Απάντηση -«χαστούκι» στη «FAZ» από τον Ελληνα πρέσβη στη Γερμανία
Με μια επιστολή προς τη «Frankfurter Allgemeine Zeitung», που θα μείνει ιστορική για το εύρος των επιχειρημάτων και τη δύναμη που αποπνέει και τιτλοφορείται «Πόσα δισεκατομμύρια αξίζει για μας η “Αντιγόνη”;», ο Ελληνας πρέσβης στη Γερμανία Θεόδωρος Δασκαρόλης απαντά στο επαίσχυντο δημοσίευμα της εφημερίδας, δίνοντας ένα πραγματικό μάθημα γνήσιου ήθους και πολιτισμού στους Γερμανούς (αλλά και στους Ελληνες που συντονίζονται με τη γραμμή του Βερολίνου).
«Η “Αντιγόνη” δεν αποτιμάται σε δισεκατομμύρια ούτε προφανώς εξαγοράζεται» επισημαίνει ο πρέσβης στην επιστολή και συνεχίζει: «Για όποιον αληθινά τη μελετήσει, ενσαρκώνει το αίσθημα της αληθινής δικαιοσύνης, επέκεινα τρεχουσών κανονισμών κι απαγορεύσεων, μια διεκδίκηση τόσο παλαιά όσο και η αυγή της ελληνικής σκέψης».
Σε άλλο σημείο ο κ. Δασκαρόλης αναπτύσσει τη διαχρονική συνισταμένη του Ελληνισμού, που δεν είναι άλλη από τη διαρκή αντίσταση των Ελλήνων ανά τους αιώνες σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού, αρχίζοντας από τη Μάχη του Μαραθώνα, την οποία ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Γκαίτε όρισε ως την αρχή του δυτικού πολιτισμού και την πρώτη νίκη της ποιότητας έναντι της ποσότητας.
«Στη μακρά του ιστορία ο ελληνικός λαός θεμελίωσε την ύπαρξη και τον πολιτισμό του σ’ ένα ισχυρό φρόνημα αντίστασης: Κατά των Περσών στην αρχαιότητα, του οθωμανικού δεσποτισμού, της Βέρμαχτ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, της δικτατορίας των συνταγματαρχών, της αυθαιρεσίας των χρηματαγορών στις μέρες μας. Θέλουμε δεν θέλουμε, συνιστά κι αυτό προσφορά στον ευρωπαϊκό πολιτισμό» σημειώνει ο κ. Δασκαρόλης, εξαπολύοντας στη συνέχεια ευθείες βολές στη γερμανική κυβέρνηση και στους δανειστές και ασκώντας δριμύτατη κριτική για τη «συνταγή» που εφαρμόζεται την τελευταία οκταετία στον ελληνικό χώρο: «Ο πολιτισμός είναι μία συνεχής εξελικτική διαδικασία. Κάποτε οι χιτώνες θα έπρεπε να εξελιχθούν σε φουστανέλες των Ευζώνων.
Ο Αριστοτέλης προσέφερε στην ανθρωπότητα την επαγωγική λογική – κάθε δράση και κάθε παράλειψη επιφέρει συνέπειες. Εάν οι αρχιτέκτονες των ελληνικών “προγραμμάτων βοήθειας” την αγνόησαν, συσσωρεύοντας το ένα μακροοικονομικό λάθος πίσω από το άλλο κατά την εφαρμογή τους, γι’ αυτό δεν ευθύνεται ούτε ο Αριστοτέλης ούτε οι σύγχρονοί του ούτε και οι απόγονοί του».
