Οπως ήδη γνωρίζουμε από την εποχή που πήγαμε δημοτικό σχολείο (άλλοι το μάθαν στο γυμνάσιο – λύκειο, άλλοι ποτέ) ή μπορούμε να μάθουμε με ένα απλό… γκουγκλάρισμα, ο βασιλεύς Οθων (εικ. 2) της Ελλάδος γεννήθηκε το 1815 και πέθανε το 1867. Πέντε έτη πριν εκδημήσει είχε εκδιωχθεί από την Ελλάδα.
Ομως το γεγονός ότι ο Οθων είχε ως άλλοθι την κάθοδό του στον Αδη δεν εμπόδισε την πολύπειρη, συνταξιούχο πανεπιστημιακό Λένα Διβάνη να του χρεώσει τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και να τον χαρακτηρίσει και «γιούχου» και «ψιλοχαζό» (ομιλώντας απταίστως τα… πανεπιστημιακά). Επιπλέον, τον κατηγόρησε ότι ήθελε να τον αγαπάνε! Στ’ αλήθεια είναι έγκλημα ηγέτης να είναι λαοφιλής. Απαντες πρέπει να είναι λαομίσητοι. Κι αν δεν θα αρέσουν στον λαό, θα αρέσουν στην υπερπροβεβλημένη κ. Διβάνη, με τις βαρυσήμαντες απόψεις.
Η κ. Διβάνη έκανε την ιστορικής φύσεως ανάλυσή της στον Σκάι στις 30 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Studio στις 3», που παρουσιάζουν η Νάνσυ Ζαμπέτογλου και ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος. Ο διάλογος (τον οποίον μπορείτε να παρακολουθήσετε σε βίντεο εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=OOD-uL7K4to) έχει ως ακολούθως:
Ερώτηση: Ως ένας άνθρωπος που ξέρει καλά την Ιστορία και των προηγούμενων αιώνων και μέχρι σήμερα, ποιο πιστεύεις ότι είναι το μεγαλύτερό μας εθνικό αυτογκόλ;
Λένα Διβάνη: Ο πόλεμος του 1897.
Ερ.: Ναι; Γιατί;
Λ.Δ. Γιατί είναι αυτό που λέγαμε. Δηλαδή, όχι γνώθι σαυτόν γι’ αυτό… Πας χωρίς χωρίς γνώθι σαυτόν; Δηλαδή, αποφάσισαν ότι ο βασιλιάς Οθωνας που ήτανε γιούχου, όπως ξέρουμε… Λοιπόν, ήταν ο πρώτος. Γιατί είναι ωραίος ο λαϊκισμός, δηλαδή σ’ αγαπάνε. Αμα λες δυσάρεστα πράγματα, δε σε αγαπάνε. Οπότε, ως ψιλοχαζός που ήτανε, ήθελε πάρα πολύ να τον αγαπάνε. Αυτό είναι ύποπτο για πολιτικό, να τρελαίνεσαι να σ’ αγαπάνε. Λοιπόν, οπότε πρώτος είπε «θα μπούμε κι εμείς στον πόλεμο και μόλις κάνουμε μία γύρα» [αυτό λέγανε οι λαϊκιστές] «με τη φουστανέλα, θα υποχωρήσει ο Τούρκος». Ο Τούρκος έφτασε… όχι μόνο δεν είχαμε στρατό, δεν είχαμε δρόμο να πάει ο στρατός ως εκεί! Εσείς μπορείτε να το φανταστείτε αυτό; Και ξεκινήσαμε πόλεμο. Οπου ο Τούρκος έφτασε μέχρι τη Λάρισα. Και αν δεν μεσολαβούσαν οι Αγγλοι, θα είχε φτάσει μέχρι την Αθήνα. Αυτό ήταν το αυτογκόλ όλων των εποχών.
Ερ.: Και το μεγαλύτερο κουσούρι ποιο είναι;
Απ.: Αυτό. Να μην καταλαβαίνεις ποια είναι τα assets σου. Τι έχω υπέρ μου; Αυτό. Τι έχω κατά μου; Αυτό. Από προσωπικό επίπεδο… Απ’ το πώς ντύνεσαι, ρε παιδί μου; Πώς είσαι; Τι πρέπει να κρύψεις, τι πρέπει να εμφανίσεις; Στη δουλειά, ποιο είναι το δικό σου προσόν; Ποιο είναι το ελάττωμα; Αυτό. Πώς θα βαδίσεις άμα δεν ξέρεις αυτά;
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο Οθων ζούσε (για την ακρίβεια ήτο νεκροζώντανος) το 1897 και ας προσποιείτο τον εντελώς νεκρό. Και σύμφωνα με την κ. Διβάνη ήταν και ψιλοχαζός, ήτανε και γιούχου! (τέτοια δίδασκε, άραγε, στο πανεπιστήμιο); Ο Οθων ως κανονικότατο βαμπίρ δαιμόνισε τον βασιλέα Γεώργιο Α΄ (που ζούσε και επισήμως το 1897, όχι μόνο ανεπισήμως) και τον οδήγησε στην ήττα.
Ξεχάστε λοιπόν τον Πίτερ Κάσινγκ (φωτό 3), που ενσάρκωνε τον ρόλο του ιατρού Βαν Χάλσιγκ, απηνούς διώκτου του κόμητος Δράκουλα. Διαθέτομεν κάτι πολύ καλύτερο! Τη δαιμόνια διώκτρια βαμπίρ Λένα Διβάνη!
