Τρία και πλέον χρόνια επιπλέον ζωής μέσα σε καύσωνες, παρατεταμένη ξηρασία και θυελλώδεις ανέμους, τον επικίνδυνο συνδυασμό που προδιαθέτει για καταστροφικές δασικές πυρκαγιές, καλούνται να διανύσουν τα παιδιά που γεννήθηκαν στην Ευρώπη το 2025, σε σύγκριση με τη γενιά του 1950.
Το συμπέρασμα προκύπτει από νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, δημοσιευμένη στο περιοδικό «Environmental Research Letters», με επικεφαλής ερευνητική ομάδα του Vrije Universiteit Brussel (VUB). Η αύξηση αγγίζει το 84%, με δεδομένο ότι διατηρηθεί ο σημερινός πολιτικός σχεδιασμός για το κλίμα.
Στο επίκεντρο της ανάλυσης τέθηκαν οι πυρομετεωρολογικές παράμετροι, έντονη ζέστη, έλλειψη υετού και ισχυροί άνεμοι, οι οποίες ανοίγουν τον δρόμο για την εκδήλωση πυρκαγιών, επιταχύνουν την εξάπλωσή τους και δυσκολεύουν το έργο της πυρόσβεσης.
Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη, αυτές οι συνθήκες εμφανίζονται ολοένα συχνότερα και με μεγαλύτερη ένταση, μετατοπίζοντας τον κίνδυνο σε εποχές και περιοχές που έμεναν ως πρόσφατα σχεδόν ανεπηρέαστες, με κλιμακούμενες απειλές για ανθρώπους, οικισμούς και οικοσυστήματα.
Οι υπολογισμοί βασίζονται στο σενάριο υπερθέρμανσης 2,6 βαθμών Κελσίου έως το 2100, τροχιάς που συνεπάγεται η εφαρμογή των ισχυουσών κλιματικών πολιτικών.
Τη σοβαρότερη επιδείνωση συγκεντρώνει η Μεσόγειος. Όσοι γεννήθηκαν το 2025 στην περιοχή, που ήδη πληρώνει βαρύ τίμημα σε καμένες εκτάσεις, θα βρεθούν έως και 2,5 φορές περισσότερο εκτεθειμένοι σε επικίνδυνες συνθήκες πυρκαγιάς από τη γενιά του 1950, ισοδυναμούν με πάνω από πέντε επιπλέον χρόνια έκθεσης.
Για τη χώρα μας, τα δεδομένα γίνονται ακόμη πιο δυσοίωνα: ένα παιδί που γεννήθηκε φέτος στην Ελλάδα αναμένεται να περάσει συνολικά 7,2 χρόνια της ζωής του υπό ακραίες πυρομετεωρολογικές συνθήκες, ενώ ο αντίστοιχος δείκτης για τους γεννηθέντες το 1950 ανέρχεται στα 3,4 χρόνια. Κάθε πρόσθετος βαθμός Κελσίου υπερθέρμανσης έως το τέλος του αιώνα προσθέτει στην πορεία της ζωής ενός ελληνόπουλου του 2025 περίπου 473 ημέρες υψηλού κινδύνου.
Πέρα από τους αριθμούς, η έρευνα φωτογραφίζει ένα διαγενεακό χάσμα. Οι νεότεροι, που έφεραν ελάχιστη ευθύνη για τις ιστορικές εκπομπές θερμοκηπιαίων αερίων, θα επωμιστούν το δυσανάλογα μεγαλύτερο βάρος του μελλοντικού κινδύνου, ενώ ταυτόχρονα αναλαμβάνουν σημαντικό κομμάτι της προσπάθειας μείωσης των εκπομπών. Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, κάθε επιτάχυνση του ρυθμού μείωσης των εκπομπών από σήμερα μεταφράζεται άμεσα σε λιγότερα χρόνια κινδύνου για τις επόμενες γενιές.
Η απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα με γρήγορους ρυθμούς θα περιόριζε την έκθεση σε επικίνδυνες συνθήκες σε κάθε γωνιά της ηπείρου. Για τα παιδιά της γενιάς του 2025, η μέση διάρκεια έκθεσης θα συρρικνωνόταν κατά 1,3 χρόνια σε επίπεδο Ευρώπης, ενώ στις νοτιοευρωπαϊκές περιοχές που πλήττονται περισσότερο το όφελος θα ξεπερνούσε τα δύο χρόνια.
