Η εναρμόνιση του εσωτερικού βίου των ανθρώπων με την αληθινή ζωή αποτελεί ένα από τα καθήκοντα κάθε ενάρετης εξουσιαστικής δομής
«Ο κύκλος των Lotka και Volterra περιγράφει μαθηματικά τη δυναμική εξέλιξη των ανταγωνιστικών συστημάτων, όπως π.χ. την πληθυσμιακή ισορροπία μεταξύ των σαρκοβόρων και των φυτοφάγων ζώων σε ένα κλειστό οικοσύστημα. Η προβολή του κύκλου των Lotka και Volterra στα κοινωνικά φαινόμενα και στη μετακίνηση πληθυσμών μπορεί να προβλέψει με σιγουριά ότι οποιαδήποτε διατάραξη της πληθυσμιακής ισορροπίας σε έναν γεωγραφικό χώρο με περιορισμένα αποθέματα “τροφής” συνεπάγεται την αυτόματη σύγκρουση των “παλαιών” και των “νέων” πληθυσμιακών συνόλων.
Συνεπώς, η άμεση καταστροφή των λεπτών κοινωνικών ισορροπιών θα οδηγήσει νομοτελειακά σε μία μη αναστρέψιμη κοινωνική πανωλεθρία, με αποτέλεσμα είτε την καταστροφή αμφοτέρων είτε τον αφανισμό του ενός εκ των δύο πληθυσμών, με τη συνολική επικράτηση του βιολογικά ισχυρότερου. Ο βαθμός της κατανόησης σε πολιτικό και συλλογικό επίπεδο των συνεπειών της διατάραξης της ισορροπίας του κύκλου των Lotka και Volterra για το κοινωνικό σύνολο είναι αποτέλεσμα παιδείας και εξαρτάται, προφανώς, και από τον μέσο δείκτη ευφυΐας πολιτικών και λαού».
Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς, «Ο κύκλος των Lotka και Volterra κλείνει τα σύνορα και επιλύει το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας», άρθρο στην ιστοσελίδα της «δημοκρατίας», στη διεύθυνση www.dimokratianews.gr
Τα εργαστήρια όπου διεξάγονται πειράματα δεν «γεννοβολούν» μόνο επιστημονικές ανακαλύψεις, αλλά και μείζονες πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές. Αλλο ήταν το πληροφοριακό επίστρωμα της πραγματικότητας, το οποίο είχε στη διάθεσή του ο υπήκοος ενός ευρωπαϊκού φέουδου και διαφορετική είναι η αντίληψη που έχει διαμορφωθεί περί του Οντως Οντος στις συνειδήσεις των Νεοϋορκέζων των αρχών του 21ου αιώνα (οι οποίοι θεωρούν ότι μετέχουν στο εποικοδόμημα της «απόλυτης και μοναδικής αυτοκρατορίας»). Το λογικότερο, σύμφωνα με την ιστορική επιστήμη, είναι ότι ο υπήκοος του Μεσαίωνα είχε περισσότερες πιθανότητες επίτευξης μιας αμέσου ακροάσεως των προβλημάτων του από τον φεουδάρχη, σε σχέση με εκείνες που έχει σύγχρονος ο Νεοϋορκέζος να συναντήσει προσωπικά τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Ομως αυτό δεν επηρεάζει τον εσωτερικό βίο των ανθρώπων. Κάποιος μπορεί να είναι ανελεύθερος και να αυταπατάται ότι έχει όλες τις επιλογές και τις δυνατότητες ανοιχτές και διαθέσιμες ενώπιόν του. Αντιστοίχως, έτερος τις που διάγει ανέφελο βίο δύναται να έχει πειστεί ότι είναι ο δυστυχέστερος άνθρωπος του κόσμου. Γι’ αυτό η εναρμόνιση του εσωτερικού βίου των ανθρώπων με την… αληθινή ζωή αποτελεί ένα από τα πολλά καθήκοντα κάθε ενάρετης εξουσιαστικής δομής.
Δοξασίες
Αν το κράτος έχει πέσει στα νύχια δημαγωγών, εξωμοτών και αναξίων της πατρίδας, τότε οι διαχειριστές της εξουσίας θα προσπαθήσουν να οδηγήσουν τους πολίτες στο πλατωνικό σπήλαιο των παραισθήσεων και θα τους παραγεμίζουν τους νόες με λερές δοξασίες αντί για καθαρές ιδέες.
Μία από τις καταστάσεις που δεν επιδέχονται παρερμηνείας είναι εκείνη που αναφέρει ο συντάκτης του άρθρου από το οποίο προέρχεται η εναρκτήρια παράγραφος του παρόντος. Αυτό που αναφέρεται ως «κύκλος των Lotka και Volterra» είναι η Φύση αυτοπροσώπως!
Ο ανταγωνισμός, οι θηρευτές, τα θηράματα, ο πεπερασμένος χώρος, η επικράτηση, η ζωή και ο θάνατος. Ο λαός μας, πριν από την οριοθέτηση της εμβέλειας του «κύκλου των Lotka και Volterra», είχε περιγράψει ομοειδείς καταστάσεις με μια φράση: «Ηρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα». Στο είδος μας, τα νυν ήμερα ήταν κι αυτά κάποτε θηρευτές. Ομως η πάροδος του χρόνου, το ψυχολογικό δέσιμο και η σωματική «αγκυροβόληση» σ’ έναν τόπο μετάλλαξαν το επιθετικό πνεύμα σε αμυντικό. Το αμυντικό πνεύμα και ένστικτο, σε καταστάσεις συνολικής ηθικής ύφεσης, παρακμάζουν και εκφυλίζονται σε απάθεια. Η Ιστορία θα έπρεπε να μας έχει φανεί απολύτως πειστική με τα αναρίθμητα παραδείγματα των προαναφερθέντων, τα οποία παρουσιάζει κάθε τόσο.
Ομως υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που επιμένει να αγνοεί την παρουσία του Οντως Οντος και να υπακούει στα παραπλανητικά κελεύσματα εκείνων που κερδοσκοπούν από τη διαμονή μας στο πλατωνικό σπήλαιο των ψευδαισθήσεων. Αν παραμείνουν λίγο ακόμη εκεί και εθιστούν με τη δηλητηριώδη τροφή των δοξασιών, θα εκπλαγούν, όταν διαπιστώσουν ότι στη ζωή «εκεί έξω» υπάρχουν ακόμα θηρευτές, με αγριότατες διαθέσεις και μεγάλη όρεξη για κυριαρχία.
Παναγιώτης Λιάκος
