Βρίθει ανακριβειών και αντιφάσεων η (πρώτη) απολογία του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά και υπόπτου για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα $5.400.000 , Σαύρου Παπασταύρου, το όνομα του οποίου βρίσκεται στη «λίστα Λαγκάρντ»
Ο Σταύρος Παπασταύρου, στενός συνεργάτης του Αντ. Σαμαρά, ύποπτος φοροδιαφυγής και ξεπλύματος 5.400.000 δολαρίων, και απειλούμενος, όπως ο ίδιος αποκάλυψε, με πρόστιμο 3.300.000 ευρώ, έχει, ασφαλώς, δικαίωμα να χρησιμοποιήσει κάθε υπερασπιστικό μέσο και κάθε τερτίπι, μήπως και οι φορολογικές Αρχές, η Δικαιοσύνη και η απλή βάση της Ν.Δ. τον αντιμετωπίσουν με επιείκεια.
Αλλωστε, τι άλλο να κάνει υπό το βάρος των 5.400.000 δολαρίων ο «δεινώς κατηγορηθείς», όπως έχει μείνει στην Ιστορία η φράση-κάρφωμα του Γιάννη Αλευρά για τον Μένιο Κουτσόγιωργα των «μόλις» 2.000.000;
Η πριβέ συνέντευξη-πρώτη απολογία του αλαζόνα συμβούλου, που τώρα έχει υποστεί σοκ, βρίθει ανακριβειών, ψεμάτων και αντιφάσεων που «βγάζουν μάτι», κατά το κοινώς λεγόμενο.
1. Το πρώτο «βγάλσιμο ματιού» είναι η δήλωση Παπασταύρου πως «εγώ δεν είμαι πολιτικός» και ότι «μετά τις σπουδές μου, στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ, σκέφθηκα να βοηθήσω το 2012 μια προσπάθεια», εννοώντας την κυβέρνηση Σαμαρά. Πραγματικά, εκπληκτική διαγραφή βιογραφικού και απάρνηση της προσωπικής ιστορίας του! Δεν είναι το ίδιο πρόσωπο που (αναφερόμενο και στη διαδικτυακή Wikipedia, με υπότιτλο «Greek politician») βρισκόταν σε κορυφαίες θέσεις της νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος από το 1989 ως το 2001, ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής το 1999 και το 2009, γραμματέας Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σχέσεων της Ν.Δ. από το 2004 ως το 2012 και, μετά, κάτι σαν γενικός δερβέναγας του Μεγάρου Μαξίμου από το 2012 ως το 2014, και παραλίγο υπουργός Οικονομικών; Επειδή τώρα «κάηκε», δεν είναι πια πολιτικός; Διαμαρτύρεται, μάλιστα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (σιγά μην έχανε τέτοια θεόσταλτη ευκαιρία!) τον προέβαλε σε προεκλογικό σποτ, λες και τον αλίευσε τυχαία και όχι από τις φωτογραφίες δίπλα δίπλα στους Αντ. Σαμαρά και Ευ. Μεϊμαράκη, μέσω των οποίων έκανε (ψευτο)επίδειξη ισχύος.
2. Το δεύτερο «βγάλσιμο ματιού» είναι ότι, σε αυτή τη σκοτεινή ιστορία, είπε πως «είμαι «μόνος». Ξέχασε την -ιστορική πια- ρήση του Αντ. Σαμαρά στη Βουλή, τον Απρίλιο του 2015, «μακάρι να είχαμε 10 Παπασταύρου»; Ή τις ειρωνείες του Ευ. Μεϊμαράκη, πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, κατά των εισαγγελέων που ερευνούσαν τον κ. Παπασταύρου; Για να μη μιλήσουμε για τους βουλευτές που, θέλοντας να κερδίσουν την εύνοια τού τότε Μαξίμου, τον υπερασπίζονταν στην εξεταστική επιτροπή το 2013.
3. Το τρίτο «βγάλσιμο ματιού» (κορυφαίας σημασίας για την έρευνα) είναι η δήλωση Παπασταύρου πως, ό,τι κι αν συνέβη, μετέφερε τα χρήματα σε λογαριασμό φίλου και πελάτη του τον Δεκέμβριο του 2011, «προτού ξεσπάσει το σκάνδαλο της “λίστας Λαγκάρντ”». Εκπληκτικό! Ο κ. Παπασταύρου κάνει πως δεν γνώριζε ότι η διαρροή των στοιχείων από την HSBC αποκαλύφθηκε από τις εφημερίδες «The Wall Street Journal» και «Financial Times», ενάμιση χρόνο νωρίτερα (τον Ιούλιο του 2010), και ότι η τράπεζα είχε στείλει ενημερωτικές-προειδοποιητικές επιστολές σε όλους τους πελάτες της, πριν και μετά τα δημοσιεύματα. Δεν γνώριζε ότι και «Το Παρόν» του Μάκη Κουρή είχε αποκαλύψει, στις αρχές του 2011, ότι είχε φτάσει στην Ελλάδα η λίστα με τους καταθέτες της HSBC και βρισκόταν στο γραφείο του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου από τον Σεπτέμβριο του 2010;
Φυσικά, η λίστα ψεμάτων και αντιφάσεων είναι μακρά, αλλά ο χώρος δεν επαρκεί για την αναλυτική απαρίθμησή τους. Η υπόθεση θα απασχολεί την πολιτική ζωή και τα ποινικά δικαστήρια επί χρόνια. Ο δε κ. Παπασταύρου, δυστυχώς για τον ίδιο, συνεχίζει το λάθος που κάνει εδώ και χρόνια: Αντί να βοηθήσει το έργο της Δικαιοσύνης και να αποκαλύψει τους συνενόχους, λέει το ένα ψέμα μετά το άλλο και στριμώχνεται σε όλο και πιο στενές γωνίες.
