταξύ ΟΛΠ και Δημοσίου προβλέπει ότι μεγάλο τμήμα του ποσού από το 3,5% που θα παραχωρεί στην Κεντρική Διοίκηση ο οργανισμός θα καταλήγει στα ταμεία των συγκεκριμένων δήμων.
Ομως, εντύπωση προκαλεί η συμπαράταξη του δημάρχου Πειραιά Γιάννη Μώραλη με τους συναδέλφους του του Περάματος και της Δραπετσώνας στην «ανταρσία» κατά της μόνης εξασφαλισμένης ιδιωτικοποίησης, αφού οι επίμαχες εκτάσεις (λιπάσματα Δραπετσώνας) είναι έξω από τα όριά του.
Η πιο καλοπροαίρετη εκδοχή εξαντλείται σε μία (εύλογη) προσπάθεια των τριών δημάρχων να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα αντισταθμιστικά από τη συμφωνία αποκρατικοποίησης του λιμανιού, αλλά με δεδομένη την εξ αρχής αρνητική θέση του Δήμου Πειραιά στην επένδυση, κάποιοι μιλούν για εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων με τελικό στόχο τον τορπιλισμό της παραχώρησης και τον κατακερματισμό των εμπορικών δραστηριοτήτων του λιμανιού εις όφελος τρίτων.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, βέβαια, οι Κινέζοι της Cosco που εμφανίζονται ως οι επικρατέστεροι διεκδικητές του λιμανιού έχουν αρχίσει να το ξανασκέφτονται, ενώ -σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατίας»- το ζήτημα ετέθη και στην πρόσφατη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Κινέζο πρόεδρο. Σημειώνεται ότι, αν οι Κινέζοι που δραστηριοποιούνται ήδη με επιτυχία στο λιμάνι, αποκτήσουν το 51% του ΟΛΠ και θελήσουν να φτάσουν το ποσοστό τους στο αρχικό 67%, θα υποχρεωθούν να κάνουν επενδύσεις ύψους 300.000.000 ευρώ ακριβώς στην επίμαχη περιοχή, για την οποία τώρα ερίζουν οι τρεις δήμαρχοι με την καθοδήγηση του «αγωνιστή» Δρίτσα!
