Ο ισπανόφωνος κινηματογράφος συνεχίζει να τροφοδοτεί τα σινεμά με μικρά «διαμάντια»
«Η Φαμίλια»
Μια οικογένεια πρότυπο: Ο πατέρας; Ενας έντιμος οικογενειάρχης που αγαπά τα παιδιά του και ασχολείται ακόμα και με τις σχολικές εργασίες της μικρής κόρης του. Η μητέρα; Αφοσιωμένη δασκάλα και τέλεια νοικοκυρά. Τα παιδιά; Καλοί μαθητές, που σίγουρα θα διαπρέψουν στο μέλλον! Κι όμως, όλα αυτά είναι μια… βιτρίνα. Στην πραγματικότητα, ο πατέρας δεν είναι παρά ο βάναυσος αρχηγός μιας συμμορίας κακοποιών που απαρτίζεται από τη σύζυγο και τα παιδιά του. Απαγάγουν και αιχμαλωτίζουν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι νέους και πλούσιους ανθρώπους. Τους βασανίζουν και, όταν τελικά εισπράττουν τα λύτρα, τους εκτελούν ψυχρά. Βασισμένο στην πραγματική ιστορία της οικογένειας Πούτσιο, που έδρασε στην Αργεντινή τη δεκαετία του ’80, το θρίλερ αυτό, που σκηνοθέτησε ο Πάμπλο Τραπέρο, κερδίζοντας βραβείο Goya καλύτερης λατινοαμερικάνικης ταινίας, χρωστά τις καλύτερες στιγμές του στο σινεμά του Μάρτιν Σκορσέζε. Ε, δεν είναι και λίγο αυτό.
«Κέντρο Ευφυΐας»
Ο Μπομπ Στόουν, ο άλλοτε υπέρβαρος του σχολείου, έγινε ένας από τους καλύτερους πράκτορες της CIA. Οταν επιστρέφει στο μέρος όπου μεγάλωσε για το reunion του σχολείου του, συναντά τον πάλαι ποτέ πιο δημοφιλή μαθητή του σχολείου, που πλέον είναι ένας απλός, συμβιβασμένος λογιστής. Πολύ σύντομα οι δυο τους βρίσκονται μπλεγμένοι σε ένα ξέφρενο κυνηγητό γεμάτο πυροβολισμούς από όλες τις πλευρές, που θέτει σε κίνδυνο τις ζωές και των δύο, αλλά και την ασφάλεια της πόλης. Η συνταγή της κωμικής περιπέτειας διατυπώθηκε αρχικά στο «48 ώρες» με τους Νικ Νόλτε και Εντι Μέρφι, και έκτοτε επαναλαμβάνεται με ελάχιστες διαφοροποιήσεις. Καμία ταινία, όμως, δεν έχει κατορθώσει να αλλάξει το πρωτότυπο, αν και ο Ντουέιν Τζόνσον αποδεικνύεται ικανότατος και στην κωμωδία.
«Florence: Φάλτσο σοπράνο»
Η κοσμική Νεοϋορκέζα Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς (Μέριλ Στριπ) πιστεύει ότι είναι το αηδόνι της όπερας, ενώ στην πραγματικότητα είναι εντελώς φάλτσα. Ο σύζυγος και μάνατζέρ της Σεντ Κλερ Μπέιφιλντ (Χιου Γκραντ), ένας Αγγλος αριστοκράτης και ηθοποιός, συντηρεί αυτήν την ψευδαίσθησή της. Η αληθινή περίπτωση της Φλόρενς έχει αποτελέσει αφετηρία και για παλαιότερες κινηματογραφικές δουλειές, ο Αγγλος Στίβεν Φρίαρς, όμως, μεταχειρίζεται την ιστορία σαν εύθυμο και ελαφρύ δραματάκι, από αυτά που άνετα θα χάζευες ένα μεσημέρι στην τηλεόραση. Ωστόσο, δεν υπάρχει πραγματικό «ψαχνό».
«Ολα θα πάνε στραβά»
Η Σόνια αποφασίζει να γνωρίσει τον φίλο της Φρανκ στον αυστηρό πατέρα της, διευθυντή ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στη Βραζιλία, ενώ ο πρώτος σχεδιάζει κρυφά να της κάνει πρόταση γάμου. Μαζί τους ταξιδεύει και όλη η παρέα, που ετοιμάζεται για ονειρεμένες διακοπές. Ενα πρωί τα αγόρια φεύγουν για μια εκδρομή στο δάσος του Αμαζονίου, παίρνοντας μαζί τους αναγκαστικά και την ηλικιωμένη γιαγιά της Σόνια. Την επομένη, έχουν εξαφανιστεί όλοι. Τι έχει συμβεί; Την απάντηση έχει η μικρή κάμερα, με την οποία η παρέα κατέγραψε τις περιπέτειές της. Ο Κριστιάν Κλαβιέ έχει πλάκα εδώ, λίγα όμως θα βρείτε σ’ αυτή τη γαλλική φάρσα.
